
Primoz Roglic versus Remco Evenepoel, zo zullen veel (Belgische) mediakanalen de Giro straks aankondigen. Na de Vuelta is dat geen ondenkbaar duel, maar de 2 titanen zullen toch moeten afrekenen met INEOS Grenadiers. De Britse formatie draait momenteel warm in de Tour of the Alps en doet dat met groot machtsvertoon. De ploeg met meerdere potentiële podiumkandidaten heeft ook een Belgische en Nederlandse link.


3e uit de Tour
Voor selecties voor de Giro is het momenteel nog te vroeg. Doorgaans komen die pas begin mei, al geven ploegen soms al eerder een paar namen weg. Zo is het al sinds december duidelijk dat INEOS in de Giro zal aantreden met Geraint Thomas, vorig jaar toch nog altijd knap 3e in de Tour. Voor Thomas wordt het zijn 4e deelname in Italië, al reed hij die maar 2 keer uit. Dat is inmiddels zelfs al meer dan 10 jaar geleden. In 2012 werd hij 80e, in 2008 werd hij voor Barloword 118e. Het lijkt wel de prehistorie.
Nochtans kwam Thomas in het verleden wel degelijk al met ambitie naar Italië. In coronajaar 2020 werd hij uiteindelijk aan de kant gehouden in de Tour en ging de focus naar de Giro. Hij werd in de voorbereiding al 2e in de Tirreno en begon met een 4e plaats in de openingstijdrit aan de Grote Ronde in de laars. Het leek het begin van iets moois te worden, tot hij richting de Etna ten val kwam en zijn roze droom uit elkaar zag spatten.
Uiteindelijk werd die bewuste Giro gewonnen door een ploegmaat van Thomas. Tao Geoghegan Hart ontpopte zich aan het einde van de ronde tot de verrassende winnaar nadat hij het Team Sunweb-duo Jai Hindley en Wilco Kelderman aftroefde. Voor INEOS smaakte de overwinning erg zoet. Een jaar later stuurde het Bernal naar Italië en de Colombiaan keerde terug met de eindwinst. Vorig jaar strandde Richard Carapaz op de 2e plaats nadat Hindley aan het einde de leidersplaats nog overnam.


Oud-winnaar
Ook nu gaan ze bij de Britten dus opnieuw op zoek naar de eindwinst. Naast Thomas is er ook opnieuw Geoghegan Hart. Het was de afgelopen 2 seizoenen een beetje zoeken naar de Schot, die er in 2021 helemaal niet aan te pas kwam en vorig jaar eigenlijk ook grotendeels in de anonimiteit bleef rijden.
2023 is vooralsnog het beste seizoen van Geoghegan Hart tot dusver. Hij won meteen in de Ronde van Valencia en werd er 3e in het eindklassement. Vervolgens werd hij 6e in de Ruta del Sol en in de Tirreno-Adriatico mocht hij naast Roglic en Almeida mee op het podium. Met winst op de steile slotklim in de Tour of the Alps zette hij zijn terugkeer aan de top nog wat meer in de verf.
Opvallend in de rittenwedstrijd was de prestatie van INEOS. Ook Laurens De Plus speelde immers een opvallende rol. Hij zorgde voor een hoog tempo en plaveide zo het pad voor de overwinning. Het is nog niet duidelijk of hij straks naar de Giro gaat, maar hiermee gaf hij wel zijn visitekaartje af.


Geheim wapen
Niet alleen De Plus, maar ook Sivakov maakte indruk. In dienst van de kopman werd hij zelf nog knap 6ee vlak na Aleksandr Vlasov. Ook Ben Swift en Geraint Thomas toonden dat ze in orde zijn richting de Ronde van Italië, het resultaat van een geslaagde hoogtestage op de Sierra Nevada. Ook Thymen Arensman is erbij, maar die lijkt nog wat meer tijd nodig te hebben om zich helemaal te settelen bij de roodhemden.
Geoghegan Hart droeg op Instagram de overwinning op aan zijn vader, die een dag voor zijn zege verjaarde. Dat ze elkaar niet zo vaak zien, betekent dus niet dat Hart hem vergeten is. Hij feliciteerde zijn boezemvriend Hugh Carthy ook met de 3e plek. Dat zijn prestaties het gevolg zijn van zijn nieuw trainingsprogramma van Dajo Sanders werd minder uitgebreid aangehaald.
Als de kopmannen van INEOS straks in orde zijn, hebben ze wellicht nog een ander (geheim) wapen ter beschikking. Ook Filippo Ganna zou immers aan de start staan in de Abruzzen. Dat Ganna in de Giro mee over eindwinst kan bepalen, heeft hij eerder al bewezen. Met ook nog de ervaren Luke Rowe, krachtpatser Connor Swift en alleskunner Salvatore Puccio op de shortlist, lijkt INEOS voldoende gewapend om de 3e hond in het kegelspel te wezen.
