Begin april 2025 is het zover, dan begin ik aan mijn 100 dagen lange tocht door Europa. Dat doe ik in het kader van het goede doel, Kom Op Tegen Kanker. Mijn grootste inspiratiebron is mijn nonkel Luc Wallays. Hij is de persoon die me heeft aangezet om te gaan fietsen. Om hem te eren, haal ik nog 1 keer alles uit de kast en daar neem ik jullie de komende maanden in mee.
Luc Wallays
Recent kon je hier op WielerVerhaal lezen dat ik met een groots project bezig was. Tijd om dat project uit de doeken te doen. In april start ik aan een tour door Europa. En dat is niet zomaar. Het gaat een tocht worden ten voordele van Kom Op Tegen Kanker.
De inspiratie voor dit alles is mijn nonkel Luc Wallays. Het is aan hem dat ik mijn wielercarrière te danken heb. Hij heeft indertijd mijn vader kunnen overtuigen om me te laten koersen. Maar nonkel Luc is in 2013 overleden aan beenmergkanker. Zijn laatste 3 zinnen op zijn sterfbed naar mij zullen voor altijd bijblijven. Hij zei: “Ik zie je graag. Je gaat dat goed doen. Het is een droom van mij dat je 15 jaar prof zou mogen zijn.” Maar dat is me helaas niet gelukt, ik ben gestrand op 13. Dit jaar zou het 15e jaar worden.
Daarom heb ik voor mezelf een extreme uitdaging gezocht om mijn nonkel nog 1 keer te eren. Over die tocht zullen we een documentaire maken in een stijl à la Wouter Deboot van ‘Dwars door Oceanië’.
Bjorg Lambrecht
Alles begint in Roeselare, mijn thuisstad en tevens start van Dwars Door Vlaanderen. Op 2 april zal ik er vertrekken, nadat ik het startschot heb gegeven van de klassieker. Die koers is 1 van de belangrijkste wedstrijden die ik heb gewonnen, na de dood van mijn nonkel. Daarna gaat het richting Frankrijk en het Iberische schiereiland voor deel 1 van mijn tocht. Via Portugal en de zuidkust van Spanje trek ik terug naar Frankrijk vanwaar het naar Italië gaat. Daar steek ik de laars over van west naar oost. Zo door de Alpen richting Slovenië, waarna het helemaal richting Athene gaat.
Eens in de Griekse hoofdstad zal ik weer rechtsomkeer maken en in een praktisch rechte lijn richting Warschau trekken. Ware het niet dat ik op de weg daarnaartoe een kleine omweg zal maken, langs de plek waar Bjorg Lambrecht is overleden. Overigens zal ik ook Wouter Weylandt eren in Italië. Het laatste deel van de tocht zal me vanuit Warschau naar Berlijn leiden. Nadien gaat het richting het hoogste punt op de kaart van Denemarken, alvorens terug te keren richting België.
Als alles gaat zoals gepland, zou ik normaal aankomen op 10 juli 2025. Die datum valt in de 1e week van de Tour. Laat het nu toevallig zijn dat die start in Noord-Frankrijk, niet zover van mijn aankomstplaats Roeselare. Voor mij zou het heel leuk zijn mocht Vive le Vélo dit oppikken, zodat ik na mijn uitdaging eens kan aanschuiven bij Karl Vannieuwkerke om mijn verhaal te kunnen doen over het avontuur. In ieder geval zal je hier op WielerVerhaal maandelijks over mijn avontuur kunnen lezen.
Brugge
Ik ben me er heel erg bewust van dat het een heel extreme uitdaging wordt. Maar dat koppelt dan weer terug naar mensen die een kankerdiagnose krijgen én naar hun families. Voor hen is het ook een hele uitdaging om die ziekte te overwinnen of het te kunnen plaatsen indien de strijd ergens wordt verloren.
Wat me persoonlijk zwaar zal vallen, is dat ik mijn familie wel zo’n 3 maanden zal moeten missen. Er zullen best emotionele momenten komen. Gelukkig zullen mijn ouders af en toe meereizen. En komt mijn vriendin een week meefietsen in het zuiden van Spanje. Daar kijk ik nu al heel erg naar uit. Ook hoop ik om nog eens wat ex-collega’s terug te zien. Dat zou het volledig afmaken.
Als laatste wil ik zoveel mogelijk mensen verzamelen die samen met mij het laatste deel van mijn tocht willen fietsen van Brugge naar Roeselare. Voor mij is het een ‘once-in-a-lifetime’-ervaring. Als ik die 100 dagen tot een goed einde kan brengen, zou het supertof zijn mochten er enkele honderden mensen me opwachten om samen die laatste kilometers te fietsen.
Tot snel!
Jelle
