Graag start ik mijn 1e column van dit jaar met alle lezers een supergezond en sportief 2025 te wensen. Mogen we allen supermooie wedstrijden beleven en voor onze Lotto-ploeg de promotie naar de WorldTour waarmaken. Ik zit hier nu op Tenerife om de renners te soigneren tijdens de ploegstage. Maar dat ging niet zonder slag of stoot.
7,5 uur extra op de boot
Het nieuwjaarsdiner was net verteerd toen ik op 2 januari 2025 om 6u30 mijn auto startte om richting Temse te rijden. Bestemming: onze nieuwe service-course. Dagtaak: het laden van het laatste materiaal voor onze ploegstage in Denia. Elke keer weer belangrijk om niets over het hoofd te zien voor die hele bende renners die er present tekenen. 1 dag later vertrokken we om in de streek rond Nîmes een tussenstop te maken om te overnachten. De 2e dag arriveerden we na een tripje van 1.800 km al in het Marriot-hotel. Hier vindt onze ploegstage al enkele jaren plaats.
De volgende ochtend kwam de bijna volledig meute aan – profs en staff. Al snel een groep van een 80-tal personen. Dan nog zonder devoteam en de vrouwenploeg.
Zoals ieder jaar vliegen de dagen op ploegstage supersnel voorbij. Er is een pak werk te doen voor zo’n grote groep en er staan ook altijd een paar meetings op de planner. We werden andermaal niet gespaard van ziektekiemen, zowel bij renners als staff. Iets wat iedereen steeds weer doet terugdenken aan de coronaperiode. Gelukkig konden de meesten na een 3-tal dagen hun leven weer voortzetten. Na 11 dagen stage vlogen we allemaal samen huiswaarts voor 8 dagen koude en regen in België. Gelukkig niet voor al te lang.
Een week later startte onze trip naar Tenerife met een vlucht van Zaventem naar Alicante, waar we de auto namen richting Huelva. Goed voor een 800 km rijden in de Spaanse zon. Eindelijk. In de Spaanse havenstad lag onze boot te wachten. Goed 3 uur vooraf checkte ik in en direct gaven ze nog een verrassing. Ze lieten droog weten dat het niet 35 uur varen werd maar 42,5 uur. Tussenstopje in Gran Canaria erbij. Enfin, eens aan boord mocht ik samen met onze teamkok Glenn aanschuiven voor het diner.
Iedereen gelijk voor de wet
We werden nog eens met de neus op de feiten gedrukt dat we onze hele trip zonder wifi zouden zitten. Gelukkig had ik een goed boek bij om de tijd te doden. Master your mindset, leef je mooiste leven. Na exact 43 uur kwamen we aan op het zonnige eiland. Tijd voor de volgende surprise: onze bestelwagen 1 dag en misschien zelfs 2 dagen voor douanecontrole in bewaring worden gehouden. Daar stonden we dan met onze bagage op straat. Wetende dat daags nadien de renners zouden aankomen en niet wetende of we over onze fietsen zouden kunnen beschikken.
Gelukkig kon de reeds ingevlogen ploegmekanieker Jiri ons komen ophalen. Na anderhalf uur kwamen we aan het huisje waar de staff de hele periode zou verblijven.
Konden we de volgende dag toch al starten met de hoogtestage. 1e taak: het ophalen van onze renners Jenno, Alec, Brent, Cedric en Arjen en hen naar hun huisje op de Teide brengen. Op 2.130m hoogte. Veel wielerfans zouden er van opkijken hoe deze profs voor 4 weken leven. Daar op de top staan een 10-tal huizen die deze periode steeds ingenomen worden door een groot deel van het wielerpeloton. Het is leven zonder luxe. Daar is iedere wielerprof gelijk voor de wet.
Het is daar zuinig omgaan met elektriciteit en water. Het is een nationaal park, wat betekent dat er enkel elektriciteit via zonne-energie is. Water wordt er geleverd in tanks met een vrachtwagen. En als extraatje is het ten strengste verboden toiletpapier door te trekken in het toilet. Massa bewondering heb ik voor deze beroepsrenners. Ik denk niet dat dit veel topsporters zouden doen. Een maandje op een top van een berg zitten met een absoluut minimum aan comfort, ieder hapje en drankje afwegen op hun weegschaal. Hier zitten de wereldkampioen, winnaars van klassiekers en Grote Ronden uit de wielersport.
De Lie
Na 24 uur krijg ik de melding dat ik onze bestelwagen met materiaal kan ophalen. Het worden voor mij nu weken om de renners te verzorgen en hun dagelijkse massage te geven. Zodat zij enkel moeten denken aan hun taak: trainen rusten en eten. Natuurlijk volgen we het reeds begonnen wielerseizoen. Het wordt voor ons samen supporteren voor onze teams. In de 3e rit van Besseges is het al zo ver, onze topper van de ploeg Arnaud De Lie heeft zijn 1e van 2025 binnen. Het is mooi om zien hoe iedereen hier zo meeleeft en gelukkig is met deze vroege overwinning voor ons team.
Hier ronden we het trainingskamp af op 18 februari en dan wacht voor mij de terugreis met de boot richting Huelva. Daar 2 dagen later aangekomen breng ik de meegereisde fietsen naar de Portugese Algarve, waar ik na 1 dag later naar huis vlieg. Vanaf dan is het niet alleen voor de Belgische wielerfans maar ook voor mij uitkijken naar het openingsweekend.
Het wielerseizoen is nu definitief gestart.
Tot snel!
Filip
