Eind dit seizoen 2024 gaat Kenny Desaever (43) op vervroegd wielerpensioen. Hij was 20 jaar ploegleider bij Wervik, Avia, EFC en de laatste 3 seizoenen bij de junioren van het Van Moer Logistics Cycling Team. De West-Vlaming, onderwijzer in een 3e en 4e studiejaar in Veurne, gaat vooral z’n dochter Aiko (13) begeleiden. In 2025 neemt ze plaats in het nieuwelingenpeloton.
Tranen in de ogen
Dit jaar 2024 bezorgden de junioren Kenny Desaever al een bijzonder heerlijk moment. In Koksijde kroonde Matijs Van Strijthem zich tot Belgisch kampioen bij de U19. Tijdens de podiumceremonie stonden de tranen van geluk in de ogen van de man uit Diksmuide. Zeker toen hij merkte dat alle andere junioren van het Van Moer Logistics Cycling Team naar het podium kwamen om kampioen Van Strijthem te feliciteren met z’n 3-kleur.
“Als je als kleine ploeg, zonder ondersteuning van een devoteam, de Belgische kampioen kunt afleveren, dan heb je als ploeg mooi werk geleverd”, glundert Desaever. “Dat deed enorm veel deugd. Wat ik besefte toen ik in Koksijde naar het podium kwam. Op dat moment krijg je tranen in de ogen, dat is een feit.”
Desaever doet het seizoen uit bij Van Moer. Als ploegleider trekt hij onder meer nog naar de Tour du Valromey en de Junioren Rundfahrt in Oostenrijk. Hij startte z’n 3e seizoen bij de U19 van de club uit het Waasland met de ambitie een rol te spelen in de UCI-wedstrijden. “Met Matijs Van Strijthem haalden we al enkele topuitslagen, maar in vergelijking met mijn 1e jaar krijgen we in die internationale wedstrijden meer renners van de ploeg aan de aankomstlijn”, benadrukt Desaever. “Want 2 jaar geleden hadden we soms maar 1 man aan de streep. Nu zijn dat er altijd 4 of 5.”
Talentrijke dochter
Een opmerkelijke evolutie. Ondanks die progressie haakt Desaever over enkele maanden toch af. Omdat zijn dochter het bij de aspiranten goed doet. Hij wil haar verdere ontwikkeling in het wielrennen van dichtbij meemaken. “De spreidstand werd dit jaar altijd maar groter en groter”, geeft hij toe. “De interclubs bij de junioren proberen doen én aanwezig zijn bij de wedstrijden van Aiko, dat vraagt enorm veel tijd en energie. Ik wil geen half werk doen. Vandaar dat Thomas Chamon er dit jaar als ploegleider bijgekomen is.”
“Ik denk dat ik eind dit seizoen de koers met een gerust hart vaarwel kan zeggen, want het geraamte van de ploeg staat er”, gaat Desaever verder. “Helemaal verdwijnen uit de koers zal ik niet. Heel wat ploegen trekken aan mijn mouw om op vrijwillige basis mee te gaan naar wedstrijden. Het zou kunnen dat ik zoiets af en toe zal doen. Eventueel zelfs bij Van Moer. Maar transfers doen, wintertrainingen uitwerken en begeleiden, dat ga ik niet meer doen. Ik wil me op Aiko focussen.”
Want de laatste jaars aspirante lijkt een beetje talent te hebben. “Daarvan heeft ze mij dit jaar overtuigd”, benadrukt Desaever. “Als papa is het gemakkelijk om te zeggen dat je dochter talent heeft. Intussen zit ik er lang genoeg in en weet ik wat er moet getrapt worden om over talent te spreken. Links en rechts krijg ik van trainers bevestiging dat Aiko topwaarden trapt.”
Eerlijker categorie
In Ruddervoorde kroonde Aiko Desaever zich tot West-Vlaams kampioene tegen de klok. In het Vlaams wegkampioenschap in Iddergem werd ze 6e, maar sprintte ze om de overwinning. “Aan haar sprint is nog werk”, weet papa Desaever. “Ze mist wat vertrouwen in zo’n spurt. In de aspirantencategorie rijden de meisjes hoofdzakelijk bij de jongens. Positioneren in het peloton kan nog een stuk beter. Dat er nog veel schaafwerk is, vind ik zelfs leuker. Dat is ook beter.”
“Wij kijken uit naar de overstap naar de meisjes nieuwelingen”, beweert Kenny Desaever. “Voor haar zal dat een eerlijkere categorie zijn. Er zijn meisjes aspiranten die zich goed kunnen positioneren tussen de jongens. Dat lukt Aiko nog niet. Koersen met enkel meisjes zal anders zijn. Het is ook mijn bedoeling om volgend jaar met mijn dochter al in het buitenland te gaan koersen. Dit jaar zag ik bij de meisjes nieuwelingen zowel Gent-Wevelgem als de Ronde van Vlaanderen. De buitenlandse meisjes zwaaiden de plak. Ik zou liever hebben dat Aiko eens in Denemarken, Nederland, Frankrijk of zelfs Engeland tegen die meisjes gaat koersen.”
Waardoor het voor Desaever moeilijk zou zijn om met de junioren van Van Moer een interclub- en UCI-programma af te werken. Vandaar zijn nakende afscheid. Op de voorbije 20 seizoenen kan hij fier terugblikken. Onder meer Piet Allegaert, Christophe Noppe, Tiesj Benoot, Pascal Eenkhoorn, wijlen Bjorg Lambrecht, Luca De Meester, Aaron Van der Beken, Louis Blouwe, Cériel Desal en Steff Cras passeerden door z’n handen.
