Toen Vincent Baestaens begin 2024 zijn crossfiets definitief aan de haak hing, veranderde zijn leefwereld compleet. De Tremelonaar ging al snel aan de slag in de fietsenzaak van zijn voormalige BKCP-ploegmaat Niels Albert en klust nu op vraag van Zico Waeytens ook bij als VIP-chauffeur bij Lotto. En zo troffen we hem na het voorjaar ook in de Tour de France 2025.
Niels Albert Bike Store
Slechts enkele weken na zijn afscheid meldde Baestaens zich bij de de Niels Albert Bike Store, om de hoek in Tremelo. “Ik had Niels al eens laten eens gepolst of hij niemand kon gebruiken”, vertelt hij. “Ik ken Niels al sinds mijn 12e, we waren 2 jaar ploegmaats bij BKCP, in de periode van zijn hartproblemen. Hij gaf aan dat hij wel iemand kon gebruiken en zo ging het snel. Eigenlijk heb ik nooit naar iets anders uitgekeken na mijn carrière. Binnen de maand stond ik als salesmedewerker klanten te helpen bij het kiezen van de juiste gravelbike of racefiets.”
Baestaens vormt al een aantal jaar een koppel met veldrijdster Annemarie Worst. Haar vaste mecanicien Chris Van Meldert is ook aan de slag in de bike store aan de Kruisstraat, net als 1 van Baestaens zijn beste vrienden. “Ik kende buiten Niels dus nog wel wat mensen toen ik begon en dat is natuurlijk altijd een goeie start”, lacht hij. “Bovendien komen ook alle andere collega’s uit de buurt. Iedereen draagt zijn steentje bij en dat is ook nodig in een team van 25 mensen. De dynamiek is goed en er wordt altijd hard gewerkt. De collega’s zeggen vaak dat het ook maar saai is als je niets te doen hebt. Daarin geef ik hen zeker gelijk: het loopt vlot.”
Via zijn netwerk en connectie met ex-profrenner Zico Waeytens belandde Baestaens vorig jaar 2024 als VIP-chauffeur bij de Lotto-ploeg. “Ik heb dit jaar alle voorjaarsklassiekers gedaan en daar kwam opnieuw de Tour de France bij”, verklaart hij zijn populaire posts op Instagram. “2 weken mocht ik weg van Niels, maar jammer genoeg geen 3. Het is dan ook een drukke periode in de winkel. Maar hij gunde mij wel de ervaring en vond het belangrijk dat ik zou gaan. De Tour blijft toch de Tour, hé. Ik moest er wel verlof voor aanvragen maar heb geen seconde getwijfeld.”
Nieuwe levensstijl
Baestaens zijn takenpakket bestond uit het rondrijden van de genodigden naar verschillende plaatsen op het parcours, het verzorgen van een fijne dag met een hapje en een drankje, het rondleiden in de paddock bij het vertrek en het bemannen van een bevoorradingspunt voor de renners. “We kregen van de ploeg ook dagelijks een punt mee waar we de renners moesten bevoorraden”, bevestigt hij.
“Het waren lange dagen. Nadat we de gasten terugbrachten van hun koersdag, hielp ik de verzorgers en mecaniciens nog met het wassen van de auto’s. ’s Avonds aten we vaak pas rond half tien met de hele staf, en de dag nadien begon het ’s ochtends gewoon opnieuw. Het is een unieke ervaring en ongelofelijk om zo’n megaproductie van dichtbij te mogen beleven.”
Sinds het einde van zijn carrière is er dus heel wat veranderd. “Ik zat vroeger vaak alleen in mijn bubbel. Nu heb ik meer tijd voor andere dingen dan de fiets alleen. Meer etentjes, cafébezoekjes en ontspannen avonden onder vrienden. Ondertussen ben ik al een paar kilootjes zwaarder, ja. 13 kilo al. Al blijven mensen rondom mij zeggen dat ze het niet zien”, grapt Baestaens. “Symbool voor de nieuwe levensstijl, zeker?”
Nog op de cross
Fietsen blijft heus niet uit zijn leven, maar het is niet meer de dagelijkse pijnbank die het ooit was. Het plezier is er nog steeds, het fanatisme verre van. “Ik weet hoe hard het afzien is, dat koersen”, grijnst Baestaens. “Dat is het nadeel. Ik sluit zeker niet uit dat ik me ooit opnieuw een sportief doel stel, maar het zal dan echt voor het plezier zijn. Ik fiets te weinig, misschien heb ik het toch een beetje gehad. Dat zie je wel meer bij afscheidnemende topsporters, dat ze eerst wat afstand nemen.”
“Ik hou nog steeds van de koers en de cross. Ik heb er totaal geen slecht gevoel bij, maar voorlopig haal ik meer voldoening uit mijn vaste job en de balans die ik heb gevonden tussen werk en vrije tijd. Mijn job geeft rust en structuur en daarnaast heb ik tijd om, als het mij past, nog eens op de fiets te springen. Bovendien zit Annemarie nog in dat crosswereldje, dus echt ver weg is het allemaal niet. Ik probeer elk weekend te supporteren, dus je blijft me wel terugvinden op de vele crossen.”
