2 jaar lang vocht veldrijder Bengt Daelmans (20) tegen ziekte, astma en pech. Zondag 7 september 2025, op de openingsdag van het nieuwe veldritseizoen, kreeg hij eindelijk de beloning. Een overwinning in Kessel, waarbij hij zich van de achterste startrij tot helemaal vooraan knokte. “Dit is bijzonder. Van de laatste rij naar winst kunnen rijden, dat maak je niet elke dag mee”, liet hij aan de finish stoom af.
Terug uit een dal
Laatste jaars belofte Daelmans had de voorbije seizoenen meer te kampen met pech dan met podiumplekken. “Ik heb 2 jaar echt pech gehad, onder meer gezondheidsproblemen. Het wilde me echt niet lukken”, vertelt hij openhartig. “Vooral die astmaproblemen speelden me parten. Vorig jaar kreeg ik gewoon geen zuurstof. Dan blokkeer je natuurlijk volledig. Mijn benen kregen ook niets meer. Ik geraakte gewoon niet vooruit.
De oplossing kwam er pas deze zomer. “Ik zat vorig jaar met de verkeerde medicatie”, beseft hij. “Nu heb ik eindelijk de juiste. Zonder die medicatie zou het niet goed komen. Het verschil is duidelijk merkbaar, ja. Ik heb gewoon terug zuurstof en dat voel je meteen in kracht en uithouding.”
Dat Daelmans nu de vruchten plukt, heeft hij ook te danken aan een intensieve zomer. Samen met zijn trainer, voormalig profcrosser Jens Adams, legde hij de basis voor een geslaagd seizoen. “Ik ben begonnen met krachttraining en ik merkte wel dat ik sterker en sterker aan het worden was. Jens heeft mij gewoon perfect klaargestoomd voor de winter. Dat mijn voorbereiding meteen vruchten afwerpt geeft me nu heel veel vertrouwen. Een wereld van verschil met de afgelopen jaren, toen twijfel de bovenhand had. Kijk, mijn vader (Arne, voormalig wereldkampioen bij de Masters, red) is daar al aan het vieren. Ik wist wel ik op de goeie weg was, maar de onzekerheid blijft zolang je dat niet in resultaten omzet. Nu voel ik dat het klopt. Mijn seizoen is eigenlijk nu al geslaagd.”
Ambities bij de beloften
Als laatste jaars belofte wil Daelmans er alles uithalen. “Ik wil dit seizoen nog zoveel mogelijk van voren meestrijden, zeker in de X2O-crossen tegen de betere renners en profs. Met deze benen denk ik wel dat dat moet lukken.”
De eerstvolgende doelen liggen al in het vizier. “Misschien rijd ik volgende week de Kleebergcross, een UCI-wedstrijd. Ik dacht eerst om Wiekevorst te doen, maar na dit resultaat moet ik mijn ambitie durven bijstellen. Vorig jaar ging ik daar compleet af, dus beter doen dan toen is sowieso een mooi doel. Ook prestigieuze manches zoals de Koppenbergcross en Overijse staan met stip op mijn kalender. Dat zijn koersen die ik dit jaar echt wil proberen. Mooie crossen die me liggen.”
Zelf reed Daelmans in de voorbereiding eveneens enkele wegkoersen, vooral in de Ardennen. “Die koersen liggen me goed. Je merkt dat je er sterker van wordt. Daarnaast deed ik wat kermiskoersen in de buurt, maar vooral de Ardennenritten hebben echt geholpen om sterker en duurzamer te worden richting de winter. Dat extra fundament voel ik nu dus al in de cross. Kracht, uithouding, zuurstof: alles valt beter samen.”
Geen tijd te verliezen
Daelmans beseft als geen ander dat de voorbije 2 seizoenen een rem hebben gezet op zijn ontwikkeling. “Ik heb vaak stilgelegen, met longontstekingen en ziek zijn. Ik heb eigenlijk nooit een volledig crossseizoen deftig kunnen afwerken. Dat kost je wel tijd.
Toch wil hij niet te lang stilstaan bij die verloren jaren. Het vizier staat vooruit, met een gezonde dosis realisme én ambitie. “Het gaat weer een stap in het onbekende zijn. Ik weet niet exact wat ik mag verwachten in de UCI-crossen, maar ik voel dat het goed zit. Dat is het belangrijkste.”
De overwinning in Kessel kan al meteen een kantelpunt zijn in het vertrouwen. Van de achterste rij starten en toch de concurrentie naar huis rijden, het tekent zijn herwonnen energie. “Dit is het bewijs dat het harde werk loont”, triomfeert Bengt Daelmans tot slot. “Na al die pech voelt dit echt bijzonder. Nu wil ik gewoon blijven bouwen en zien hoever ik kom.”
Ook zijn broer Lars timmert aan de weg. “Vorige week won hij nog een etappe in de Triptyque Ardennaise. Bij WAC hadden ze nog een plaatsje vacant. In overleg met zijn crossploeg Starbikes-Vistabuild mocht dat. Hij doet het dus ook goed.”
