WielerVerhaal
  • Disciplines
    • Weg
    • Veld
    • Gravel
    • Mountainbike
    • Baan
    • Para Cycling
    • Vrouwen
    • Mannen
  • Routes en hellingen
    • WielerVerhaal Fietsroutes
    • GPX Fietsroutes
    • Cols en Hellingen
  • Materiaal
    • Materiaal
    • Reviews
  • Nieuwsbrief
  • Leestips
  • Fotospecials
  • Extra
    • Blik onder de motorkap
    • WielerVerhaal Giveaway Winnaars
    • WielerVerhaal team
    • Boekenshop
    • Contact

Beste Fietscontentplatform 2025 – België

WielerVerhaal

Meer resultaten...

Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Post Type Selectors
WielerVerhaal
  • Disciplines
    • Weg
    • Veld
    • Gravel
    • Mountainbike
    • Baan
    • Para Cycling
    • Vrouwen
    • Mannen
  • Routes en hellingen
    • WielerVerhaal Fietsroutes
    • GPX Fietsroutes
    • Cols en Hellingen
  • Materiaal
    • Materiaal
    • Reviews
  • Nieuwsbrief
  • Leestips
  • Fotospecials
  • Extra
    • Blik onder de motorkap
    • WielerVerhaal Giveaway Winnaars
    • WielerVerhaal team
    • Boekenshop
    • Contact
  • België
  • Elite
  • Interview
  • Mannen
  • Wielrennen op de weg
  • Christophe Van Cauwenberghe
  • Team Shifting Gears

Gewezen nationaal zegekoning (33) heeft de smaak opnieuw te pakken: “Hoop dat een zege nu niet te lang meer op zich laat wachten”

  • Hans Fruyt
  • april 7, 2024
  • 3 minute read

Mister Regelmaat! Dit seizoen speldde Christophe Van Cauwenberghe 9 keer een rugnummer op. 7 maal bolde hij binnen de top 10 over de streep. Z’n 1e podiumplaats van het seizoen leverde hem in Laarne een bronzen PK-medaille op. Achter z’n ontsnapte ploegmaats Elias Van Breussegem en Wesley Van Dyck regelde de naar Oudenaarde uitgeweken Evergemnaar de sprint voor plaats 3. 

Foto: Hans Fruyt.

Papa van Julot

Voor corona! Een uitdrukking die vaak wordt gebruikt om de veranderde tijd aan te duiden. Dat doet ook Christophe Van Cauwenberghe. De 33-jarige eliterenner zonder contract won voor 2020 elk jaar meestal een handvol wedstrijden. 4 in 2018, 4 in 2016. In 2015 beleefde hij een topseizoen want hij won toen 15 koersen, kroonde zich tot Oost-Vlaams kampioen en werd zelfs nationaal zegekoning. Vanaf 2020 werd het op dat vlak stilletjes rond hem. 

“In het coronajaar 2020 nam ik nochtans een goeie start”, blikt hij terug naar een 5e plek in de Oost-Vlaamse openingskoers in Maldegem-Kleit. “Door de pandemie viel de competitie volledig stil. Op training kwam ik vrij zwaar ten val. Daarbij liep ik een polsbreuk op. Ook mijn kuit lag helemaal open. Ik heb vele weken moeten revalideren. Toen er in het najaar weer gekoerst mocht worden, reed ik 1 wedstrijd en raakte ik besmet met het coronavirus.” 

Dus stond hij weer even langs de kant. Bovendien was er begin 2021 een hele tijd geen uitzicht op competitie voor amateurs. “Daar verloor ik een beetje de moed om terug te keren, mentaal kreeg ik een tik, ik kon het niet meer opbrengen om er volop voor te gaan”, herinnert hij zich nog goed. “Precies 2 jaar geleden werd ik voor het eerst papa van Julot. Ook dat was een hele grote verandering in ons leven. Toen ik in de zomer van 2022 naar een wedstrijd in Deinze ging kijken, begon het opnieuw te kriebelen. Eind dat jaar reed ik nog wat koersen bij de nevenbonden.” 

