Nikolaj Hebsgaard staat aan het hoofd van Velomore, het fietsmagazine dat de kop trekt in Scandinavië. Hoewel er weinig hoogtemeters te malen vallen in zijn thuisland, vragen die hem duidelijk weinig moeite. Waar velen als einddoel mikken op de Vuelta al Teide, reed hij er als tussendoortje naar een plek in de top-20. Op zijn buitenblad. Hij was onder de indruk van de omgeving én tipt nog een andere Gran Fondo.
Velomore
De naam Nikolaj Hebsgaard zal niet bij iedereen een belletje doen rinkelen. De Deen leidt het grootste fietsmagazine in Scandinavië Velomore in goede banen. “Je hebt nog Grupetto in Noorwegen, maar wij zijn inderdaad het grootste wielerblad van Scandinavië”, vertelt hij. “We brengen vooral reportages over sportieve bestemmingen, fietsmateriaal en fietstraining. Soms doen we ook wel interviews met profrenners.”
Sinds 4 jaar neemt hij de rol als hoofdredacteur op bij Velomore, een job die hij onrechtstreeks dankt aan de coronapandemie. “Ik startte een 13-tal jaar terug bij een ander magazine, dat combineerde ik toen met mijn hoofdjob als schoolleraar. Tijdens corona doofden alle tijdschriften eigenlijk uit, want er was niets meer om over te schrijven. Toen kwam gelukkig Velomore op de proppen.”
We verklapten al dat Hebsgaard naar een 19e plaats reed in Tenerife, best een hoog niveau voor iemand met een dergelijke functie. Hoe weet hij al die trainingslabeur in te plannen ondanks zijn drukke job? Of lukt het hem net dánkzij zijn job? We mogen Hebsgaard misschien wel een professionele fietser noemen. “Dankzij het magazine heb ik het privilege om fietstrips te maken en granfondo’s te rijden”, bekent hij. Ik krijg de kans om te trainen, waardoor ik in een goede conditie ben. Dat vind ik ook belangrijk, want ik vind dat ik voor onze reportages op een hoog niveau moet presteren.”
Vuelta al Teide
Nikolaj Hebsgaard stond al aan de start van behoorlijk wat Gran Fondo’s. Desondanks raakte hij toch nog onder de indruk van de Vuelta al Teide. “Het is misschien wel de mooiste Gran Fondo die ik al gereden heb. Het voortdurende zicht op de oceaan, met dan nog eens de andere eilanden in de verte, dat is behoorlijk uniek. Je rijdt ook als het ware dwars door de vulkaan. Dat heb ik nog nooit ergens gezien.”
Zelfs voor een ervaren wedstrijdrijder, blijkt het profiel van deze Gran Fondo niet zo eenvoudig te lezen. “Het is best een moeilijke race om voor te bereiden. Je krijgt eerst een lange klim van 20 km, dan de korte maar zeer steile Masca-klim van zo’n km lang en eindigt met de Teide, een beklimming van 40 km op hoogte. Dat laatste was toch een ongekende factor.”
Ondanks zijn lichte twijfels bracht hij het er tijdens de slotklim indrukwekkend vanaf. Door een niet-optimale bikefit en minder aerodynamische huurfiets moest hij zijn tegenstanders in de afdalingen laten gaan, maar dat maakte hij helemaal goed. “De Teide is een lange klim, maar stijgt slechts 5à 6%. Ik vatte daarom het plan op om die op de grote plaat omhoog te rijden. Afhankelijk van de windrichting reed ik 18 tot 22 km/u. Ik haalde nog heel wat renners in tijdens de beklimmingen.”
Hebsgaard strooit met lof naar de organisatie. Voor een jong event is er echter altijd ruimte voor verbetering, dus geeft hij een belangrijke tip mee. “De finish ligt op de top, waar amper voorzieningen zijn. Je moet nadien nog een uur dalen, vermoeid, zonder eten en drinken. Dat is wel een risico dat ik dringend zou aanpakken.”
GNFY
De hoofdredacteur voegde de wedstrijd pas een aantal weken terug toe aan zijn programma, omdat het paste in de opbouw naar zijn hoofddoel. Eind augustus 2025 betwist hij de Haute Route Alpes, een 7-daagse wedstrijd dwars door de Alpen. Daarin krijgen fietsers 800 km voorgeschoteld, doorspekt met 18.800 hoogtemeters. Dat vraagt uiteraard de nodige voorbereiding.
“De laatste 3 maanden ben ik volop aan het trainen”, klinkt het. “Ik ben bijna op mijn piekgewicht en mijn conditie zit ook al goed. Zowel de hoogtemeters als afstand van deze Vuelta al Teide pasten goed in mijn schema. De 1e klim leek sterk op mijn trainingsinspanningen, net onder of boven mijn FTP. Van vorig jaar weet ik dat mijn uithouding goed zit, want ik deed toen 3 events boven de 8 uur. Met de Luik-Bastenaken-Luik Challenge reed ik er daar ene van in België, waar ik door de vreselijke weersomstandigheden helaas niet de beste herinnering aan overhoudt.” (lacht)
Op de vraag naar zijn favoriete Gran Fondo, antwoordt Hebsgaard resoluut. “Mallorca 312 is ook heel goed, maar ik hou toch vooral van de GNFY-wedstrijden. Die worden eigenlijk georganiseerd in een soort franchisesysteem: je moet je inkopen zoals bij McDonalds. De organisatoren moeten zich aan hetzelfde roadbook houden, waardoor de organisatie overal top is. Ik deed er een 5-tal en had telkens dezelfde ervaring, enkel op een ander parcours. Tenerife is uniek, maar GNFY New York was ook heel speciaal”, eindigt hij met een gouden tip.
