Met tranen in zijn ogen stond Wim Veris na afloop van het WK Gravel in de categorie 70+ aan de finish. De 70-jarige Herentalsenaar heeft zojuist de mooiste afsluiter van zijn carrière gerealiseerd: een wereldtitel in het gravel. Een trilogie van kampioenschappen compleet in 1 seizoen, want hij werd ook al Belgisch en Europees kampioen. “Ik rijd nooit meer met een rugnummer op.”
Blijven aanvallen
De emoties staan in zijn ogen te blinken op het Koningsplein in Maastricht, seconden nadat hij over de meet is gereden. “Doe maar, doe maar”, zegt hij, half lachend, half slikkend. Wim Veris, 70 jaar jong en sinds vandaag Wereldkampioen Gravel in zijn leeftijdscategorie, probeert woorden te vinden voor wat er door hem heen gaat. “Ik stop dus met de competitie”, zegt hij zacht. “Graag had ik die 3 truien gehad. En ik heb het kunnen waarmaken. Belgisch kampioen, Europees kampioen en nu ook wereldkampioen. 3 op een rij, ik denk dat dat uniek is. Ja, dit is emotioneel.”
Het WK werd gereden op een golvend parcours dat Veris typeert als “echt een kampioenschap waardig”. Geen technische capriolen, geen overdreven MTB-achtige stukken, maar pure en eerlijke gravelkoers. “Veel hoogtemeters, maar rollende hoogtemeters. Dit kon niet mooier zijn”, zegt hij. “Ik kreeg wel moeilijk vat op de wedstrijd. Ik zat met een Zuid-Afrikaan die super goed reed. En er was een Amerikaan waar ik mee moest zien af te rekenen. We zaten met twaalf nationaliteiten in mijn categorie, van de 31 deelnemers. Alleen de Belgen kende ik. Dus het was echt op het gevoel rijden.”
“Een paar keren op de hellingen – dat ligt me wel – probeerde ik door te trekken, maar ik kreeg die gasten er niet echt af. Blijven aanvallen, blijven aanvallen, dacht ik. Op een bepaald moment reed ik dan toch alleen weg. En ze lieten me rijden. Pas helemaal op het einde kwamen er nog een paar renners terug bij me, maar dat waren geen leeftijdsgenoten. Dus ja, de buit was binnen.”
Perfecte moment om te stoppen
Wat hij zegt, klinkt bijna achteloos, maar het verraadt de koersintelligentie van een man die decennia ervaring in de benen heeft. De wedstrijd winnen op zijn 70e – dat doe je niet enkel met benen, maar met verstand.
Een toevalstreffer is het echter allerminst. De man uit Herentals kroonde zich eerder dit jaar 2025 al tot Belgisch en Europees kampioen in het gravel. De regenboogtrui was het ontbrekende puzzelstuk. “Ik had die 3 truien voor ogen”, zegt ij nog eens. “Nu heb ik ze alle 3. Dat voelt… ja, compleet. Dat is een droom die ik al lang meedraag.”
En terwijl de trui nog vochtig is van het zweet, kondigt hij zijn afscheid aan. Niet uit vermoeidheid, maar uit overtuiging. “Ik heb het mijn vrouw beloofd”, zegt hij met een glimlach. “Ik ben nu 70, ik kan een mooie afscheid nemen. En ik kan zelf beslissen wanneer ik stop. Dat is het mooiste. Geen blessure, geen ongeval – gewoon zelf het moment kiezen. En dit is het perfecte moment.”
De reiziger in de renner
Wim Veris stopt met competitie, maar niet met fietsen. Integendeel. “Er staan nog wat dingen op mijn bucketlist”, zegt hij. “Ik wil trektochten doen met pak en zak. Toen ik 60 werd, ben ik met een kameraad naar Granada gefietst. Dat was het mooiste wat er is: het onderweg zijn, het avontuur. Dat wil ik opnieuw doen. Misschien nog 5 jaar. Wie weet.”
Zijn stem krijgt weer die zachte glans van iemand die vooruitkijkt. “Samen met mijn vrouw ga ik ook naar het zuiden van Frankrijk. Met de fiets, natuurlijk. Ze is zelf ook sportief. Dat wordt genieten.”
Geen podiums meer, geen rugnummer, maar wel dagen vol zonsopkomst, grindwegen en stilte. Wim Veris stond nooit in de schijnwerpers van de profwereld, maar hij belichaamt precies wat de gravelwereld zo aantrekkelijk maakt: authenticiteit, avontuur en kameraadschap. “Ik kijk hier aan de finish rond en zie allemaal vrienden. Dat maakt het ook zo mooi”, besluit hij.
Meld je aan voor de nieuwsbrief van onze partner SKS Germany en maak deze week kans op een gloednieuwe vloerpomp met CLIK TEC-pomphoofd! (lees er hier meer over)
