Eind dit seizoen zet Dries Devenyns een punt achter zijn carrière. Hij mag zaterdag in de Vogezen, tijdens de Touretappe over onder meer Ballon d’Alsace en Petit Ballon, zijn 40e verjaardag vieren. Veel overwinningen boekte de man uit Kluisbergen in zijn carrière niet. Toch zal 1 van z’n zeges ons altijd bijblijven: die van 18 jaar geleden in Temse, op zondag 21 augustus 2005.
Thesis
Die dag kroonde Dries Devenyns zich in de Oost-Vlaamse Scheldestad tot Belgisch kampioen bij de beloften. Op het podium werd hij geflankeerd door Lars Croket en Maxime Vantomme. De favorieten op de titel – Jürgen Roelandts, Greg Van Avermaet, Kenny Dehaes, noem maar op – hadden zich in de finale laten verrassen door een uitval van 12 renners. Vreemd genoeg juichte Devenyns, die een late uitval van Croket succesvol counterde, bij het overschrijden van de aankomstlijn niet.
“Ik was niet zeker of geen andere renners voorop reden”, aldus Devenyns na dat BK tijdens de traditionele persbabbel. “Had ik mijn handen in de lucht gegooid en was gebleken dat toch nog renners voorop waren, had dat er heel onnozel uitgezien. Dan had ik een enorm belachelijk figuur geslagen.”
Geen feest bij het overschrijden van de aankomstlijn, maar ook niet de uren na de koers. Om een specifieke reden. “Ik moet mijn thesis afwerken, moet nog redelijk wat bladzijden schrijven en maandag om 16 uur moet ik dat eindwerk indienen”, sloeg Devenyns ons opnieuw met verstomming. “De voorbije dagen zat ik ook nauwelijks op de fiets. Ik heb vooral aan die thesis gewerkt. En enkel een kermiskoers in Melle gereden.”
Randzaken
Dus trok Devenyns niet naar een café in Kluisbergen, maar thuis naar zijn kamer om een nachtje door te steken. In elk geval raakte het eindwerk af en mocht hij enige tijd later zijn diploma Licentiaat Lichamelijke Opvoeding afhalen. Een diploma dat hij tot nog toe niet hoefde te verzilveren. Nochtans werd hij het seizoen na die Belgische beloftentitel nog geen prof. Die stap zette hij pas in 2007, naar Predictor-Lotto.
Ook aan het BK voor elites zonder contract in 2006 in Charleroi hangt een aparte anekdote vast. De titel ging naar Meetjeslander Kristof De Zutter voor Geoffry Demeyere en Dries Devenyns. Met 4 – Nico Kuypers viel net naast het podium – streden ze om de 3-kleur. In de slotronde van dit kampioenschap zette Demeyere, toen aan de slag bij New Heebra, alles op alles. Devenyns counterde en kreeg van de West-Vlaming een aanlokkelijk voorstel om hem de Belgische titel te schenken. Ook al had hij reeds een contract voor de volgende 2 seizoenen op zak, de Oost-Vlaming liet zich niet verleiden. Devenyns vroeg zich voorbij de aankomst luidop af of Demeyere hem echt zou hebben vergoed indien hij akkoord was gegaan.
Het typeert Devenyns die uit het veldrijden kwam en de gang van zaken bij de elites zonder contract nog niet goed kon doorgronden. Nadien hoefde hij zich dergelijke ‘randzaken’ nooit meer aan te trekken. Hij reed 2 seizoenen bij Lotto, verhuisde voor 5 jaar naar Quick.Step en sloeg daarna 3 jaar zijn vleugels uit: 1 seizoen bij Giant-Shimano, 2 bij IAM Cycling. Met winst in La Marseillaise, de Baloise Belgium Tour en de Tour de Wallonie was 2016 op persoonlijk vlak z’n meest succesvolle seizoen.
Evenepoel
Het Zwitserse IAM hield eind dat jaar op te bestaan. Devenyns keerde terug naar het team van manager Patrick Lefevere, waar hij aan z’n 7e opeenvolgende seizoen bezig is. Begin 2020, net voor de coronacrisis uitbrak, won hij bij Deceuninck-Quick.Step in Australië de Cadel Evans Great Ocean Road Race. Z’n 7e en laatste overwinning bij de profs. Bovenal ontpopte hij zich de voorbije jaren tot meesterhelper van Julian Alaphilippe, de 2-voudige wereldkampioen op de weg.
Zodanig dat hij zelf paste voor enkele wereldkampioenschappen waarbij de Fransman als favoriet aan de start kwam. Om niet in een vervelende wedstrijdsituatie te zitten waarbij hij in dienst van de Belgische kanshebbers een gat op z’n boezemvriend moest dichten. Ook dat typeert Devenyns.
In de loop der jaren leerde hij wanneer hij met zijn kopmannen naar voor moest komen. Het maakte van Dries Devenyns een modelknecht. Tijdens z’n carrière leidde hij kopmannen naar mooie overwinningen. Eind vorig jaar maakte hij deel uit van de ploeg die Remco Evenepoel aan de eindzege in de Vuelta hielp. Hij leerde ook vaak de andere kant van de medaille kennen, want Devenyns stond enkele keren langs de kant met ernstige letsels. Toch komt hij tot een hele mooie conclusie: ‘It’ ha’s been a wonderful adventure’.
Schrijf je in op onze nieuwsbrief en maak kans op een gesigneerd boek over de comeback van Remco Evenepoel! (winnaar wordt op 1/9/2023 bekendgemaakt)
