Vorige maand kon je hier lezen over mijn voorbereiding op mijn graveltrip naar Zuid-Afrika. Hier vertel ik alles over mijn Afrikaans avontuur. En wat voor een avontuur! Talloze prachtige landschappen, gecombineerd met de plaatselijke fauna en flora, zorgden voor een mooie, welgekomen afleiding tijdens het afzien op de zware Zuid-Afrikaanse cols. Na 8 dagen kan ik met zekerheid zeggen dat dit gravelavontuur naar meer smaakt.
Stellenbosch
Op vrijdag 22 november 2024 vertrok ik voor 8 dagen naar Zuid-Afrika om te gravelen, samen met 13 andere vrouwen van de Female Cycling Tribe. Met een tussenlanding in München arriveerden we de ochtend nadien in Cape Town. Van daaruit ging het richting Stellenbosch, waar we verbleven in de Jordan Wine Estate. Zoals het de locatie betaamde, was onze 1e maaltijd een lunch mét wijndegustatie. Na het avondmaal gingen we snel ons bed in, want de dag nadien wachtte er ons al een lange autorit naar Plettenbay.
Half 7 ’s ochtends, gewekt door een ochtendconcerto van allerlei vogels, maakten we ons klaar voor de tocht. Maar alvorens we om half 9 op de fiets sprongen, eerst nog het belangrijkste van de ochtend: het ontbijt! De 1e rit bracht ons naar Krysna. Na een paar kilometers wachtte meteen een beklimming in bosrijk gebied. De gravel veranderde voortdurend van goed berijdbaar naar een weg met grote stenen en gaten. Ik voelde echt wel dat deze gravelfiets zwaarder was dan wat ik gewend was, maar ik kon goed mijn cadans houden. Bergaf is een ander paar mouwen: ik was niet op mijn gemak want met al die losse stenen had ik niet het gevoel controle te hebben.
De route van de 2e dag naar George leidde over The Seven Passes Road. Wat was die dag prachtig: van het water terug de bergen in, langs glooiende groene vlaktes en veel boerderijen. De aankomstplek lag op een speciale plek. Een oud gerenoveerd bergdorpje. De oude gebouwen kregen allemaal een nieuwe bestemming, je kon verblijven in een oud politiegebouw, oud postkantoor. Onze slaapplek was een voormalig bordeel! Het verblijf had een heel toepasselijke naam. ‘Over the Mountain Top Lodge’. Opnieuw uitzichten om u tegen te zeggen.
Zebra’s
De volgende ochtend regende het en er stond veel kopwind. We kregen een meer vlakke rit naar de ‘Wildehondekloof’ – een Private Game Reserve luxury lodge accommodation in Oudtshoorn – met een leuke stop in een struisvogelboerderij. Naast struisvogels waren er ook enorm veel muggen. We kregen als lunch echter wel een hele lekkere hamburger van struisvogelvlees. Zeker een aanrader! We waren wel wat onderkoeld en uitgehongerd na de safari, dus gelukkig konden we aanschuiven aan een tafel vlakbij een open haard met lekker eten. Wat heeft een mens meer nodig….
Onze benen waren de dag nadien nog niet goed wakker en we moesten al direct omhoog uit de Wildehondekloof! We kregen een klim van 4km lang met stukken van 20% voorgeschoteld. Eens buiten het park zagen we een grote kudde giraffen naar ons kijken, dus waren we onmiddellijk gestopt om weer zoveel mogelijk foto’s en video’s te maken. Willie, de chauffeur van onze volgwagen, is sportfotograaf en maakte vanaf dag 1 al prachtige foto’s. Zowel van ons als van die weidse natuurlandschappen waarin wij als mensen zo nietig zijn! Love them all, thanks Willie!
Na onze stop opnieuw veel klimmen en dalen door glooiende, groene bergen in the middle of nowhere. Af en toe liet ik me bewust uitzakken om alleen te genieten van de stilte en die immense zichten in deze enorme bergen. Het mooiste van de dag was de pittige Rooiebergpas, 7 km lang, met een gemiddelde van bijna 10%. De fantastische views die je had op de top, zelden gezien. De afdaling was opnieuw een ander paar mouwen: heel steil en technisch met dikke stenen. We kwamen mooi op tijd aan in de prachtige Rooieberg Lodge voor een uitstekend avondmaal. In de tussentijd kwam er doodleuk een zebra grazen aan de kleine vijver daar. Zalig om deze taferelen vanop het terras gade te slaan!
Verzengende hitte
Tja, wat kan ik zeggen over de rit de dag nadien naar Barrydale? 110 km door een glooiende vlakte met een verzengende hitte van 40 graden en windstil. De temperaturen waren de laatste dagen al meer en meer aan het stijgen, dus het was verstandig om veel stops te doen om de bidons bij te vullen met water! Barrydale zelf blijkt een heel leuk dorpje. Het staat gekend om zijn kunst en cultuur én zijn lekkere eetplekjes. Er hing echt een unieke sfeer in het dorp en ik kan bevestigen dat de befaamde milkshakes van Diesel & Crème de moeite waard waren!
Dag 6 liep er vanalles fout. Het idee was om naar en door een dierenpark te fietsen, als zijnde rustdag. Ons busje bleek echter niet gemaakt om op de wegen van het dierenpark te rijden. Hierdoor waren we tot het eindpunt Montagu gereden. We hadden dus een échte rustdag, zonder fiets. Het gaf ons de tijd voor een wandeling met een plaatselijke gids die veel mooie verhalen had over hoe het er vroeger aan toe ging in zulke pioniersdorpjes.
Daags nadien zaten we weer op de fiets. Eerst moesten we nog de bergen uit om dan door de immens grote wijngaarden te cruisen. Daarna bevonden we ons weer tussen enorm grote weides met veel koeien. Dan weer werd het landschap weer droger met opvallend groene kreken die langs de lopende rivier groeiden. De grootste verrassing kwam er in Greyton: wilde paarden die daar gewoon op de bermen van de weg staan te grazen en vrij dichtbij komen, tot zelfs aan het raam van ons verblijf!
De volgende ochtend besefte ik dat het onze laatste dag op de fiets zou zijn. Ik had heel bewust genoten van alles dat er zich afspeelde. Opnieuw kregen we een dag met een hitterecord. 45 graden gaf de thermometer aan. Gelukkig kon ik rekenen op mijn koelvest. Aan het meer aan de voet van de Franschhoekpas stond er een frisse wind. Uiteindelijk geraakte iedereen goed en wel boven, waar een heus ontvangstcomité klaarstond met champagne. Die avond hebben we onze mooie reis afgesloten in het exclusieve restaurant ‘La Colombe’. Tijdens het diner drong het dan stilletjes aan door dat dit een ongelofelijk mooi avontuur op de gravelbike was en dit absoluut naar meer smaakt!
Tot snel!
Gitte
Bekijk hier de indrukwekkende foto-impressie van Gitte’s graveltrip in Zuid-Afrika!
