Terwijl het kwik in de lage landen boven de 30 graden gaat, is het professioneel veldritseizoen officieel van start gegaan. Dat gebeurde in het Britse Herrington Country Park in Tyne and Wear. De overwinning was er zowel bij de mannen als bij de vrouwen voor een 24-jarig talent. Thomas Mein en Anna Kay staan allebei voor het seizoen van de doorbraak. Goed begonnen is alvast half gewonnen.
Grote voorsprong
We moeten toegeven, er waren al nationale kampioenschappen veldrijden in Australië, Nieuw-Zeeland en Chili en in België waren er afgelopen weekend wedstrijden in Kessel en Steenhuffel, maar de wedstrijd in het noordoosten van Engeland was de 1e wedstrijd die behoort tot de C1 of C2. Erg spannend waren de profwedstrijden echter niet bepaald, want terwijl Mein won met een voorsprong van 51 seconden, had Anna Kay zelfs bijna 3 minuten spatie bij het overschrijden van de aankomst.
In het plekje bij Sunderland kreeg Mein het echter niet zomaar cadeau. Aan de start stond ook Cameron Mason en dat is toch de Britse kampioen, die vorig jaar 9e eindige op het WK en ook te zien was op het WK mountainbike. Naar eigen zeggen was zijn lichaam nog niet helemaal hersteld van die beproeving en was hij er vooral bij voor de UCI-punten. Mason zal zich nu ook focussen op de Wereldbeker mountainbike in Les Gets en de kampioenschappen in het gravel.
Ook Mein zelf waagde zich de afgelopen weken aan het gravel. Zo was hij er onder meer bij op de Wereldbeker in Zweden, waar hij aardig 16e werd. De focus ligt bij Mein toch vooral op het veldrijden, waar hij uitkomt voor Hope Factory Racing. In het verleden reed hij onder meer voor Tarteletto-Isorex en Tormans, maar koos uiteindelijk toch voor een Britse werkgever.
Koppenbergcross
Dat de Brit over talent beschikt, was toen al duidelijk. Hij won bij de junioren de Koppenbergcross en zegevierde bij de beloften in de Wereldbeker van Tábor, terwijl hij ook zilver behaalde bij de beloften op het EK in 2020. De grote doorbraak bij de profs bleef een beetje uit, al werd hij vorig jaar wel knap 6e in de Azencross en 14e op het WK. Doorgaans eindigt Mein tussen plek 15 en 20 en is hij 1 van de renners die zelden genoemd wordt in een tv-uitzending, maar wel zijn crossen rijdt.
Mein stond vorig jaar overigens ook op het WK-podium, toen hij met Groot-Brittannië 2e werd op de Mixed Relay. Dat deed hij samen met Joseph Blackmore, Zoe Bäckstedt, Alfie Amey, Cat Ferguson en… Anna Kay. Zo komen we naadloos bij de winnares in de 1e veldrit van het seizoen. We leerden de kleine Britse stap voor stap kennen toen ze bij de beloften kwam piepen en in 2019 renster werd bij Experza-Footlogix, het latere Star Casino.
In 2019 reed Kay geregeld voor de zege in België. Zo stond ze onder meer op het podium in Eeklo, Essen en Bredene, terwijl ze ook 3e werd in de Wereldbeker van Bern, vicewereldkampioene werd in Silvelle bij de beloften (na Alvarado) en ook nog eens brons haalde op het WK in haar leeftijdscategorie (na Norbert-Riberolle en Vas).
Jaar van de waarheid
Omdat het niveau van het vrouwenveldrijden de laatste jaren enorm groeide, kreeg Kay het ook lastig. Ze had het erg moeilijk om haar status te bevestigen. Vorig jaar reed ze heel wat veldrijden in eigen land, waar ze naar goede gewoonte wel kon winnen. In de grote wedstrijden had ze een vast plekje in de top 10, al viel het WK met een 18e plaats toch wat tegen. Het is dus wat zoeken voor de Britse, die overigens samen is met Jente Michels en op de weg uitkomt voor Fenix-Deceuninck, hetzelfde team als haar vriend.
Zowel Mein als Kay zijn dus goed begonnen aan een seizoen dat voor hen erg belangrijk wordt. Allebei zijn ze op een punt gekomen dat de top 10 elke week een doel mag en misschien wel moet zijn. Het zou ook een goede zaak zijn voor de sport in Groot-Brittannië, want nadat zij toch al een decennium het ene talent na het andere leveren, is het in de profcategorieën toch nog steeds al België en Nederland wat de klok slaat. Weldra zullen we al veel wijzer worden.
Schrijf je in op onze nieuwsbrief en win het boek ‘Ik had een droom’ over BJORG LAMBRECHT. De winnaar wordt bekendgemaakt op 1 november 2023. Het door Remco Evenepoel gesigneerde boek over zijn comeback na Lombardije werd gewonnen door Camille Wambeke. De winnaar werd persoonlijk verwittigd! Gefeliciteerd en veel leesplezier!
