Een berg in hartje West-Vlaanderen? Jawel! Een berg die met 1 druk op de knop krimpt naar zeeniveau of groeit tot de hoogte van de Mont Blanc. In Monte Marcella in Sint-Eloois-Winkel vinden we een hoogteresort dat als enige ter wereld ook trainings- en leefruimtes op hoogte biedt. Na de introductie vorig jaar gingen we er nu ook eens trainen en slapen als een echte prof.
92-93% saturatie
Bij binnenkomst van Monte Marcella nemen we een gigantische stap van 2.000 meter. Dit moeten zowat de makkelijkste hoogtemeters zijn die we ooit maakten. Frederik Van Lierde, ambassadeur van Monte Marcella, ontvangt ons met open armen. “Je bent de 1e gast die met de fiets aankomt”, lacht hij. We komen misschien niet met een ploegbus, maar maken dus wel een intrede in stijl.
“Onze gasten starten meestal op een hoogte rond de 2.000 meter. Doordat je de hoogte per kamer en ruimte kan instellen, kunnen we individualiseren. Sommigen blijven op 2.000 meter, maar we hadden ook al een sporter die gedurende zijn verblijf opbouwde naar 3.000 meter”, licht Van Lierde toe. “Dat is meteen het grote voordeel van artificiële hoogte: je kan op elk moment de voor jou ideale hoogte instellen. Op natuurlijke hoogte is dat de beperkende factor.”
In onze kamer vinden we een oximeter om onze zuurstofsaturatie te meten. Deze dient als graadmeter om de hoogte op maat van de atleet in te stellen. “Om de aanmaak van rode bloedcellen te stimuleren, ligt de zuurstofsaturatie idealiter rond de 92-93%. Te laag is minder productief voor het lichaam”, legt Van Lierde uit.
Als we onze kamer binnenkomen, valt de stilte meteen op. We horen niets van de zuurstofarme lucht die de ruimte inblaast. De kamer is ruim – nog een voordeel tegenover een hoogtetent. Naast ons verblijft Abram Stockman, profrenner bij Unibet Tietema Rockets. De Kortrijkzaan (28) verzamelde hier bijna de meeste airmiles en wijst ons op een andere pluspunt. “De kamers zijn lekker fris. In mijn hoogtetent thuis slaap ik met ijsblokken in mijn nek.”
De eerste training valt best mee…
Atleten die in Monte Marcella verblijven, hanteren het principe ‘Live high, train low’. We doen het dus niet volgens het boekje als we voor een intervaltraining de fitnessruimte induiken, ingesteld op 2000 meter om het effect van hoogte aan de lijve te ondervinden. Om in de stemming te komen kiezen we de Schotse Highlands als Zwift-wereld.
Bij binnenkomst voelden we de hoogte op onze adem werken, maar dat kan ook het gekende placebo-effect zijn, want de training verloopt verrassend vlot. “Trek morgen maar eens een aantal maximale sprintjes en je zal zien wat er gebeurt”, glimlacht Stockman als we onze eerste ervaring delen. “Of loop een aantal keer de trap in je kamer op.” We moeten toegeven: na een paar passages op de trap happen we naar adem.
Monte Marcella biedt veel ruimte. Naast de kamers kan de grote leefruimte op hoogte en in de cinemazaal geniet je in ijle lucht van een film. Samen met het verwarmd zwembad is het zeker geen straf om hier te verblijven.
‘s Nachts moeten we opvallend vaak plassen. We lijken ‘s ochtends ook iets minder uitgerust. “Juist, je lichaam slaat aan door de eerste nacht op hoogte. Voldoende koolhydraten eten en veel water drinken is de boodschap”, luidt Stockmans goede raad. Volgens onze smartwatch klopte ons hart ’s nachts effectief iets sneller dan gewoonlijk. Met een zuurstofsaturatie van 94% in de ochtend, mogen we aan hoogte-opbouw denken.
… maar de sprintjes vallen tegen!
De volgende dag ontmoeten we Myrthe Stalmans, werkzaam bij de onderzoeksgroep inspanningsfysiologie van de KU Leuven. Nieuwe onderzoeken suggereren dat het grootste effect van verblijf op hoogte zich in de eerste 7-10 dagen opbouwt. Goed nieuws voor het resort in Sint-Eloois-Winkel als dat bevestigd wordt. Wielrenners kunnen dan een hoogteverblijf inpassen tussen hun wedstrijden en zich de bijkomende reisdagen naar het buitenland besparen.
Stalmans leert ons dat kort trainen op grote hoogte wel degelijk zin heeft. “Studies spreken elkaar soms wat tegen, maar de consensus is dat herhaalde korte, intensieve sprintprikkels op grote hoogte een positieve stimulans geven. Het grootste voordeel daarvan is een grotere anaerobe capaciteit. Je lichaam is met andere woorden beter in staat om energie te leveren zonder zuurstof te gebruiken. Het verbetert ook de doorbloeding van je spieren, naast bepaalde mitochondriale adaptaties.”
We ontsnappen dus niet aan die sprintjes op hoogte. Al tijdens de opwarming klopt ons hart een fractie sneller, wellicht door het werk dat ons lichaam leverde in de nacht. Tijdens de sprintjes tikken we onze wattages wel aan, maar kunnen we die inspanning minder lang volhouden dan gewoonlijk. Onze ademhalingsfrequentie is verhoogd en we moeten langer herstellen tussen de sprintintervallen. Dat is het voordeel van dergelijke training: je zet je lichaam even hard aan het werk, bij inspanningen die de spieren minder belasten. Hier geldt het advies om dit steeds onder professionele begeleiding te doen.
