Human Powered Health zette in 2022 de stap naar de Women’s WorldTour. Doordat de ploeg daar eigenlijk niet klaar voor was, verdronk het in dat 1e jaar. Met een verstandig plan groeit het team sindsdien echter stelselmatig naar de top van het vrouwenwielrennen. General Manager Ro De Jonckere vertelde hier al een en ander over de aanpassing en hun aanpak. In het 2e deel leren we hoe de ploeg een hechte groep weet te creëren.
Work-life balans
Een heldere visie ligt aan de basis van een goedlopend team. Over het DNA van de ploeg moet De Jonckere niet lang nadenken. “Ik hecht sterk aan het menselijke aspect. Atleten zijn in de 1e plaats mensen. Een aantal ploegen werken vanuit rigide structuren. Ik zeg niet dat daar iets verkeerd mee is”, klinkt het voorzichtig. “Wij halen echter het beste uit onze teamleden door hen als individuen te bekijken. Happy athlete én happy staf.”
Af en toe vlecht ze een Engelse term door haar zinnen, ze is duidelijk goed ingeburgerd in het Amerikaanse team. “In vergelijking met sommige andere WWT-teams werken we met een redelijk uitgebreide staf. Die goede work-life balans straalt positief af op de rensters, want het geeft onze staf de mentale ruimte om er voor hen te staan”, klinkt het.
Daarmee gaat het er blijkbaar echt anders aan toe dan bij heel wat andere teams. “We horen vaak in het peloton dat we een mooie ploeg zijn met een goede sfeer. Ik vind dat een mooi compliment. Het neemt niet weg dat we willen presteren, echter met een correcte balans.”
De ploeg zet de gezondheid van rensters voorop, ook op momenten dat het wringt met de ambities van het team. “Vorig jaar raasde corona tijdens de Ronde van Frankrijk door het peloton. In tegenstelling tot sommige andere ploegen plukten we onze besmette rensters er 1 voor 1 uit. Ook al leidde het tot een barslechte Tour. Onze best geklasseerde renster haalden we vlak voor de laatste rit uit koers. Door de zwaarte van de etappe wilden we zelfs niet in die éne rit risico’s nemen.”
Rekrutering
Een goede teamdynamiek bouwen begint aan de voordeur. “Je moet de juiste mensen op de juiste plaats krijgen. Patrick Lefevere leerde me dat je staf het belangrijkste is, want je renners komen en gaan”, geeft ze een wijze les door. “Niet alleen het juiste diploma telt, je moet goed samenwerken en de waarden van de ploeg delen. Als het schuurt, mag je dat niet laten aanslepen. Je hoeft iemand daarom niet direct te vervangen, een goed gesprek kan soms genoeg zijn.”
De Jonckere staat op een persoonlijk gesprek met elke renster die ze op het oog heeft, samen met haar performance manager Kenny Latomme. “Naast de prestaties proberen we feeling te krijgen met hen als persoon. Afhankelijk van hun rol kijken we bijvoorbeeld of iemand zich in functie van de ploeg kan inzetten of voldoende ambitie toont.”
Bij die rekrutering zorgen ze er voor dat de samenstelling van de groep niet in een bepaalde richting helt. “Voor mij werkt een internationale vibe goed. Door Engels als standaardtaal aan tafel te gebruiken, vermijd je ook kliekvorming. De mix binnen de staf weerspiegelt de vele nationaliteiten bij onze rensters. Daardoor heb je daar meer oog en begrip voor cultuurverschillen.”
Groepscohesie en communicatie
Sinds 3 jaar werkt de ploeg samen met een sportpsychologe. Rensters kunnen vrij kiezen of ze op het aanbod ingaan. De vertrouwelijkheid blijft bovendien verzekerd doordat de psychologe niet op de loonlijst staat. “Soms vraagt de psychologe wel aan een renster of ze een bepaalde spanning met iemand in de ploeg mag delen. Op die manier kunnen we daar dan iets mee doen.”
Spectaculaire teambuildings zijn niet aan De Jonckere besteed. Ze bouwt liever aan groepscohesie in de dagdagelijkse communicatie. “Op de koers pols ik zoveel mogelijk hoe het met iedereen gaat. Zo krijg je kleine ergernissen naar boven en verbreken ze de cohesie niet. Ik geloof in een dagdagelijkse teambuilding”, gaat ze verder. “De avond voor de koers bespreken we de tactiek en checken we of iedereen akkoord is met het plan. Op die momenten bouw je ook een team en kan je mensen verbinden.”
Verbinding is het sleutelwoord, gezien de toenemende specialisatie in wielerploegen. “De nutritionist moet bijvoorbeeld samenwerken met de kok en met de coaches, om de voeding af te stemmen op het wedstrijdplan. Dat doen we op maat van de rensters: de ene renster moet de eerste 70 km sterk zijn, terwijl de andere net in de finale moet presteren.”
