Het nieuwe seizoen 2025 staat voor de deur en daar komt doorgaans heel wat bij kijken. Ook voor onze columniste Eefje Brandt ziet het er deze keer helemaal anders uit. Zij zal het nieuwe seizoen starten in de opvallende kleuren van Carbonbike Giordana.
Karaokebar
Een nieuwe ploeg is altijd wat spannend. Niet alleen kom je in een nieuwe omgeving terecht, ook de introductie tot de sponsors en het nieuwe materiaal zorgt ervoor dat er wel het 1 het ander bij komt kijken. Gelukkig is de ploegleiding hiermee vertrouwt en verliep de kennismaking van een leien dakje. Eind oktober 2024 werd ik al aan de Whatsapp-groep met alle nieuwe teamgenoten toegevoegd. Een kleine maand kreeg ik echt de kans om iedereen beter te leren kennen. We gingen zelfs op teamweekend in de buurt van Rijsel.
Die bewuste vrijdagavond kwam iedereen geleidelijk toe op de afgehuurde locatie en was er een pasmoment voorzien voor de kledij van Giordana. Later die avond speelden we nog wat kennismakingsspelletjes. Zaterdag mochten we uitslapen en deden we een wandeling die uitdraaide op een ware geocaching. Uiteindelijk wisten we er een 4-tal te vinden. Dankzij wat teamwork. Over de middag kregen we dan een infosessie van Julien, Fien en Steffy over de waarden van het team, de staf, de belangrijkste sponsors en wat er van ons uit werd verwacht naar het team toe.
In de namiddag was er een verrassingsactiviteit gepland en trokken we de stad Rijsel in, om wat later bleek, een karaokebar binnen te stappen. Daar hebben we elkaar echt wel op verschillende manieren beter leren kennen. Wat als heel gênant en onwennig begon, eindigde met heel het team dat stond te dansen en zingen op ‘We are the champions’ van Queen. Kwestie van de juiste toon voor het nieuwe seizoen al in te zetten. (lacht)
Op zaterdagavond mochten we onze zelf meegebrachte verkleedkledij aantrekken. Thema: traditionele kledij van jezelf of een teamgenote uit haar streek. Bijkomend mocht iedereen ook streekproducten van daar meenemen. Dat zorgde voor hilarische taferelen, de foto’s bespaar ik jullie liever. En zondagmiddag vertrok iedereen terug richting thuis.
HRV
Elkaar echt leren kennen gebeurde toch vooral op stage in Spanje. Jammer genoeg kon niet iedereen van de ploeg aanwezig zijn, onder meer door de Europese kampioenschappen op de piste in Zolder. 2 weken samen in een huis in het zonnige Calpe, waarbij we zelf ons eten moesten maken en de was en de plas regelden. Daar worden de banden met je teamgenoten pas echt gesmeed. Zo leerde ik al snel welke teamgenoten rommeliger zijn dan de anderen. Dat Helena Bieber niet goed met de oven overweg kan, wat tot uitgedroogd vlees bij het avondmaal leidde. Wie er na het eten spontaan zijn bord afruimt en wie niet.
Dat Dina Scavone zo vriendelijk is om mijn fiets te poetsen en Chloe Greenwood graag doorduwt als ik bij haar op de massagetafel lig. Bijna dagelijks gingen we ook op avondwandeling. “Goed voor de HRV (hartslagvariabiliteit, de variatie in tijd tussen de hartslagen)”, liet Julien Van den Brande zich ontvallen. Vooral tijdens de 2e week werd er ’s avonds minder gewandeld, de vermoeidheid begon door te wegen. Ook gingen we op een rustdag naar Benidorm om daar te gaan karten met een groot deel van de ploeg. Jammer genoeg werd ik laatste. Revanche volgt!
Niet enkel naast de fiets leerde ik mijn ploeggenoten kennen, uiteraard ook op de fiets. Elke week waren er 3 vastgelegde teamtrainingen. De rest van de dagen mocht mijn trainer zelf invullen. De teamtrainingen in de 1e week bestonden uit een sprinttraining, een sprinttreintraining en een teamtijdrittraining. Hier leerden we elkaars sterke en minder sterke kanten kennen en leerden we op de fiets hoe hiermee om te gaan. Tijdens de trainingen werden we dan begeleid door Julien en Brent Van Mulders op de fiets die ons live konden bijsturen en nadien feedback geven.
Unity is strenght
Ook Fien reed in de auto achter ons aan om de nodige bevoorrading te voorzien en content te maken voor de verschillende sociale mediakanalen van het team. In de 2e week stond er een racesimulatie op de planning en de overige 2 trainingen waren beide lange duurritten. We kregen bij de wedstrijdsimulatie op voorhand elk een opdracht mee van Julien, om zo te proberen op het parcours van 8 km als 1e over de streep te bollen. Ik moest op een hellend stuk aanvallen. Dat deden we 2 keer, meer moest dat echt niet zijn….
Als nieuwe renster in een ploeg komen die al goed samenhangt, dat is niet eenvoudig. Maar bij Carbonbike Giordana doen ze er echt alles aan om je thuis te doen voelen. En na de stage kan ik alleen maar zeggen dat ik me echt goed voel binnen de ploeg. De sfeer is goed, de rensters zijn sterk, alle neuzen staan in dezelfde richting. Zoals op de binnenkant van ons tenue staat: ‘Unity is strenght’. Ik kan niet wachten om het seizoen in deze nieuwe kleuren te beginnen!
