Tijdens het voorbije verlengde weekend werd in Tsjechië de Gracia verreden, een lastige meerdaagse 2.2 UCI-rittenkoers. 1 van de smaakmakers van de wedstrijd werd de Belgische Marieke Meert. De rensters van VolkerWessels maakte voor de gelegenheid deel uit van Team Belgium. Ze won de openingsetappe en werd 2e in de 2e rit.
Belgische selectie
Marieke Meert, die normaliter bij de procontinentale VolkerWessels-ploeg fietst, maakte in Tsjechië deel uit van een nationale selectie met onder meer ook het ontluikende talent Lore De Schepper en Belgisch kampioene veldrijden Marion Norbert Riberolle. Riberolle blonk uit door de 4e rit te winnen en zich de snelste in een massaspurt te tonen. Maar ook Marieke Meert verbaasde vriend en vijand. De Oost-Vlaamse is al langer een degelijke renster, maar was tot op heden nooit primus in een UCI-wedstrijd.
Terug in België doet ze haar verhaal. “De 1e rit was best lastig en had ook nog een pittige finale. Het plan was om ons nieuwe Belgisch klimtalent Lore De Schepper in een goeie positie naar de streep te brengen. Tijdens de slotklim schoof ik op en plaatste een aanval, met de idee dat de andere ploegen dan moesten rijden om het gat te dichten. Ik raakte niet echt ver weg maar de finale was vrij bochtig en smal en dus kon ik me vooraan handhaven.”
“Ik ging vol aan voor de spurt en tot mijn eigen verbazing kwam er niemand meer over me. Meteen mijn 1e overwinning van dit jaar 2025 en wat voor 1! Meteen een UCI-wedstrijd! Ik had in het verleden wel al wat kermiskoersen gewonnen (vorig jaar 2024 was ze de beste in Bornem, een jaar eerder won ze in Koewacht, red) en ik had op training wel al gevoeld dat de benen goed waren, maar ik verbaasde mezelf toch wel”, vindt de 25-jarige uit Denderbelle.
Ontdekken
Maar daar bleef het niet bij. De 2e rit was opnieuw op zijn zachtst gezegd ‘heuvelachtig’, wat het peloton uitdunde tot een 30-tal rensters. De ritzege werd beslecht in een spurt van die selectieve groep en Meert moest als leidster enkel de duimen leggen voor de snelle Alison Jackson van EF Education, een toch wel gerenommeerde WorldTour-renster. Op dag 3 stond een tijdrit van 13,5 km geprogrammeerd.
“Ik heb nauwelijks ervaring in tijdrijden en had er niet specifiek op getraind”, laat Meert optekenen. “Ik wist dus eigenlijk al op voorhand dat ik mijn leiderstrui zou verliezen. In de 4e rit kon ik mee Marion naar de etappezege loodsen en in de accidentele slotrit wist ik me toch weer als 4e te plaatsen in de spurt van een klein overlevend peloton. Dat maakte dat ik 9e werd in de eindstand, maar 2e in het puntenklassement.”
Meert koerst nog maar 4 jaar en is zichzelf dus nog volop aan het ontdekken. “Ik ben niet katterap maar in de spurt met een groepje weet ik mijn streng wel te trekken. Zeker na een lastige wedstrijd of een heuvelachtige finale. Ik ben geen pocketklimster maar kan best wel een heuvel over. Mijn werk tegen de klok moet ik nog bijschaven. Misschien moet ik me wel als ‘puncher’ beschouwen”, concludeert de voormalig laborante. Die nuchtere zakelijkheid blijkt ook wanneer we polsen naar haar ‘wildste ambitie’ inzake wielrennen. “Goh”, aarzelt ze. “Ik wil mezelf nog verder ontdekken, zien waar mijn mogelijkheden liggen, maar kan nu absoluut nog niet zeggen wat ik verder in het wielrennen mag ambiëren.”
BK-outsider
Marieke Meert begon op 13-jarige leeftijd te fietsen, het voorbeeld van haar vader volgend. Die had zich een koersfiets gekocht en de jonge Meert zei stellig. “Dat wil ik ook!” Naast fietsen deed ze ook aan handbal. Ze speelde bij Brabo Denderbelle. “Ik fietste af en toe mee met de wielertoeristen van de Barry Callebaut-chocoladefabriek in Wieze. Ik deed dat graag en bleek wel wat te kunnen. Maar mijn ouders wilden dat ik eerst mijn studies zou afwerken. Wat ik dan ook deed.
Eens afgestudeerd ging ik fulltime werken in – jawel – de chocoladefabriek van Callebaut, maar vroeg een licentie aan en sloot me aan bij het Van Eyck Clubteam. Na mijn werkuren ging ik trainen en in het weekend ging ik koersen. Dat liep behoorlijk en zo kwam er interesse van het procontinentale VolkerWessels. Dat is een zeer degelijk team met een mix van vooral Nederlanders en Belgen. Ik voel me er thuis. Mijn contract loopt eind dit jaar 2025 af. We zullen wel zien wat er op mijn pad komt.”
Wie Marieke Meert aan het werk wil zien, kan zondag 11 mei 2025 naar Houthalen-Helchteren. Daar start ze met de ploeg in de Trofee Maarten Wynants. Daarna last ze een trainingsperiode in om zich klaar te stomen voor de Ronde van Catalonië, een nieuwe uitdaging. Ook het Belgisch kampioenschap, eind juni in Binche, is een hoofddoel. Gelet op het golvende parcours moet Meert zeker minstens als een ‘outsider’ worden beschouwd.
