De Youngster Coast Challenge is de speeltuin van kampioenen. Vorig jaar won de Duitser Niklas Behrens deze UCI-koers voor beloften. Hij werd later in 2024 in Zürich wereldkampioen bij de U23. Op de erelijst van de wedstrijd tussen Bredene en Koksijde wordt de ex-zwemmer opgevolgd door Sente Sentjens, regerend Belgisch U23-kampioen. De pion van het devoteam van Alpecin-Deceuninck was in een massaspurt met overmacht de snelste.
Veel valpartijen
De editie 2025 van de Youngster Coast Challenge werd gekenmerkt door tal van valpartijen. De wedstrijdjury zag zich zelfs genoodzaakt over te gaan tot tijdelijke neutralisatie van de koers. “Ik schrok er zelf van dat er zoveel werd gevallen”, aldus winnaar Sente Sentjens. “In de bus voor de start had de ploegleiding ons verwittigd voor de nervositeit. Maar die was echt wel heel groot. Eigen aan U23-wedstrijden wellicht. In die categorie wil iedereen een goed resultaat halen.”
Sentjens was verbouwereerd toen zelfs in een kopgroep van 15 tot 20 renners gevallen werd. “Een valpartij uit het niks”, zucht de rijzige Limburger. “Voor de start was ons niet alleen opgedragen om heel attent voorin te koersen, maar ook om de wedstrijd in handen te nemen als die kans zich voordeed. Iets wat we deden, want we dunden de kopgroep steeds verder uit.”
Toch bood zich aan de streep, op de zogenaamde Via Roma van Koksijde, een peloton van circa 60 renners aan. “Op een bepaald moment kwam een 2e peloton heel dicht”, verduidelijkt Sentjens. “We beslisten om hen te laten aanpikken. Anders dreigden we te veel krachten te verspelen. Van dat moment af gingen we voor een sprint. In de oorspronkelijke kopgroep zaten met Guus van den Eijnden en Aaron Dockx 2 ploegmaats. Met de 2e groep kwam Senna Remijn weer aansluiten. Zo gingen we met een mannetje extra de finale in.”
Vermagerd
Sentjens won de massaspurt zo goed als met de vingers in de neus. “Dat is misschien wel een beetje overdreven, al moet ik toegeven dat ik niet verwacht had dat er nog zoveel kracht in mijn benen zou zitten”, gaat de pion van het Alpecin-Deceuninck Development Team verder. “Senna Remijn deed een perfecte lead-out. Dat was een belangrijk deel van het werk.”
Voor de Belgische beloftenkampioen de 1e overwinning van het seizoen, ook de 1e in de tricoloretrui die hij eind juli 2024 in Brasschaat veroverde. In het najaar 2024 won hij wel de Grand Prix Pino Cerami, maar dat was een wedstrijd met de elites. Waarin hij z’n 3-kleur niet kon showen. Een hele mooie zege in die Waalse 1.2-wedstrijd. Niettemin is Sentjens van oordeel dat hij de voorbije winter nog een stapje vooruit heeft gezet.
“In deze Youngster Coast Challenge verteerde ik de passage op de Kemmelberg heel goed”, glundert de Limburger. “Dat was 12 maanden geleden niet het geval. Inderdaad, ik ben een jaartje ouder, heb een klein beetje meer ervaring en koers daardoor wat slimmer. Bovendien was mijn voorbereiding op het seizoen een stuk beter. Ik verbleef 2 volle maanden in Spanje. En ik heb ook aan mijn gewicht gewerkt. Want ik weeg 2 kilogram lichter dan vorig seizoen.”
Parijs-Roubaix U23
Dat zal Sente Sentjens helpen om weldra prof te worden. Eigenlijk was eind 2023 al voorzien dat hij na 1 seizoen in het devoteam in 2025 zou doorstromen naar het WorldTour-team van Alpecin-Deceuninck. Van dat voornemen werd afgestapt. “Het is beter om nog een jaartje te rijpen in de schoot van dit devoteam”, benadrukt de nationale kampioen. “Die beslissing nam ik in samenspraak met de ploegleiding. Daar voel ik me heel goed bij.”
Hij werkt nu toe naar de beloftenversie van Parijs-Roubaix van zondag 13 april 2025. “Mijn voorjaar is met winst in deze Youngster Coast Challenge geslaagd”, vindt Sentjens. “Alleen was deze koers niet meteen het grootste doel dit voorjaar. Dat is Parijs-Roubaix wél. Volgende week trek ik naar de Olympia’s Tour, dan volgt een voorbereidingsperiode, daarna de Helleklassieker. Deze zege is natuurlijk al een heel mooi begin. Het is ook magisch om te winnen in deze 3-kleur.”
“Ik reed vorig jaar ook al Parijs-Roubaix voor beloften”, besluit Sentjens. “Daarin kende ik een dosis pech. Op een heel slecht moment, toen de volgwagen van de ploeg niet in de buurt kon zijn. Zodat ik de finale op een fiets van de neutrale service van Shimano heb moeten rijden. Allesbehalve ideaal natuurlijk. Ik ga heel graag terug naar de Hel van het Noorden. Vermoedelijk ligt mijn toekomst in de semiklassiekers. Een Ronde van Vlaanderen zal wellicht te lastig zijn voor mij.”
