Fien Delbaere trekt van Israël-Premier Tech in de WorldTour naar het Franse continentale team Komugi Grand-Est. De Gentse ziet het niet als een stap terug en kijkt al uit naar haar nieuwe rol als wegkapitein, al wil ze zich ook nog wel eens gooien als kopvrouw. Na een mislukt seizoen bij Israël-Premier Tech wil de 27-jarige renster haar carrière opnieuw op de rails zetten. Na een individueel trainingskamp in het Spaanse Calpe en via een ploegstage in het Franse Montpellier maakt Delbaere zich op voor de seizoenstart.
Voedselvergifiging in de Tour
Fien Delbaere kende in 2023 een heus pechseizoen bij Israël-Premier Tech. “De problemen stapelden zich op en leken maar geen einde te kennen”, zucht ze. “De ellende begon met een valpartij in de Classic Brugge-De Panne. Ik liep er een zware hersenschudding op, wat pas een week later tot uiting kwam in Dwars door Vlaanderen. Ik was 2 maanden lang buiten strijd en vierde mijn rentree in Veenendaal-Veenendaal. Nadien pikte ik ook de Antwerp Port Epic mee.”
“Ik trok dan over de plas voor de RideLondon Classique. In de 1e rit maakte ik een lelijke valpartij. Ik brak het heiligbeen en een nieuwe revalidatie volgde. Zo hol je uiteraard achter de feiten aan. Je moet telkens opnieuw opbouwen en je mist koersritme wanneer je dan opnieuw in competitie treedt. Wegens die tuimelperte in Londen moest ik de Giro schrappen en werd de focus verlegd naar de Tour, waar ik als helper in steun van de kopvrouwen Claire Steele en Tamara Dronova-Balabolina diende te fungeren.”
De Tour draaide evenwel op een sisser uit voor de uit De Pinte afkomstige renster. “Na de 1e rit liep ik een voedselvergiftiging op. Ik raakte geen poot meer vooruit en werd gelost uit het peloton. Ik moest onderweg 6 keer overgeven, maar zette tegen beter weten in door. Ik, reed ruim 100 km lang in mijn eentje voor de bezemwagen uit. Op 10 km van de streep werd ik bij aanvang van de plaatselijke ronde uit koers genomen omdat ik al buiten de tijdslimiet zat. Ik was ontredderd, maar ook geradbraakt omdat ik een hele dag in het rood ging.”
Mentale dip
Fien Delbaere verzeilde na de nieuwe tegenslag in de Tour in een mentale dip. “Mentaal zat ik echt wel heel diep. Bij Israël-Premier Tech kreeg ik de gedroomde kans als prof, maar het draaide uit op een seizoen van ontgoochelingen en teleurstellingen met pech als rode draad. Ik besloot om op de fiets uit te waaien in Nederland. Ik stippelde voor mezelf een Ronde van Nederland uit. 4 dagen lang doorkruiste ik Nederland met etappes die varieerden van 160 tot 180 km. Ik bereikte als uiterste punt Arnhem, waarna ik opnieuw koers zette richting België.”
“Tijdens die lange tochten genoot ik van de natuur en ook van de zon, want het was toen een heerlijk zomerweertje. Ik had toen de tijd om veel na te denken en alles op een rijtje te zetten. Ik fietste 4 dagen lang helemaal in mijn eentje rond en vond mezelf terug. Ik fietste zonder wattagemeter en dat werkte bevrijdend. Na die fietsretraite vond ik het koersplezier terug en pikte nog enkele wedstrijden mee. Met de nationale ploeg trok ik nog naar de Tour de la Semois. Ik kende er mechanische problemen met de fiets en beschikte over geen reservefiets, waardoor ik in feite een hele koers lang op de sukkel was.”
“Tijdens de winter zette ik de fiets 2 weken lang volledig aan de kant. Die tijd had ik na de voorbije ellende nodig om te herbronnen en de batterijen op te laden. Toen het Franse continentale team Komugi Grand-Est me polste, had ik meteen een goede klik. Die ploeg gaf me het gevoel dat ze me er absoluut bij wilde. Ik zie mijn overgang naar een ploeg van een weliswaar lager niveau niet als een stap terug.”
Wegkapitein en kopvrouw
Op trainingskamp in het Franse Montpellier timmert Delbaere verder aan de weg. “In december trok ik al op individuele stage naar Calpe, waar ik samen op pad ging met Mareille Meijering. Op training vervoegden we er vaak ook andere rensters. Op ploegstage in Montpellier is het nu wat kouder, maar ik mopper niet met temperaturen die 10 tot 15 graden hoger liggen dan in België. Organisatorisch zit het goed in elkaar. Hopelijk kunnen we de meeste Vlaamse koersen rijden, want als continentale ploeg ben je afhankelijk van de uitnodigingen van de organisatoren. Zo is het nog wachten op groen licht voor de Omloop Het Nieuwsblad en Le Samyn.”
Delbaere kijkt al uit naar de dubbele rol die ze zal vertolken binnen haar Franse team. De Oost-Vlaamse wordt er niet enkel als wegkapitein, maar ook als kopvrouw uitgespeeld. “De ploegleiding vroeg me al regelmatig om raad over allerhande zaken. Ze willen mijn ervaring in de WorldTour overenten op de eigen ploeg. Komugi Grand-Est is een ambitieuze ploeg die zich binnen 2 jaar zou willen transformeren tot een profteam in de WorldTour. Ik wil mijn ervaring graag delen als wegkapitein, maar wil me ook als kopvrouw profileren.”
Delbaere start het seizoen in Mallorca. “Na Mallorca heb ik al zekerheid over de Omloop van het Hageland en de Trofeo Oro in Italië die de laatste aanloop vormt naar de Ronde van Normandië, het 1e hoofddoel van het jaar. Hopelijk kan ik vele Vlaamse koersen rijden, want die wegen ken ik op mijn duimpje. De communicatie binnen de ploeg verloopt vlot. Frans is de voertaal, maar die taal beheers ik voldoende. Soms schakelen we ook over op Engels omdat enkele rensters het Frans niet machtig zijn.”
