“Wat als ik nu eens gewoon wegrijd tijdens de testrit?” Zoiets moet de fietsdief op voorhand beraamd hebben, toen hij op 19 juni 2024 besliste om zijn onderhandelingsgesprek met eigenaar Seppe Croon wel erg apart af te ronden. En plots reed de peperdure en vooral zuurverdiende Canyon van Croon zomaar de straat en het gezichtsveld uit. De politie heeft een onderzoek gestart.
Maatje te groot
Even flashback naar het verhaal. Seppe Croon, 2e jaars belofte bij het Van Gorp Projects Cycling Team, bestelde zich in het voorjaar een gloednieuwe Canyon, ter waarde van 6.500 euro. “Toen die in elkaar stond, bleek hij een maatje te groot te zijn”, vertelt de 20-jarige Seppe Croon. “Dat is een beetje het nadeel bij Canyon. Je ziet die fiets niet fysiek staan, maar je moet hem online bestellen en dan wordt hij geleverd. Ik had een medium besteld omdat die maat bij een andere fiets het beste aanvoelde. Ik rekende er dus op dat het met deze Canyon hetzelfde zou zijn.”
“Dat bleek niet het geval”, gaat de renner uit Heist-op-den-Berg verder. “Ik moest wat te ver naar voor reiken omdat de bovenbuis te lang was. Een kortere stuurpen leverde ook niet voldoende resultaat op. Er was maar 1 oplossing: de fiets verkopen en met dat geld een nieuwe bestellen. En dus belandde het tuig online. Een 2-tal weken later reageerde iemand en we maakten een afspraak om de fiets eens te komen bekijken.”
“Toen de man – een wat struise 40’er met een witte baard – aankwam, bleek hij te voet te zijn. We babbelden 20 minuten en we gingen uiteindelijk akkoord met een verkoopbedrag van 5.000 euro. Hij wilde nog een testrit doen, wat ik wel logisch vond voor zo’n bedrag. Het straffe is dat hij nog een keer of 15 de straat op en af reed en telkens bij ons stopte om vragen te stellen over de versnellingen en het materiaal. Tot ik plots weer eens omkeek en hem de bocht zag nemen, de straat uit. En weg was hij.”
Politie
Seppe Croon en zijn vader – die bij de verkoop aanwezig was – waren erg verbouwereerd dat de fiets zomaar voor hun ogen verdween en ze gingen snel op zoek. “Mijn vader, moeder, broer en een tante sprongen elk in een wagen om de fietsdief te vinden”, herbeleeft Croon het verhaal. “Zelf griste ik mijn mountainbike mee om de dader op die manier te klissen. Maar we vonden hem niet. Een vrouw die op een terras zat, had hem gezien ter hoogte van cultuurcentrum Zwaneberg. Verder kwamen we niet. Ik ben de diefstal gaan aangeven bij de politie, maar voorlopig is er geen spoor.”
“Ik ben nu echt zwaar ontgriefd”, stelt de gedupeerde Croon. “Dit is voor mij een dure investering die ik niet zomaar eventjes opnieuw kan doen. Ik had het geld van de verkoop nodig om een nieuwe Canyon te bestellen. Bedoeling was dat het mijn wedstrijdfiets zou worden. Ik heb wel een trainingsfiets, maar die volstaat niet om te koersen. Daar heb je toch wel wat andere materiaal voor nodig. Er zit voorlopig niets anders op dan opnieuw mijn 1e fiets te nemen.”
Croon verspreidde zijn verhaal via de media en liet er ook zijn telefoonnummer bij zetten. “Er lopen wel tips binnen die ik uiteraard doorspeel aan de politiediensten. Zo zou mijn fiets al ergens op een wagen op een autostrade gesignaleerd zijn. Ik kan alleen maar hopen dat men actief op zoek gaat naar mijn eigendom.”
Heistse Pijl
Seppe Croon is nog maar aan zijn 2e koersseizoen bezig. Hij zit naar eigen zeggen in een leerfase die hij hopelijk in zijn 3e jaar kan omzetten in resultaten. “Ik ben eigenlijk heel laat beginnen fietsen”, zegt de wegenwerker van beroep. “Het begon met mijn broer Joran die er tijdens de coronacrisis de brui aan gaf. Veel trainingen zonder wedstrijden, dat motiveerde hem niet. Zo kreeg ik zijn fiets onder mijn kont geschoven en dat beviel me wonderwel. In 2023 reed ik dan mijn eerste koersen.”
“Tot concrete resultaten leidde dat nog niet. Omdat ik zo laat instapte, had ik nog veel te leren ten opzichte van mijn ploeggenoten die al van bij de jeugd ervaring opdeden. Ik moest de koers nog leren lezen. Ik liet me nogal snel wegdrummen. Ook mijn trainingen en voedingsgewoontes zijn nu helemaal anders. Ik heb de indruk dat ik met mijn lichte lichaamspostuur eerder een klimmerstype ben, maar dat moet nog blijken.”
“Mocht het lukken, zou ik graag de Heistse Pijl eens rijden”, lacht de Heistenaar ondanks de pech die hem overkwam. “Die wedstrijd passeert hier voor de deur en triggert me wel. Maar daar moet ik nog voor groeien als coureur en vooral… ik moet een fiets hebben!”
