
Heb je er altijd van gedroomd om zelf deel te nemen aan de Tour, dezelfde wegen in groep onder de wielen geschoven te krijgen, zelf te vechten voor de leiderstruien? Dan is dat gewoon mogelijk dankzij het evenement L’Étape du Tour. Al sinds 1993 namen 16.000 renners van over de hele wereld deel aan deze unieke beleving, die in 2011 buiten de grenzen trad. Ook wij waren overtuigd en namen in het Deense Viborg de proef op de som. Met een geweldig aandenken gingen we terug naar huis.


Van Mont Ventoux tot Hautacam
Elk jaar nodigt de Tour liefhebbers uit om 1 van de bergetappes van de Tour onder dezelfde omstandigheden als de profs te betwisten. Op die manier komen er ieder jaar duizenden fanatiekelingen naar iconische plaatsen als de Mont Ventoux, de Tourmalet, Alpe d’Huez en Hautacam. Dit jaar vindt het event plaats in Albertville, met een etappe die de renners naar La Plagne brengt. Zoals je onlangs bij ons las, gaat de gedachte wellicht meteen naar Michael Boogerd en zijn memorabele solo in 2002.
Het concept van L’Étape slaat zodanig aan dat de Tourorganisatie sinds 2011 op verschillende plaatsen in de wereld zelf een gelijkaardig evenement organiseert. L’Étape du Tour vindt anno 2025 plaats in 21 landen, waaronder Brazilië, Egypte en Singapore. Van Las Vegas tot Copacabana Beach ontvangen organisaties de grootste wielerwedstrijd ter wereld.
Dat klinkt allemaal heel mooi, maar hoe zit het dan met de praktijk? Aangezien we in Viborg waren voor het Wereldkampioenschap Wielrennen voor Journalisten (WPCC) en dit event gekoppeld werd aan een lokale editie van L’Étape du Tour, namen we de proef op de som. Op zaterdag hadden we de keuze uit maar liefst 5 afstanden (50-75-125-160-300 km).





Voor het geel of voor de bollen?
Het leek an sich een beetje vreemd om een verschillende start- en aankomstplaats te hebben, al zorgde dat wel voor het echte wedstrijdgevoel. De deelnemers aan de langste afstand moesten helemaal naar het Duitse Flensborg, net voorbij de Deense grens. Ook de andere afstanden kwamen uit het zuiden, behalve de deelnemers aan de 125 km, die van start gingen in Aalborg (waar het Deens kampioenschap dan weer plaatsvond).
Met speciale shuttles werden de starters naar hun precieze startplaats gebracht. Dat was allemaal bijzonder goed geregeld en aan de start knipperden we even met onze ogen. Een heus rennersdorp was opgebouwd met uitgebreid ontbijt, alle voorzieningen en een professionele startersboog en decoratieve opbouw. Het was alsof je echt aan de start van een Touretappe stond.
Het concept van het event was een prachtige formule. De 3 leiderstruien van de Tour kon je ook verdienen in deze Gran Fondo. Voor de gele trui moest je de route zo snel mogelijk afleggen. Deze renners starten doorgaans helemaal vooraan en voeren de 1e schifting door in de openingskilometers. Vervolgens rijden ze samen over de uitgetekende route, die niet volledig is afgezet voor het verkeer, maar wel seingevers heeft op de gevaarlijkste plekken.





Kinderdroom
Naar goede gewoonte blijven de eerste renners een hele tijd samen en valt de beslissing dan op de moeilijkste obstakels onderweg. Heb je geen zin om urenlang te vlammen? Dan kan je ook kiezen om voor de groene trui of de bolletjestrui te gaan. Daarvoor worden speciale heuvels en/of vlakke sprints helemaal afgesloten en is er tijdsmeting aan de start en de finish van het segment. Een heuse Strava-challenge dus, met in plaats van een virtueel kroontje een echte trui als inzet.
Aangekomen in Viborg was er een heuse aankomststrook, een rode loper richting rennersdorp, een professioneel Tourpodium en een ‘super meal’ om te bekomen. Deze gehele omkadering zat prachtig in elkaar. Terwijl een soort fanfare voor de sfeer zorgde, werd elke deelnemer als winnaar onthaald in een uitgelaten ‘arena’. Je kreeg meteen een colaatje aan de aankomst en kon nagenieten in het zonnetje.
Als kers op de taart bleken onze inspanningen onderweg voldoende voor de bergtrui. Dat was een onvergetelijke ervaring, want met het officiële podiumgeluid van de Tour mochten we voor duizenden fans op het Tourpodium plaatsnemen. Daar kregen we een bergtrui aangeboden, die we mochten aantrekken zoals we dat al honderden keren op televisie hebben gezien. Heel even leken we te vergeten dat we slechts amateurs zijn en kwam een kinderdroom in vervulling.
Dit jaar 2025 zijn er nog gelijkaardige events in Tsjechië, Bulgarije, Costa Rica, Slowakije, Roemenië, Slovenië, Brazilië, Ierland, Turkije, China en Mexico. Voor iedereen die een keer echt het gevoel wil hebben de Tour te rijden, is dit bijna een must! Allen daarheen!