Verrassende comeback! Door een probleem met de heup was Matthias Vermeire uit het wielrennen verdwenen. In maart 2024 hielp een kijkoperatie hem van dat heupletsel af. Afgelopen weekeinde sprong hij plots op de crossfiets. In Maldegem stond hij aan de start van een veldrit van de nevenbond LRC. In reeks B (26-35 jaar) eindigde hij 23e op 27 deelnemers.
Aangeboren
In 2019 werkte Matthias Vermeire voor het DMC Cycling Team nog een zo goed als volledig wegseizoen af. De 2 volgende jaren raakten in de ban van de pandemie. In 2020 werd er amper gekoerst, in 2021 pas vanaf 9 juni. In beide jaren speldde de geboren Landegemnaar nog hooguit 5 keer een rugnummer op. Toen al had hij last van de heup. Dat leidde tot krachtverlies. Maar definitief afscheid van de koers nam hij nooit.
“Ook in het dagelijkse leven begon ik hinder te ondervinden van dat letsel aan mijn heup”, verduidelijkt de inmiddels 33-jarige Vermeire. “Ik besefte dat er iets zou moeten worden weggehaald. Aanvankelijk probeerde ik het met 30 beurten bij de kinesist. Ik had daar ongeveer een half jaar voor nodig. Het probleem was niet opgelost. Nadien verloor ik nog eens een half jaar voor ik bij de chirurg geraakte en voor er een datum voor de kijkoperatie werd vastgelegd.”
In maart 2024 werd de ingreep uitgevoerd door dokter Maxence Vandekerckhove in het AZ Sint-Jan in Brugge. “Hij vijlde mijn heupbol af”, vertelt Vermeire. “Volgens de chirurg was die ingreep hoognodig. Anders had ik tegen mijn 40e een heupprothese. Het probleem was er niet gekomen door overbelasting. Blijkbaar is het aangeboren. De chirurg vertelde me dat hij jaarlijks 150 dergelijke kijkoperaties uitvoert.”
Hoofd leeggemaakt
Ongeveer 9 maanden later werkte Matthias Vermeire z’n 1e veldrit van circa 40 minuten af. Zonder al te veel training. Matthias’ oudste zoontje Guust is ook al gek van competitie op de fiets. “Hij begon vorig jaar bij de G’tjes van de LRC te crossen”, vertelt papa. “Trainen doet hij nog niet. Voor elke cross probeer ik met hem het parcours te verkennen. Dat doet veel. Voor z’n verjaardag gingen we zaterdag met 15 kinderen van z’n klas bowlen. Zondag was het tijdens de cross z’n dag niet. Dat voelde ik al voor de start. Het enthousiasme ontbrak.”
Omdat hij nog altijd graag met de fiets rijdt, schreef ook papa in voor de cross in Maldegem. “Die 40 minuten diepgaan zullen deugd gedaan hebben”, klinkt Matthias Vermeire overtuigd. “Tijdens de pandemie heb ik ook lang met mijn longen gesukkeld. Ik ben nog altijd heel vatbaar voor verkoudheden. Als ik niets doe nog meer dan wanneer ik sport. Zo’n cross helpt om het hoofd leeg te maken. Maandag ging ik met veel goesting werken.”
Van maandag tot woensdag werkt Vermeire bij Jopack in Roeselare. Daar verwerken ze hooi, stro en vlas. De rest van de week onderhoudt hij in bijberoep tuinen. “Ik probeer 2 keer per week met de fiets naar Roeselare te rijden”, gaat de Oost-Vlaming verder. “Heen en terug goed voor 65 km. Dat is al een goeie training. Nu die heup mij niet meer hindert, denk ik eraan om wat meer kilometers te malen.”
Overtollig gewicht
Zien we Matthias Vermeire straks weer in de kermiskoersen bij de Elite 2? Hij is van plan bij nevenbond LRC de resterende veldritten af te werken. “Het mag zijn wat het wil, ik ga aan de start staan”, lacht hij. “Door het een 1e keer te doen, zal het de 2e keer al een stuk beter zijn. In Maldegem was er een zandbak. Daar kon ik 2 keer zonder hapering doorrijden. Ik heb dus nog een beetje techniek. Het draaien en keren is door mijn lengte wel wat minder.”
Bovendien moet hij overtollig gewicht verliezen. “In de periode zonder competitie kwam er 10 kilo bij”, geeft Vermeire toe. “Ik leef graag, ik eet graag. Van nu af aan ga ik wat meer op mijn voeding letten. Als het goed gaat, raak je automatisch meer gemotiveerd. Je moet altijd beseffen van waar je komt. Velen willen meteen te veel. Maar als je goesting hebt, komt het toch.”
Het zou best kunnen dat Vermeire deze zomer weer enkele koersen op de weg afwerkt. “Af en toe, niet elke week”, beweert hij. “Voorlopig blijf ik individueel rijden. Guust mag volgend jaar bij Cycling Vlaanderen bij de miniemen koersen. Misschien laat ik hem aansluiten bij KVC Deinze en zet ik ook zelf de stap naar mijn vroegere club. Gaston, onze jongste, wordt 4 in maart. Hij ziet z’n broer crossen en wil dat ook doen. Misschien laat ik hem volgende winter bij de LRC op de lichtere omlopen al eens meedoen.”
