Jurgen Mettepenningen, General Manager van de Pauwels Sauzen-ploeg, maakt er een gewoonte van om voor de start van het crossseizoen de ambities in duidelijke doelstellingen te vertalen. Dat is dit jaar niet anders. Op de ploegvoorstelling legde hij de aanwezige renners een gezonde druk op: “Ik wil 10 tv-crossen winnen, 1 klassement en 1 titel!”, windt hij er geen doekjes om.
Nummer 1 op de UCI-ranking
“Over vorig seizoen kan ik alleen maar tevreden zijn”, steekt de Hammenaar van wal. “Onze 2 kopmannen hebben regelmatig gewonnen. We waren de beste in 2 klassementen, met name Michael Vanthourenhout in de Wereldbeker en Eli Iserbyt in de X2O Trofee. We zijn als ploeg nummer 1 op de UCI-ranking van de cross. Er is natuurlijk de ontgoocheling en bezorgdheid over de blessure van Eli. Maar ik heb tegelijk gezien hoe Michael als een echte kopman ontbolsterd is. Dus durf ik dit nieuwe seizoen toch met nog hogere verwachtingen starten. We wonnen 7 TV-crossen, maar dat moeten er 10 worden. Daarnaast wil ik dit seizoen opnieuw 1 klassement en 1 titel winnen.”
Uiteraard heeft Mettepenningen nagedacht over de onvermijdelijke vraag over wat het veldrijden voorstelt als je ziet dat Mathieu van der Poel met de vingers in de neus wint, telkens hij aan de start staat. En als de Belgische Nederlander er niet bij is, maar Wout van Aert of Tom Pidcock wel, dan wordt het voor de rode garde van Mettepenningen ook al moeilijk.
“Hoe dan ook blijft het veldrijden populair, de kijkcijfers zijn nog steeds hoog, zelfs als de Grote 3 er niet zijn. Ja, als ze er wel zijn, dan brengen ze 5.000 extra supporters mee. Maar die vedetten kosten ook een pak meer aan de organisatoren, dus zijn die niet noodzakelijk gebaat bij hun deelname. Wij geven altijd waar voor ons geld, dat wordt door de organisatoren ook gesmaakt. Wij rijden 30 crossen per winter, van Meulebeke tot Maldegem. Bovendien, Mathieu en Wout zijn ongeveer 30, hun suprematie gaat geen 5 jaar meer duren. Tegen dan stomen wij onze jeugd verder klaar.”
Gerben Kuypers
Want inderdaad, de ploeg blijft verder inzetten op de jeugd. Dat doen ze onder de vlag van Starbikes-Ridley. Het team trok de Hongaarse nieuweling Dani Szilasi aan, die vorig jaar Europees kampioen bij de aspiranten werd. Emiel Osaer start al 1e jaars junior, Lars Corsus – broer van Jordy – is 2e jaars. Loïc Van Laere (neefje van Michael Vanthourenhout), Lars Daelmans (zoon van Arne) en Naud De Clercq – geen familie van Mario – starten als 1e jaars belofte in dat jongerenteam.
Maar ook in de A-ploeg treden er een aantal beloften aan: Viktor Vandenberghe, Kenay De Moyer, Wies Nuyens, Yorben Lauryssen en Sil De Brauwere behouden hun amateurstatuut. Worden prof maar zijn nog steeds U23: Yordi Corsus en Kay Debruyckere. Die 1e mikt vooral op het EK in Lombardsijde. Debruyckere ambieert het beloftenklassement van de Wereldbeker en de X2O, maar wil ook de titel halen in zowel het BK, EK als het WK. Kay Debruyckere is niet vals bescheiden. “Ik ben intussen gewend van met de profs te trainen, dus de overgang is niet zo groot meer.” Mettepenningen over zijn beloften: “Wij willen in deze categorie echt domineren.”
Vanaf 1 januari 2026 zal Gerben Kuypers het profteam komen versterken. Kuypers komt over van Intermarché-Wanty en wist de vorige seizoen regelmatig een top 10 bijeen te fietsen. Maar de grootste druk ligt op de schouders van Michael Vanthourenhout. Die diende zijn start – normaliter voorzien voor eind september – uit te stellen tot 4 oktober 2025, vanwege een kleine verkoudheid. Zaterdag zullen in de Exact Cross van Meulebeke al een 1e keer de krachtsverhoudingen tussen de toppers en subtoppers worden vastgesteld (al ontbreken uiteraard de Grote 3 nog).
Iserbyt 5 maanden onder hartslag 140
Vanthourenhout wil komend seizoen minstens vorig seizoen evenaren. “Dat wil zeggen: zeer regelmatig presteren, af en toe winnen en op het hoogste niveau meedoen in de Wereldbekerwedstrijden. Ik wil mijn 1e plaats op de UCI-ranking ook hardnekkig verdedigen”, stelt hij. “Maar ik wil wel absoluut beter doen in de kampioenschappen want die vielen wat tegen. Ik voel me heel goed in deze pure crossploeg, ik ben er al bij sinds 2014 en tekende nu bij voor nog eens 2 seizoenen. Een overstap naar de weg zie ik absoluut niet zitten, ik rijd enkel op de weg ter voorbereiding.”
Tenslotte moeten we het nog hebben over zorgenkind Eli Iserbyt, tot de start van vorig seizoen de onbetwiste kopman en uitdager van de Grote 3. Het verhaal is bekend: Iserbyt kreeg ernstige problemen met de rug. “Intussen ben ik al 4 keer geopereerd, met telkens een lange revalidatie. Ik heb sinds februari al meer ziekenhuizen en dokters gezien dan in de rest van mijn leven. Nu ben ik gelukkig terug op de goeie weg, maar ik heb nog heel wat tijd nodig. De operatiewonden in de rug moeten nog verder genezen. Je moet goed beseffen dat ik 5 maanden niet boven hartslag 140 ben geweest en in beide benen 3 à 4 centimeter spiermassa heb verloren.
Gelukkig krijg ik die tijd van de ploeg, al snap ik dat er ook twijfels zijn. Die waren er bij mij ook. Maar vooral Mario De Clercq heeft me goed gecoacht. We gingen eerst samen wandelen, later samen fietsen. Toen kon hij me nog volgen, stel je voor”, grinnikt hij. “Vanaf eind augustus ben ik pas echt beginnen opbouwen. Ondertussen gaan de trainingen goed. Ik laste zelf een stage van 2 weken in Spanje in, dat heeft me deugd gedaan. Veel intensiteit heb ik nog niet, stel ik vast op de crosstrainingen met de ploeg. Ik hoop ergens in november mijn heroptreden te kunnen doen, want ik wil de volledige Wereldbeker rijden. De 1e manche is op 23 november in Tábor….”
