In het centrum van Zegelsem, deelgemeente van Brakel, vind je een splinternieuw hotel dat koers ademt: ‘Flanders Cobblestone Paradise’. Het werd gebouwd en wordt geëxploiteerd door ex-renner Guy De Vreese en huisvest tijdens het voorjaar zowel wielerploegen als toeristen die gek zijn van de koers. Wij spraken met de zaakvoerder, op een moment dat de INEOS-ploeg net vertrokken is na een verblijf van meerdere dagen.
Guy De Gevreesde
Elke wielrenner en wielertoerist kent de Haaghoek en weet dat je, komende vanuit Sint-Kornelis-Horebeke, de kasseien afdalend beneden links de Leberg aanvat. Ga je rechtdoor, waar de Haaghoek in de Teirlinckstraat overgaat, dan loopt de kassei nog tot het centrum van Zegelsem. En net voor de kerk vind je links hotel ‘Flanders Cobblestone Paradise’, met brasserie ‘de Haagse Hoek’. Gelegen in het hart van de Vlaamse Ardennen kan het bijna niet anders dan dat dit hotel vooral mikt op wielrenners en/of wielerliefhebbers.
Het hotel is het kindje van Guy De Vreese, eind jaren ’70 en 1e helft jaren ’80 een steengoed renner. Bij zijn collega’s kreeg hij al snel de bijnaam ‘Guy De Gevreesde’. Hij was erg snel aan de meet en kon als geen ander korte hellingen opstuiven én kasseien verteren. Een type Eddy Planckaert, zou je kunnen zeggen. Guy won bij de jeugd een 40-tal koersen en zat bij de beloften in de nationale selectie. Maar wat hij daar zag met betrekking tot doping deed hem gedegouteerd het besluit nemen om geen profcarrière te ambiëren maar een faire stiel te zoeken.
“Wij werden echt onder druk gezet om ook dingen te nemen waar we niet eens van mochten weten wat dat precies was”, kijkt De Vreese met enige verbittering terug op die tijd. “Zowel ploegleiders, soigneurs als dokters vertelden me dat ik moest beslissen ‘om het spel mee te spelen’ als ik het ver wilde schoppen. In die jaren hoorde je ook van renners die in hun slaap overleden en ik had daar echt schrik van. Ik verkoos om mijn aannemersdiploma te behalen en in de bouw een andere carrière te starten.”
Van de nood een deugd gemaakt
Die 2e carrière in de bouw verliep erg succesvol. Bouwonderneming Guy De Vreese werd een veelgevraagd aannemer. In 2017 zag hij een opportuniteit in Zegelsem. Hij zou 52 assistentiewoningen bouwen op de site van een voormalig en grotendeels gesloopt klooster, alsook op een aanpalend terrein. Maar het project werd het slachtoffer van een kafkaiaanse vergunningenslag. De bouw was al een eind gevorderd toen de banken dreigden hun geld terug te trekken indien er geen andere bestemming zou worden gevonden.
“Maar de 32 reeds gebouwde entiteiten waren te klein om er volwaardige residentiële appartementen van te maken”, duidt Guy De Vreese. “Aangezien elke wooneenheid uitgerust was met keuken, badkamer, verwarmingsinstallatie en elektriciteit- en watermeter, was het geen optie om er telkens 2 te maken van 1. Van de nood een deugd makend, dienden we een aanvraag in om er vakantiewoningen van te maken. Toerisme Vlaanderen was vragende partij naar meer van dergelijke projecten. En na veel 5’en en 6’en keurden zowel de gemeente als de provincie het project goed.”
De zaakvoerder leidt ons rond in zijn hotel en als een volleerd marketingman onderstreept hij de troeven. “Alle appartementen zijn voorzien van het modernste comfort met onder meer een eigen kitchenette, ruime badkamer, een terras met schitterend uitzicht op de glooiende hellingen,…. Energetisch zijn de flats ‘top of the bill’ met een minimaal E-peil. Sommige appartementen hebben meerdere slaapkamers.”
Wielerploegen en wielertoeristen
Maar waar het hotel zich onderscheidt van andere toeristische accomodaties in de streek zijn de faciliteiten exclusief gericht op het wielrennen. Er is een bike-wash, je kan er fietsen huren en je hebt er materiaal om aan je fiets te sleutelen. Maar er is meer, véél meer. Met nauwelijks verholen trots troont De Vreese ons mee naar de achterkant van het gebouw. Daar bevindt zich een vreemdsoortig soort van tank. Waarin zich een kamer bevindt, zo zien we door de duikbootachtige ronde ramen. Een ‘normobarische’ kamer, zo leren we. Dat blijkt een hogedrukkamer te zijn. Nu wisten we al dat sommige hotels lagedrukkamers hebben om verblijf op hoogte te simuleren en zo het aantal rode bloedcellen van een renner te verhogen. Blijkt dat deze normobarische kamer hetzelfde effect heeft. Daarover later meer.
Elders in het hotel bevinden zich 2 warmtesimulatiecabines, min of meer een sauna maar dan specifiek voor atleten. Verder ook een labo en een fitness gericht op core-stability oefeningen. In de kelder van het hotel is er een zéér ruime garage die ploegen toelaat om al hun wagens te stallen. En ‘last but not least’ 2 grote hyper beveiligde ruimtes met fiets- en wielrekken die als service-course kunnen worden ingericht.
Dat die faciliteiten door de renners worden gesmaakt, blijkt uit de beginnende collectie van gesigneerde wielertruitjes die in de brasserie aan de muur hangen.
