Stel je nu eens voor dat Peter Sagan bij zijn ‘comeback’ in de Ronde van Hongarije 3 ritten en het eindklassement wint, dat hij vervolgens de tegenstand oprolt in de UCI World Series mountainbike in Val di Sole en Crans Montana en eind juli 2024 zijn fiets aan de haak hangt na het behalen van Olympisch goud in Parijs ten koste van Tom Pidcock en Mathieu van der Poel. Het zou het einde zijn waar Sagan misschien wel recht op heeft.
Comebacks in de koers
Wielrennen en comebacks, ze vormen al decennialang een gevaarlijke combinatie. Frank Vandenbroucke werd de verpersoonlijking van de term, maar zou toch altijd achter de feiten blijven rijden. Ook de grote Lance Armstrong liet zich na zijn pensioen in 2005 verleiden tot een comeback in 2009 en 2010. Slecht was het niet, maar misschien was de voormalige wielerheld zonder die comeback nooit van zijn sokkel gevallen.
Ook Andrea Tafi droomde van een comeback en wilde op 52-jarige leeftijd zowaar nog eens deelnemen aan Parijs-Roubaix. Zelfs Tom Boonen zinspeelde ooit op een comeback, maar de coronacrisis maakte een eind aan die plannen. Deze verhalen zijn niet bepaald te vergelijken met het verhaal van Peter Sagan. Die kondigde vorig jaar al aan dat hij aan zijn laatste seizoen op de weg bezig was, maar richting Spelen in Parijs toch nog een beetje ritme zou opdoen in wegwedstrijden in 2024.
In principe nam Sagan 5 jaar geleden al afscheid van de wielersport. Hij won toen in de zomer voor het laatst een Touretappe in Colmar en pronkte ook met de groene trui op het podium in Parijs. Het was zijn 7e in totaal, een absoluut record. Met ook nog eens 3 wereldtitels (eveneens een record, dat hij wel moet delen met 4 anderen) en 2 Monumenten behoort hij tot de allergrootsten.
(Gebroken) Hartproblemen
Na 2019 was het vet van de soep. Wie op ProCyclingStats gaat kijken naar Sagans resultaten, vindt in het overzicht van topprestaties na die laatste groene trui enkel nog een ritzege in de Ronde van Zwitserland van 2022. In zijn 2 seizoenen voor TotalEnergies (2022 en 2023) was dat samen met een Slovaakse titel zijn enige overwinning. In meer poëtische kringen zou altijd geopperd worden dat Sagan na zijn scheiding in 2018 nooit meer dezelfde was geweest.
Sagan miste tijdens de laatste jaren van zijn carrière niet alleen zijn Katarina, maar ook hun zoontje Marlon. Dat onderstreepte hij ook begin 2023 toen hij zijn pensioen al aankondigde. Een medaille in Parijs was nooit het doel, het ging om het afscheid in schoonheid. Vorig jaar 2023 werd hij op het WK 63e, een resultaat dat zijn ambitie juist schetst.
Dat de Slowaak nu terugkeert bij Pierre Baguette Cycling is geen toeval. Zijn broer Juraj is er assistent-sportdirecteur en hij vindt er landgenoten en streekgenoten terug. Wie het team op Instagram bezoekt, ziet in het logo een dikke man met een stokbrood onder de arm. Ook hier: een afbeelding die zijn ambitie juist schetst.
Rock-‘n-roll
Dat we de 34-jarige Sagan nog eens terugzien in koers, is al bij al nog een privilege. Dit voorjaar had hij immers last van hartritmestoornissen en moest hij 2 ingrepen ondergaan. Toch heeft hij zijn Olympische droom nog niet opgeborgen, al zal de kwalificatie geen eenvoudige klus worden. Naar zijn niveau is het gissen, maar het lijkt onwaarschijnlijk dat Dylan Groenewegen, Jordi Meeus en Mark Cavendish echt wakker liggen van de tegenstand.
In feite is het geen echte comeback die Peter Sagan maakt. Het is eerder een volgende fase in het afkoppelingsproces dat al jaren bezig is. Het enige jammerlijke aan dit hele verhaal is dat bijna vergeten lijkt wat voor een renner hij ooit is geweest. Ongeveer 10 jaar lang behoorde Sagan tot de absolute wereldtop. Hij behaalde meer dan 100 overwinningen en van de nog actieve renners is hij de renner met het dikste palmares.
Daarnaast heeft Sagan ook veel betekend voor het moderne wielrennen. Hij bracht wat rock-’n-roll naar de koers, stond symbool voor de opkomst van sociale media en zorgde voor extra internationale uitstraling van de sport. Dat het wielrennen deze eeuw kon schakelen van dubieuze en grijze persoonlijkheden naar sexy en kleurrijke figuren, is voor een groot deel de verdienste van de Slowaak. Daarmee is hij nog groter dan zijn palmares en is een comeback geen passende term voor iemand die op zijn manier altijd deel zal uitmaken van het moderne wielrennen.
