Zoek de naam van Jonas Decouttere (38) in maart, april, mei en juni niet in de uitslagen van de regionale kermiskoersen. Op 4 maart 2024 begint hij in Roemenië aan een opdracht van 4 maanden met Defensie. Vermoedelijk z’n laatste militaire missie want nadien krijgt hij in Lombardsijde een bureaujob. En zal hij zijn aandacht kunnen verdelen tussen z’n gezinnetje en het wielrennen.
Afghanistan en Irak
Gezien hij al vele jaren bij Defensie werkt, is het straks niet z’n 1e opdracht in het buitenland. “Sedert 2007 ben ik bij het leger”, vertelt Decouttere. “Ik was al in Afghanistan en Irak actief. En werkte ook veel buitenlandse oefeningen af. Na een missie van enkele maanden is het altijd moeilijk om terug te keren op een deftig niveau. Het lukt omdat ik nog steeds heel graag met de fiets rijd. Als je meer dan 30 jaar bent, is die liefde voor het fietsen absoluut noodzakelijk.”
De volgende missie gaat z’n fiets mee en zal hij tijdens de vrije uren op de rollen kunnen trainen. Een pluspunt voor een terugkeer in competitie deze zomer? “Het is niet mijn bedoeling om meteen na mijn terugkeer te koersen”, reageert Decouttere. “Met Marc Hemeryck heb ik al 17 jaar dezelfde trainer. Hij volgt van mij alles op. Uiteraard heeft hij met mij niet zoveel werk als met jongere renners. We bouwden een goede vertrouwensband op.”
“Het seizoen loopt tot half oktober, veel renners vergeten dat”, gaat de papa van Kasper, geboren in september 2023, verder. “September is inzake weersomstandigheden vaak de beste maand van het jaar. Maar tegen die tijd zijn veel renners helemaal uitgeblust. Bovendien zijn er in die periode van het jaar heel veel kermiskoersen in West-Vlaanderen.”
Amusant
Vorig jaar miste de ouderdomsdeken van Dovy Keukens-FCC ook een paar maanden competitie. Toch haalde hij enkele top 5-plaatsen – 4e in Lichtervelde, Langemark-Madonna en Bulskamp; 5e in Roeselare – en ook een paar top 10-noteringen. “Ik heb nog altijd vrij rappe benen”, weet hij. “Het puur explosieve is er wat uit. Een sprint is meer dan dat: positioneren, kracht, inzicht ook.”
Winnen is al heel lang geleden. Bij de junioren wedijverde Decouttere met de Belgische top. Zo stond hij als 2e op het podium van Ledegem-Kemmel-Ledegem en werd hij 3e in Gent-Menen. Aan het einde van de Vlaams-Brabant Classic in Zemst stond hij op de laagste podiumtrede naast Jan Bakelants en Pieter Vanspeybrouck. In 2004, precies 20 jaar terug. Hij stootte door naar de Lombarden, maar koos later een andere richting. Al 17 jaar combineert hij koersen met een job bij Defensie.
“Als alles eens meezit is een overwinning misschien nog mogelijk”, vermoedt Decouttere. “Daarvoor heb ik een hele goeie conditie nodig, een beetje meeval, een wedstrijd met wat minder coureurs. In het voorjaar als er 175 renners aan de start staan, zit het er niet in om te winnen. In september, met 40 of 50 coureurs op de deelnemerslijst, is het mogelijk. In eigen provincie sta ik tegenover de beste sprinters nog altijd mijn mannetje. Lukt het niet om in het najaar 2024 een koers te winnen, dan is dat ook goed. Ik amuseer me nog altijd op de fiets, dat is het voornaamste.”
Bureaujob
Ook al werd hij deze week – 20 februari – 38 jaar, aan stoppen met koersen denkt hij nog niet. “Haal ik na die missie met Defensie weer het niveau van vorig jaar, dan doe ik verder”, benadrukt Decouttere. “Zo lang ik meekan en niveau haal, wil ik blijven koersen. Omdat ik dit nog altijd veel te graag doe. Mijn seizoen zal dit jaar een stuk korter zijn dan gewoonlijk. Haal ik weer die top 10-plaatsen van vorig jaar, ben ik content.”
Met z’n legeroversten kwam hij tot een akkoord voor de toekomst. “Na deze opdracht zou ik graag wat meer tijd hebben voor mijn gezin”, benadrukt hij. “In september werd ik papa van Kasper. Daardoor was het voor mij een uitzonderlijke winter. We zijn ook van Roeselare naar Kortemark verhuisd. Na deze missie hoop ik het rustiger aan te kunnen doen. Voor de rest van mijn carrière bij Defensie zal ik een bureaujob mogen doen.”
Maar eerst nog eens 4 maanden van huis. “Wat voor mijn vrouw het moeilijkste is”, beseft Decouttere. “Ik zal ‘s nachts niet moeten opstaan voor ons zoontje, ik zal geen eten moeten maken. Ook mijn vrouw werkt voltijds. Vandaar mijn vraag om na deze missie geen dergelijke buitenlandse opdrachten meer uit te voeren. Krijg ik meer tijd voor m’n gezin, zal ik ook regelmatiger op de fiets zitten.”
