Carmen Small beëindigde eind 2017 haar actieve wielercarrière in het shirt van het Deense Team Virtu. Het voorbije seizoen was ze assistent-sportdirecteur bij de vrouwenploeg van Team Jumbo Visma, maar daar komt vanaf 1 januari 2024 verandering in. Small maakt promotie en wordt sportdirecteur. Maar wel in de kleuren van EF Education-Cannondale.
Ervaring met nieuw
“Ik denk dat ik een goede thuis heb gevonden”, zegt Carmen Small. “EF Education-Cannondale is een Amerikaans team en ik ben een Amerikaanse. Ook al is het team Europees en hebben we een sterk internationaal roster, dit is super leuk voor mij omdat ik alleen maar in buitenlandse teams heb gezeten. Ik vind het echt leuk om naar de Amerikaanse nationale competitie te gaan. Ik heb aan de zijlijn nog nooit de nationals gedaan, dus daar ben ik superblij mee.”
Er zijn veel dingen waar de 2-voudig Amerikaans nationaal kampioen tijdrijden naar uitkijkt in haar 1e seizoen bij EF Education-Cannondale. Om te beginnen de kans om weer samen te werken met algemeen manager Esra Tromp. “Ik heb alleen maar positieve ervaringen gehad met Esra”, beweert Small. “Ik geloof in haar. Ze is een ongelooflijke manager. Ze weet echt hoe ze het beste in mensen naar boven moet halen en hoe ze het goede in een team moet stimuleren. Werken met Esra was voor mij het allerbelangrijkste.” En zo gaat de leegloop bij Jumbo-Visma dus voort.
Carmen Small hield van het idee om een compleet nieuwe ploeg te vervoegen. Een team en zijn cultuur vanaf de grond opbouwen is iets wat ze al eerder heeft gedaan. “Ik heb de ervaring met Team Virtu om een team op te bouwen, dus ik ben niet nieuw in het spel van nieuwe teams. Maar dit is extra leuk, want hoewel EF Education-Cannondale natuurlijk de infrastructuur van de mannenkant heeft, begint het met schoon schip. Dat geeft mij de kans om iets nieuws op te bouwen en te creëren en te kijken wat ik daaruit mee kan ontwikkelen. Dat leek me een interessant aanbod.”
Elkaar ondersteunen
Met haar jaren als renster en als DS opgeteld, zit Carmen Small al bijna 2 decennia in het professionele wielrennen. In die tijd heeft ze een breed scala aan benaderingen van de wielersport gezien en ervaren. Sommigen werkten beter dan andere, maar ze werd aangetrokken door de houding van EF Pro Cycling ten opzichte van de sport. “Ik hou van de filosofie van het team”, geeft Small toe. “De speelsheid ervan. Ze zijn leuk, maar ook serieus. Ze zijn erg professioneel, maar tegelijkertijd kunnen ze lachen en iets creëren dat een beetje anders is. Dat merk je van buitenaf. Dus laten we een beetje lachen, genieten van wat we doen en dan komt het succes vanzelf.”
Hoewel Small dat best wel makkelijk doet klinken, weet ze dat er veel basiswerk moet zijn voordat rensters een klik hebben, plezier maken en overwinningen verdienen. “1 ding dat ik heb geleerd als basis is dat je elkaar moet steunen. Dat geldt niet alleen voor de rensters, maar ook voor de staff. Je wilt een behulpzame omgeving creëren. Misschien is het op papier niet jouw taak om een bepaalde taak uit te voeren, maar je wilt je teamgenoot helpen en dus doe je het gewoon. Ik denk dat Esra en ik het daarover eens zijn. We willen allebei een omgeving opbouwen waarin we elkaar helpen succesvol te zijn.”
Een belangrijk onderdeel in het vinden van teamsucces is eenvoudige communicatie. “Een goede relatie met de rensters, in staat zijn om aan hen te communiceren wat onze verwachtingen zijn, is, denk ik, een echte uitdaging. Dat betekent veel gesprekken voorafgaand aan de wedstrijd. En tijdens de wedstrijd ben ik hun motivator. Ik probeer het beste te halen uit hen als renster.”
Opwinding
Carmen Small weet waar ze het over heeft. Voor haar carrière als sportief directeur koerste ze om den brode. En daarvoor was ze wiskundelerares in Colorado. “Als DS ben je een soort leerkracht. Je moet georganiseerd zijn. Je hebt een lesplan, een wedstrijdplan. Maar het gaat er ook om dat je rensters verantwoordelijk houdt. Maak je je huiswerk? Dat is een groot deel van het wielrennen en vooral het vrouwenwielrennen groeit en groeit. We moeten blijven veranderen en de kleine dingen moeten blijven verbeteren om het geheel te verbeteren. Want het gaat elk jaar sneller en sneller en de sport wordt steeds professioneler. En naarmate de salarissen stijgen, moeten ook de verwachtingen stijgen. Wat verwachten we van de rensters dat ze doen en presteren?
Small zal haar eigen huiswerk gedaan hebben voor de 1e wedstrijd in 2024. En op de dag dat ze in de ploegleiderswagen stapt om haar rensters te volgen, kan je erop rekenen dat ze voorbereid is. “Ik hou echt van mijn werk”, zegt ze. “Ik werk graag met de rensters. Ze geven me veel motivatie. Ze geven me veel energie. Ik help ze graag om zich mentaal voor te bereiden en ik motiveer ze graag. Het belangrijkste wat ik voel als ik aan het werk ben, is opwinding. Als renster was ik altijd nerveus en nu ben ik dat niet meer. De rensters moeten het zware werk doen, terwijl ik in de auto kan blijven en in de radio kan praten.”
“Als we aan de finale van een koers beginnen en ik weet dat we kunnen winnen, ben ik nog steeds niet nerveus, maar ik ben wel voorbereid. Ik zet me schrap en ben klaar voor de spanning. Dat gevoel verandert niet, of het nu een trainingskamp of een koers is. Ik heb het hele seizoen hetzelfde gevoel. Ik krijg elke keer dezelfde motivatie. Of het nu een U23-wedstrijd is of de Tour de France, ik doe mijn werk precies hetzelfde.”
Win een ABUS-racehelm én je eigen reportage op WielerVerhaal!
