WielerVerhaal
  • Disciplines
    • Weg
    • Veld
    • Gravel
    • Mountainbike
    • Baan
    • Para Cycling
    • Vrouwen
    • Mannen
  • Routes en hellingen
    • WielerVerhaal Fietsroutes
    • GPX Fietsroutes
    • Cols en Hellingen
  • Materiaal
    • Materiaal
    • Reviews
  • Nieuwsbrief
  • Leestips
  • Fotospecials
  • Extra
    • Blik onder de motorkap
    • WielerVerhaal Giveaway Winnaars
    • WielerVerhaal team
    • Boekenshop
    • Contact

Beste Fietscontentplatform 2025 – België

WielerVerhaal

Meer resultaten...

Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Post Type Selectors
WielerVerhaal
  • Disciplines
    • Weg
    • Veld
    • Gravel
    • Mountainbike
    • Baan
    • Para Cycling
    • Vrouwen
    • Mannen
  • Routes en hellingen
    • WielerVerhaal Fietsroutes
    • GPX Fietsroutes
    • Cols en Hellingen
  • Materiaal
    • Materiaal
    • Reviews
  • Nieuwsbrief
  • Leestips
  • Fotospecials
  • Extra
    • Blik onder de motorkap
    • WielerVerhaal Giveaway Winnaars
    • WielerVerhaal team
    • Boekenshop
    • Contact
  • Buitenland
  • Elite
  • Gravel
  • Abruzzo
  • EK Avezzano 2025
  • Passo del Diavolo
  • Passo Serra

EK Gravel 2025 in Avezzano, geen berglandschap voor doetjes: met Passo Serra en Passo del Diavolo?

  • Alex Polfliet
  • juni 10, 2025
  • 3 minute read

Avezzano is op 21 september 2025 gastplaats voor het volgende Europees kampioenschap Gravel. Avezzano ligt in het hart van de Abruzzen, een middengebergte centraal in de Italiaanse Laars. Het parcours belooft dus pittig te worden.

Foto: Wikiloc.

Passo Serra

Het Management Comité van de Europese wielerfederatie UEC kende recent de organisatie van het EK Gravel 2025 toe aan het charmante provinciestadje van zo’n 40.000 inwoners, gelegen in de provincie Aquila in het Abruzzen-gebergte. Zéér bijzonder aan de stad is dat ze ligt op een vlakte, ‘de Piana del Fucino’, die tot halverwege de 19e eeuw in beslag werd genomen door een meer, het Lago di Fucino. Met zijn ongeveer 200 km² was dat ooit het 3e grootste meer van Italië. Het verdween echter omdat het werd leeggedraineerd ten behoeve van de landbouw.

Over het parcours is voorlopig nog niets bekend, maar de renners zullen dus in ieder geval starten en aankomen op het vlakke. Het lijdt echter geen twijfel dat de gravelaars snel het omliggende gebergte zullen gaan opzoeken. De stad ligt op 690 meter hoogte, de hoogst bereikbare toppen in de buurt situeren zich op 1.800 meter. Italiaanse organisatoren een beetje kennende larderen ze het parcours met een aantal ‘muren’ om de rennersbenen te geselen.

Je kan de stad bijvoorbeeld uitrijden via de Monte d’Aria. Die is slechts 2 km lang, maar heeft wel 1 km aan 15%, met stukken tot 21%. Dan is de kans groot dat de achterwielen op de kiezels gaan doorslippen! Steile puisten kunnen afgewisseld worden met lang beklimmingen als daar zijn de Passo Serra, 22 km aan gemiddeld 5,2%, of de Passo del Diavolo, die met zijn 16,6 km aan 4,2% gemiddeld veel minder duivels lijkt als zijn naam doet vermoeden.

Geen wegtoppers?

Het Abruzzen-gebergte is van een ongekende schoonheid: ruw maar toch groen, bijzonder rustig want niet compleet overspoeld en verminkt door het toerisme en voorzien van een rijke fauna en flora. De Italiaanse naam ‘Abruzzo’ verwijst trouwens naar everzwijnen, die er ruim voorradig zijn. Voorradig, want zij worden bejaagd door de zeldzame Marsicaanse beer en de Apennijnse wolf. Hogerop in de bergen tref je ook lynxen, gemzen, steenbokken, gieren en adelaars aan. Met een beetje geluk kruist een stekelvarken – dat is véél groter dan een egel – je pad. Dan moet je tijdig in de remmen, of je hebt een lekke band.

