De Britse veldritkampioene Anna Kay (24) zag haar contract met de rode brigade van 777 niet verlengd na een nochtans prima crosswinter. Met dank aan haar vriendje, Europees beloftekampioen Jente Michels, slaat ze nu haar tenten op bij Proximus-Cyclis, het team van manager Eddy Van Bunder. Ook al kijkt ze uit naar het wegseizoen bij haar nieuwe team, de cross blijft het hoofddoel voor de renster uit Newcastle.
With a little help from a friend
“Eerst en vooral ben ik opgelucht en enthousiast om bij Proximus-Cyclis te kunnen rijden”, steekt Anna Kay van wal. “Deze omgeving en de meer persoonlijke aanpak moeten me beter liggen. Het familiale aspect van de ploeg was 1 van de grootste redenen voor mij om in te gaan op het voorstel. Het feit dat 777 na 2 seizoenen niet de intentie had om verder te gaan met mij speelde vanzelfsprekend ook een rol.”
Anna Kay kwam in contact met Proximus-Cyclis via haar vriendje en beloftevolle cyclocrosser Jente Michels. Waar een lief al niet goed voor is, zo blijkt. “Wel, enkele jaren geleden reed Jente voor de ploeg van manager Eddy Van Bunder”, vertelt Kay. “Hij bracht me met hem in contact en vertelde me dat Eddy echt een good guy was. Dat bleek ook tijdens de gesprekken die we al hebben gevoerd. Ik ben er zeker van dat ik bij hem terecht kan voor eender welke vraag. Dat heb ik nodig om goed te kunnen presteren. Een goede communicatie is belangrijk, al is het maar om je echt deel te voelen van het team. Liever dat, dan altijd te moeten horen wat je moet doen.”
Beste seizoen in jaren
Puur afgaand op prestaties is het best vreemd dat 777 de stekker uit de samenwerking haalde. Anna Kay startte het seizoen bijzonder sterk, kende daarna een dipje maar sloot de winter af met een reeks medailles. Zo mocht ze op 13 januari 2024 de trui van Brits kampioene omgorden. Enkele weken later maakte Kay deel uit van het mixed-relay team dat zilver scoorde op het wereldkampioenschap in Tábor. “Het is zeker geen slecht seizoen geweest voor mij. Meer zelfs, ik reed de voorbije 3 jaar nooit beter. Maar goed, de klik met het team was er niet.”
De Britse kampioene zette naar haar gevoel afgelopen winter een stap hoger. De start van het seizoen was alleszins een knaller. Ze won enkele wedstrijden van de Hope Supercross op Britse bodem en pakte, ook met het relay-team, zilver op het Europees kampioenschap. Straffe prestaties, maar voor Kay staat een andere wedstrijd helemaal bovenaan. “De Koppenbergcross vond ik mijn beste wedstrijd”, zegt ze gedecideerd. “Ik eindigde er 3e (na Fem van Empel en Denise Betsema, red) en dat was toch een hoopgevende prestatie.”
Voor al dat goeds heeft de renster een gepaste verklaring voor. “Het geluk stond niet altijd aan mijn kant, om het zacht uit te drukken. Zo brak ik mijn sleutelbeen, ook mijn vinger en had ik regelmatig last van blessures. Pas in de zomer van 2023 kon ik consistent trainen en mij goed voorbereiden op het crossseizoen. Ik kon alles goed onder controle houden, waardoor ik in een veel betere vorm aan de start van de crossen stond. Die constante moet ook nu mijn doel zijn, want op die manier zal ik nog kunnen groeien.”
Gralloch uitdaging
Het hoofddoel voor Anna Kay ligt ook dit jaar in het veld. Toch zal ze een stevig wegprogramma rijden voor haar nieuwe team. “Proximus-Cyclis heeft best een sterke wegploeg. Ik ken mijn programma nog niet, maar dat zal de komende weken wel duidelijk worden. Ik hoop alleszins op een paar rittenkoersen en uiteraard ook verschillende eendagswedstrijden, liefst waar flink wat hoogtemeters aan te pas komen. Dit jaar wil ik ook proeven van gravelkoersen. Op 18 mei 2024 vindt in Galloway (Schotland) de Gralloch plaats. Dat is een wedstrijd van de World Series waar ik graag aan wil deelnemen.”
Het weg- en gravelprogramma is voor Kay een manier om de motivatie in het koersen hoog te houden. “Ik kijk ernaar uit om in competitie te treden voor het team. Dat zal echter niet voor eind april zijn. Samen met Jente ga ik binnenkort naar Frankrijk, in de buurt van Saint-Etienne, om gedurende 4 weken het wegseizoen voor te bereiden. Nadien zal ik aansluiten bij het team om samen met de meisjes te trainen en enkele wedstrijden te rijden. Dat moet voor mij volstaan om in september meteen met goede benen aan het crossseizoen te kunnen beginnen.”
