Zelden kondigt het lot zich zo duidelijk aan. In 2009 pakt Wouter Weylandt de overwinning in Le Samyn, de Waalse versie van Parijs-Roubaix. In een koers ter ere van de verongelukte Franse renner José Samyn draagt Weylandt de zege op aan zijn pas overleden koersvriend Frederik Nolf. In het museum Koers in Roeselare vinden we een door Weylandt gesigneerd kleinood dat de tragiek helemaal compleet maakt.
Koerszonen- en dochters
Helaas schrikten we de laatste jaren meerdere keren op door een overleden renner in of naast de koers. Hoewel de dood van Gino Mäder en Muriel Furrer nog vers in het geheugen ligt, verloor het wielrennen ondertussen nog verschillende van zijn zonen en dochters. We zijn ook Wouter Weylandt nog niet vergeten, 14 jaar na zijn tragisch overlijden in de afdaling van de Passo del Bocco in de Giro d’Italia. Weylandt behaalde een mooie erelijst, met onder meer overwinningen in de Ronde van Italië en Ronde van Spanje. In het voorjaarswerk mocht hij in 2008 juichen in Nokere Koerse en het jaar nadien in de (toen nog) Memorial Samyn.
De Waalse voorjaarskoers droeg verschillende namen, met als rode draad het eerbetoon aan de verongelukte Franse renner José Samyn. Samyn had bij zijn dood niet het grootste palmares, maar leent als winnaar van de 1e editie sinds zijn overlijden zijn naam aan de wedstrijd. De laatste jaren grijpen vooral renners op de rand van de doorbraak hun kans om er te schitteren, maar grotere namen halen hun neus zeker niet altijd op voor een deelname. In 2022 kwamen niemand minder dan Jonas Vingegaard en Primož Roglič hier kennis maken met de kasseien om zich voor te bereiden op de Tour. En anno 2025 is er dus ook Van der Poel.
Overwinning opdragen
Weylandt stond bekend als een echte levensgenieter, zeker in combinatie met toenmalig ploeggenoot Tom Boonen die een gelijkaardige reputatie genoot. In de Memorial Samyn van 2009 komt hij echter niet met een vrij hoofd aan de start. Exact een maand voordien overlijdt zijn dichte vriend Frederiek Nolf tijdens de Ronde van Qatar, die Weylandt op dat moment zelf ook betwist. Nolf sterft in zijn slaap, wellicht door een hartprobleem. In de reeks “Het Scheldepeloton” getuigen zijn vriendin en vader dat hij de begrafenis niet mocht bijwonen van zijn ploegbaas Patrick Lefevere. Wouter moet dus op een andere manier afscheid nemen van Frederiek, iets wat hij die dag zal doen op de mooist mogelijke manier in het wielrennen.
4 maart 2009 is een dag waarop sommige renners de gordijnen van hun hotelkamer opentrekken en twijfelen om opnieuw in bed te duiken. De koude en natte omstandigheden maken er een zware wedstrijd van. Een sterke kopgroep met onder meer hardrijder Lieuwe Westra daagt het peloton tot achtervolgen uit. Daar breekt het en moet Frank Vandenbroucke een 60-koppige groep laten gaan. Naast Weylandt vinden we bekende namen als Jan Bakelants en Björn Leukemans in een tegenaanval, die zich losrukt en de brug naar voren maakt. Het peloton heeft de goesting dan al lang verloren en laat hen na wat tegenpruttelen begaan. In de ultieme finale dunt de kopgroep verder uit. Leukemans vertrouwt de snelle benen van Weylandt niet en probeert de sprint te ontlopen. Die reageert echter alert en wint met gemak de wedstrijd. Hij draagt de overwinning op aan zijn recent overleden vriend.
Signalisatie
In museums kan je soms gekke dingen vinden. We verwachten een gesigneerd rugnummer of de overwinningsbeker van de editie van 2009 te zien in museum Koers in Roeselare. Wetenschappelijk medewerker Dries De Zaeytijd drukt ons echter een signalisatiebord met de handtekening van de winnaar in de hand. “Het kwam in ons bezit via een Luxemburgse verzamelaar die het schonk aan ons museum. Je bent 1 van de eersten die het ziet, het zit zelfs nog niet in onze catalogus.”
De Luxemburgse verzamelaar weet dat Vlaanderen zijn koerszonen koestert en schat de waarde van het kleinood juist in. Wat op het moment van de handtekening een onschuldig voorwerp lijkt, krijgt later een wrange betekenis. Want signalisatie moet voor veiligheid in de koers zorgen. Laat het signalisatiebord dan symbolisch zijn voor het toegenomen besef in het peloton rond het veiligheidsthema en het wielrennen aanmoedigen om hier rond ook echt verdere stappen te zetten.