Het is te vroeg om een voorspelling te maken over het sportieve verloop van de wedstrijd: er is nog totaal geen zicht op de deelnemers. Maar de kans dat de toppers van de weg in Avezzano om de titel zullen strijden, lijkt eerder klein. Op dezelfde dag wordt in Kigali, de hoofdstad van Rwanda, het WK Tijdrijden verreden. Een week later gaat daar het WK op de weg door. Renners als Mathieu van der Poel die zowel graag gravelen als de wereldtitel op de weg ambiëren zullen dus keuzes moeten maken. Gelet op de heisa over Rwanda zou het echter wel kunnen dat het gravel-EK toch een potentieel interessant alternatief wordt voor sommige renners. 

Hoe dan ook, het wordt zeker een drukke bedoening op 21 september 2025 want er worden zo’n 1.500 atleten, technici en supporters verwacht. Wie het event wil bijwonen of als renner wil participeren, kan zich maar beter haasten om een hotel te boeken.

EK op de weg 2029

“Avezzano en de Abruzzo-regio moeten naast het sportieve luik ook sociaal en toeristisch impact tonen”, vindt UEC-voorzitter Enrico Della Casa. “De Europese kampioenschappen gravel zijn een winnende formule door de gekende combinatie van topsport, het recreatieve en de ongedwongen sfeer er rondom. Gravel is veel meer dan een trend: het is een andere manier om fietsen te ervaren, ondergedompeld in het platteland, tussen paden, dorpen, bossen en parken.”

En dat is ook precies wat Avezzano en omgeving een ideale setting maakt voor wat een zeer aantrekkelijk event belooft te worden. “In de afgelopen jaren heeft Abruzzo zijn organisatorische en landschappelijke waarde al bewezen”, klinkt het. “Bovendien worden hier ook de Europese kampioenschappen op de weg in 2029 verreden.”

Ook Mario Quaglieri van de regio Abruzzen is in zijn nopjes. “Het EK van 2025 is een unieke kans om de schoonheid van onze regio aan iedereen te tonen. Deze regio heeft een bijzonder nauwe band met wielrennen: nog niet zo lang geleden organiseerden we in Trasacco de Tirreno Adriatico en vorig jaar 2024 startte een etappe van de Giro vanuit Avezzano. Vito Taccone, toch geen kleine naam in het Italiaanse wielrennen, is hier geboren. Voor ons is het event in september ook een opwarmertje voor het EK op de weg van 2029. Abruzzo is zeker een regio die deze fietsevents heel erg weet te waarderen.”

Ook deze week geven we – met een nieuwe prijsvraag – weer 4×2 tickets weg voor het Wattage Festival 2025!


Lees meer artikels

Voormalig Belgisch kampioene Tijdrijden bij de Elite 2 begint aan nieuw hoofdstuk: "Het is eer om hier te debuteren"
LEES MEER

 

Tour de France Femmes 2027 pakt uit met ploegentijdrit: op dag 3 door de straten van Londen en iconische finish
LEES MEER

 

Domenico Pozzovivo is op zijn 43e opnieuw profrenner: heeft de dokter zichzelf de eeuwige jeugd geschonken?
LEES MEER

 

Share
Tweet
Share
Alex Polfliet

In zijn jeugdjaren (15 -19) was Alex een niet onverdienstelijk coureur. Maar niet goed genoeg om van een profbestaan te dromen. Hij stopte met competitiewielrennen, maar de liefde voor de fiets en de passie voor de koers bleef. Zo probeert hij elk jaar 10.000 km op zijn conto bij te schrijven. Exuberanter is zijn bucketlist: in zijn leven 500 verschillende cols opfietsen. Er resten hem nog 70 bergen om dat ultieme doel te kunnen afvinken. Alex was zowat de 1e die fietsgidsen schreef voor maniakale wielertoeristen die kicken op bergop rijden. Hij is auteur van ‘Fietsen in de Franse Alpen’, ‘Fietsen in de Pyreneeën’, ‘Fietsen in de Vogezen’, ‘Fietsen nabij de Italiaanse Meren’ en ‘Fietsen in het Zwarte Woud’. Ook schreef hij een boek over het veldrijden, ‘Kampioenen van het slijk’.



WielerVerhaal

Input your search keywords and press Enter.