Mooie regelmaat

Vorig jaar 2023 combineerde hij wedstrijden bij de nevenbonden met koersen rond de kerktoren van Cycling Vlaanderen. Afgelopen winter verhuisde hij naar Team Shifting Gears-Strategica. Hij gaat weer volop voor de koersen onder de vlag van Cycling Vlaanderen. Van Cauwenberghe oogt een stuk scherper dan vorig seizoen. Een jaar waarin hij toch een 5-tal keer podium reed. 

“Inderdaad, ik weeg wat kilootjes minder”, geeft de supervisor bij DHL in Nazareth toe. “Afgelopen winter heb ik er wat meer voor gedaan. Eigenlijk een beetje zoals vroeger. Ik trok 2 keer op stage naar Spanje. Daar pluk ik nu wel de vruchten van. Want over mijn regelmaat bij de start van deze campagne mag ik absoluut niet klagen. Elke wedstrijd probeer ik mijn best te doen. Nu hoop ik wel dat het niet lang meer duurt voor ik een koers kan winnen. Met de benen die ik momenteel heb, moet dat kunnen.” 

Alleen zijn er de komende weken bij Cycling Vlaanderen heel weinig koersen voor Elite 2-renners. Voor Van Cauwenberghe zullen Beselare (21/4) en De Haan (24/4) pas de volgende zijn. “Geen nood, ik maak hiervan gebruik om even een paar dagen rust in te lassen”, verduidelijkt hij. “Na die korte pauze begin ik weer goed te trainen om klaar te zijn voor die koersen.” 

Volledig podium

Ook op de volgende proef van de Beker van België voor Elite 2 en beloften is het nog even wachten. Die staat op 12 mei 2024 in Galmaarden geprogrammeerd. “Voor mij zijn enkele van die wedstrijden om de Beker van België iets te zwaar”, vindt Van Cauwenberghe. “Dus is het individueel klassement voor mij geen doel. Ploegmaat Wesley Van Dyck is daar veel meer mee bezig.” 

Van Cauwenberghe stond zaterdag in Laarne met de ploegmaats Elias Van Breussegem en Van Dyck op het podium van het Oost-Vlaams wegkampioenschap. “Een PK-podium met 3 renners van dezelfde ploeg: dat zal nog niet veel gebeurd zijn”, vermoedt Van Cauwenberghe. “Met ons team namen we dit PK in handen. Bij het aansnijden van de finale raakte ik met Elias en Wesley voorop. Ook Sander Devenijns was mee. Toen Elias nog eens versnelde, had ik niet de benen om mee te gaan. Wesley wel nog.” 

Dat Shifting Gears-Strategica-duo bleef voorop. Van Breussegem won voor Van Dyck. “Met Sander Devenyns liet ik me inlopen”, aldus Van Cauwenberghe. “In de achtervolgende groep zat met David Desmecht een andere ploegmaat. Wij zaten in een ideale positie om de 3e plaats weg te kapen. Wat gelukt is.”


Lees meer artikels

Elite 2-peloton is ploeg rijker uit de Vlaamse Ardennen: “Alle renners hebben zichzelf aangeboden”
LEES MEER

 

Shifting Gears-kampioen stopt vlak voor zijn 40e verjaardag: “Nederlandse titel was kers op de taart”
LEES MEER

 

Shifting Gears-Strategica en Alexander Alonso na boerenjaar met 75 zeges en Belgische titel: “We investeren in interclubs, maar willen vooral veel winnen”
LEES MEER

 

Share
Tweet
Share
Hans Fruyt

De voetbalmicrobe kreeg Hans Fruyt van zijn vader maar toen hij zijn dorpsgenoot Eddy Planckaert bij de jeugd de ene koers na de andere zag winnen, wilde hij meer over wielrennen weten. Beide interessevelden werden breder. Na zijn universiteitsstudies kreeg hij de kans erover te schrijven. Zowel regionaal als nationaal. Een collega leerde hem het baanwielrennen kennen en loodste hem mee naar Europese en wereldkampioenschappen. Vanop de eerste rij beleefde hij enkele topmomenten. Blij dat hij dit altijd kon delen met lezers.



WielerVerhaal

Input your search keywords and press Enter.