Sterk nummer van Aless De Bock! In de Ronde van Vlaanderen voor junioren reed de 17-jarige Limburger ruim 80 km in de vuurlijn. Het aantal jongens dat hem kon volgen, werd in de finale steeds kleiner. Op de Wolvenberg gooide hij de Deen Magnus Carstensen, z’n laatste opponent, uit het wiel. Zo reed hij solo naar de streep en kon hij bij het juichen de letter M vormen.
Lastige winter
Super was het seizoen van Aless De Bock, 1 van de pionnen van topploeg Acrog-Tormans, tot voor de Ronde van Vlaanderen nog niet. “Ik kende een goeie, maar ook een lastige winter”, verklaart het neefje van Elite 2-renner Stijn De Bock. “Mijn oma Marie-Jeanne werd ziek. Ik heb 2 jaar bij haar gewoond. Met haar ziekte had ik het lastig. Ik woon nu niet langer bij mijn oma, maar zit tot het einde van dit schooljaar op het internaat van de Gentse Topsportschool.”
Bovendien sukkelde de 2e jaars junior in het begin van het seizoen met de knie. Waardoor hij na de 2-daagse Guido Reybrouck Classic in Damme ongeveer een maand uit competitie bleef. “De kniepijn werd zo erg dat ik in de nationale testtijdrit in Borlo heb moeten opgeven”, verduidelijkt De Bock. “Daarna trok ik voor een week naar Spanje. Ik heb gehad geluk dat mijn ploeg en bondscoach Serge Pauwels mij kansen bleven geven. Waardoor ik me beter en beter begon te voelen.”
Zo mocht De Bock mee naar de Vredeskoers in Tsjechië. “Op de voorlaatste dag van die rittenkoers om de Nations Cup tankte ik veel vertrouwen”, blikt hij terug. “Op de beklimmingen hield ik gelijke tred met wereldkampioen Albert Withen Philipsen, de beste junior van de wereld, en 5 of 6 andere jongens die tot de wereldtop behoren. Die dag besefte ik dat er iets zat aan te komen.”
Langere klimmen
Dat exploot kwam er op Pinksterenzondag in de Ronde van Vlaanderen 2024. Nochtans lijkt Aless De Bock, die vorige winter op de nieuwe wielerbaan in Heusden-Zolder Belgisch kampioen Omnium werd, meer geschikt voor het langere klimwerk. Vorig jaar werd hij als 1e jaars al 15e in de Alpenklassieker en pakte hij top 10-plaatsen in de jongerenklassementen van zowel de Tour du Valromey als de Giro della Lunigiana.
“En toch merk ik dat ik inspanningen van 30 seconden op de hellingen in de Vlaamse Ardennen op de 1 of andere manier ook vrij goed kan”, glundert De Bock. “Vandaar dat ik op de Wolvenberg mijn slag probeerde te slaan. Daar had ik vorig jaar ook iets ondernomen en werd ik hier 5e. Dit keer kon ik de Deen, die ik helemaal niet kende, daar losgooien. Hij had me gevraagd hem mee te nemen tot de streep. Ik koos toch het zekere voor het onzekere.”
Heel verstandig na een lange wedstrijd in het offensief. Nog voor halfweg veroverde hij een plaatsje in een kopgroep van 11. “Op de kasseien van Kerkgate zag ik het peloton plots snel naderen”, vertelt De Bock. “Ik besefte dat een nieuwe versnelling noodzakelijk was. Die Deen en Lomme Van den Meerssche gingen mee. Dat waren goeie bondgenoten.”
Alles op Valromey
Bij de laatste doortocht op de Achterberg ging Van den Meerssche overboord. En bij de 2e en laatste passage op de Wolvenberg ging De Bock alleen. “Ik wilde al het hele seizoen winnen voor mijn oma”, benadrukt de tiener. “Ik ben blij dat dit nu gelukt is en dan nog in de Ronde van Vlaanderen. Vandaar dat ik bij het overschrijden van de streep met mijn handen de letter M vormde. Voor mama en oma Marie-Jeanne.”
Mooi dat jonge atleten bij het afronden van 1 van hun grootste successen denken aan de moeilijke weken en maanden die een naaste meemaakt. Aless De Bock is ook blij dat hij op de erelijst Jarno Widar opvolgt. “Ik ken Jarno vrij goed, we sturen regelmatig berichten naar elkaar”, vertelt de pion van Acrog-Tormans. “Voor de start van deze Ronde van Vlaanderen heb ik enkele keren gedacht aan de manier waarop hij hier vorig jaar won.”
Met deze prestigieuze zege op zak trekt Aless De Bock volgende zondag 26 mei 2024 naar het Belgisch wegkampioenschap in Koksijde. “Ik rijd ook nog de Alpenklassieker en trek er nadien even de stekker uit om me te focussen op de examens zodat ik mijn jaar niet moet overdoen”, aldus De Bock. “In juli zet ik alles op de Tour du Valromey.”
