
Als kijker genieten we terug volop van het verslag dat het olijke duo Renaat Schotte en José De Cauwer uitbrengt in de Vuelta 2025. Niet zelden jent Schotte zijn Wase kompaan door hem over zijn actieve wielercarrière uit te horen. Iedereen kent het verhaal van zijn Tourzege in 1989 als ploegleider van LeMond, maar over zijn eigen successen praat hij zelden. Zoals in die bewuste Vuelta van 1976….


Hennie Kuiper in zijn zak
Noem José De Cauwer gerust een open boek: stel hem een vraag en hij trekt met veel plezier een blik anekdotes open. Zolang het niet over zijn eigen prestaties als renner gaat tenminste, want hij is de laatste om daarmee uit te pakken. Meer zelfs: hij lijkt het soms eerder gênant te vinden om erover te praten, dan dat hij ervan geniet. Nochtans was José een 8-tal jaren prof en reed hij 5 keer de Ronde van Frankrijk uit. Daar mag je als gewone Vlaming best fier op zijn.
Zijn hoogdagen beleefde hij aan de zijde van boezemvriend Hennie Kuiper bij het befaamde TI-Raleigh, al stond hij ook in de klassiekers bij ons best zijn mannetje. Het dichtst bij een klassieke zege kwam De Cauwer in 1975 in de Omloop Het Volk. Hij eindigde toen als 3e na de ontsnapte Joseph Bruyère en zijn medevluchter Patrick Sercu. Dat hij Roger De Vlaeminck, Frans Verbeeck en Eddy Merckx achter zich liet, zegt toch iets over de benen van de aimabele co-commentator. De Cauwer deed het verder altijd best aardig in Parijs-Roubaix, maar kwam nooit in de buurt van de overwinning.
Tot die bewuste Vuelta in 1976. Over het wedstrijdverloop vinden we amper informatie terug. Na diep duiken in de internetarchieven visten we een Spaanse TV-reportage op over die editie van de Vuelta. In de proloog liet TI-Raleigh meteen zien waarvoor ze gekomen waren door met 5 man in de top 10 te eindigen. De ploeg zou uiteindelijk 8 ritten winnen en 2 weken de leiderstrui dragen, al zat de eindzege er niet in. De Cauwer werd in de proloog al knap 10e, maar toen moest zijn gloriedag nog komen tijdens de 1e etappe in lijn van en naar Estepona.



Geletruidrager
De wijsheid van de ploegleider zat er duidelijk al in, want de ontsnapping van 3 renners eerder in de rit liet hij aan zich voorbijgaan. De vluchters kregen nooit meer dan 1 minuut voorsprong en werden vroegtijdig teruggegrepen. Wat er dan gebeurde, blijft een mysterie. In de zwart-witte Spaanse reportage duikt plots een sprintende De Cauwer op die afgetekend wint in een groepje van een 9-tal renners, met het peloton een aantal seconden achter hen.
We zien niet hoe en wanneer de ontspanning tot stand kwam. Gierden de zenuwen tijdens de slotkilometer in de keel van de Oost-Vlaming omdat het peloton naderde? Of kon hij rustig pokeren met al zijn koersinzicht? Wat we wel zien, is dat José nog geen haar is veranderd. De Cauwer haalt een bloem uit het zegeboeket en geeft het aan de podiummiss. Even later maakt hij zelfs 2 podiumdames tegelijk op die manier het hof als hij zijn leiderstrui gaat afhalen.
Onze co-commentator weet hoe het voelt om een gele trui te dragen, want dat was toen de kleur waarin de koploper in het klassement zich mocht hijsen. Hij hield het tricot 3 dagen vast, tot hij het doorgaf aan de Spanjaard Javier Francisco Elorriaga. Dat Hennie Kuiper die etappe won, bood wel een schrale troost.



Boonen in Madrid
De Cauwer zou die Vuelta niet uitrijden. Wel werd hij dat jaar nog een keer 4e in de Tourrit naar Lacanau Océan, gewonnen door Freddy Maertens. Een jaar later schreef hij bijna een Touretappe op zijn naam, maar hij strandde op een 2e stek in de 4e etappe naar Peignosse Le Penon.
In 1980 hing De Cauwer zijn fiets aan de haak. Toen moest het strafste nog komen. Hij groeide daarna uit tot 1 van de beste Belgische ploegleiders. Naast de Tour van 1989 is er natuurlijk ook nog het WK in Madrid, gewonnen door Tom Boonen. Inmiddels geeft hij al jaar en dag verslag tijdens de wielerwedstrijden op de VRT. Hij kent duidelijk het geheim om de jaren te slim af te zijn, want er zit nog geen sleet op.
José, ga voor 1 keer los over je eigen prestaties, zodat we eindelijk het fijne weten over die knappe etappezege. Help ons die zwart-witbeelden in te kleuren. En terwijl je bezig bent, kan je misschien verklappen hoe het met die podiumdames afliep. Wees gerust, de feiten zijn verjaard.
