Tijdritsturen van Speedbar! Tijdens de Olympische tijdrit in Parijs werden ze vaak gebruikt. Onder meer Lotte Kopecky, Ellen van Dijk en Demi Vollering gebruikten een stuur dat Edwin van Vugt, zaakvoerder van Speedbar, maakte. De Nederlandse bouwer van tijdritsturen is mecanicien bij de Nederlandse nationale ploeg, maar ziet z’n vakwerk ook bij heel wat andere landen passeren.
Geen medailles
Marginal gains of kleine winsten. In het moderne wielrennen worden ze overal gezocht. Ook bij de specifieke tijdritsturen. Edwin van Vugt mag best fier zijn want heel wat renners en rensters gebruikten tijdens de Olympische tijdrit in Parijs een stuur dat hij in Heeswijk Dinther, in de provincie Noord-Brabant, maakte. “Ik sta daar niet bij stil, misschien is het wel speciaal”, glundert de Nederlander. “Voor de start van de tijdrit heb ik er een aantal zien voorbijkomen. Een 20-tal misschien, maar eigenlijk weet ik het niet echt.”
Bij TeamNL is Edwin van Vugt 1 van de 3 mecaniciens. Ellen van Dijk, Demi Vollering en Daan Hoole reden de Olympische tijdrit allemaal met een stuur van Speedbar. “Ook Lotte Kopecky rijdt ermee”, gaat hij verder. “Ook bij de Fransen, de Italianen, Noren en Spanjaarden zag ik sturen van Speedbar passeren. Neen, favoriet Filippo Ganna niet, z’n landgenoot Alberto Bettiol wel.”
Uiteraard hoopte Edwin van Vugt vooral op mooie resultaten van de Nederlandse tijdrijders. De Olympische tijdrit op een nat wegdek met aankomst op de prachtige Pont Alexandre III leidde tot heel wat valpartijen. Bij de vrouwen grepen de Nederlandse rensters naast de medailles. Vollering klokte de 5e tijd, Van Dijk werd pas 11e. Lotte Kopecky, ook met een Speedbar-stuur, strandde op plaats 6.
Extra aero voordeel
De tijdritsturen van Demi Vollering en Ellen van Dijk zijn niet dezelfde. “Hun sturen zijn op helemaal maat gemaakt”, verduidelijkt Van Vugt. “Voor ik eraan begin, neem ik enkele maten van hun armen. Want het stuur moet 100% aansluiten bij de vorm van hun armen. Op die manier worden hun armen volledig ondersteund, hebben deze rensters meer controle over de fiets en zitten ze bovendien comfortabeler in het TT-zadel.”
Wat niet evident is. Wie een degelijke tijdrit wil rijden, probeert zo vaak mogelijk op de tijdritfiets te zitten. Om de houding gewoon te worden. “Met op maat gemaakte sturen wordt de benarde tijdritpositie een stuk verbeterd”, benadrukt Edwin van Vugt. “Bovendien is er ook nog een aerodynamisch voordeel. Omdat het stuur 1 geheel vormt met de armen creëren we geen extra frontaal oppervlak. Wat heel mooi door de wind snijdt. Een groot voordeel inzake comfort én aerodynamica.”
“Het grootste verschil zit in het gedeelte dat de renners vast hebben”, benadrukt Edwin van Vugt. “Dus in de handgrips, de positionering op het stuur. Soms zie je hele hoge tussenstukken eronder zitten, soms heel laag, soms wat breder, soms wat smaller. Ook wat korter bij de ene en langer bij de andere. Dat wordt via een 3D-printer op maat gemaakt.”
Hobbelige start
Ondanks dat grotere comfort op de tijdritfiets werd toch aardig wat gevallen op de natte Parijse wegen. Wat uiteraard enkel met de weersomstandighden te maken had. Dat Vollering en Van Dijk geen medaille haalden, lag zeker niet aan de voorbereiding die TeamNL voor hen de voorbije maanden had uitgestippeld. Al werd die wat Ellen van Dijk betreft grondig verstoord door een enkelbreuk.
“We zijn vorig jaar in november met onze vaste ploeg al komen verkennen”, verduidelijkt Van Vugt. “Zowel het parcours van de tijdrit als dat van de wegrit. Plus het hotel, want ook daar kan je soms verbeteringen aanbrengen. In november waren de parcoursen niet afgesloten en hebben we gedaan wat we konden. Dat was goed om een 1e indruk te krijgen. Dan was het al duidelijk dat de eerste kilometers van de tijdritomloop er heel hobbelig bij lagen. Daar konden we iets aan doen met de bandendruk, maar ook niet heel veel.”
