Aan het einde van het wielerseizoen pakte het populaire ProCyclingStats uit met de gelijknamige Awards. Een opvallend item in deze niet serieus bedoelde lijst is de Tim Naberman Ribbon. Daarin worden renners ‘bekroond’ met het hoogste aantal dagen zonder ook maar 1 UCI-punt. Dat wil voor alle duidelijkheid niet zeggen dat Naberman niet gewaardeerd wordt. Met een contractverlenging maakt Team Picnic PostNL zelfs duidelijk dat het de Nederlander (26) uit Genemuiden erg op prijs stelt.
Doorgedreven hobby
Aan het Zwarte Water in Overijssel ligt Genemuiden, dat sinds begin deze eeuw tot Zwartewaterland behoort. Wielrennen zit er blijkbaar in de genen, want na Pascal Eenkhoorn telt het plekje met Naberman zelfs 2 profs. Het wielerdebuut van die laatste speelde zich af in zijn tienerjaren. Na een goed 2016 als 1e jaars junior zette hij de stap naar WV De IJsselstreek, het team dat in het verleden ook al Aart Vierhouten en Theo Bos in de rangen had.
Op dat moment nam Naberman het wielerleven nog zoals het hoort: als een doorgedreven hobby. Het weerhield hem niet om met zijn vrienden naar Lloret de Mar te gaan – noem het gerust een Europese variant van de Spring Break-traditie in de States. Als renner kende hij eveneens een vruchtbaar seizoen. Zo werd hij 9e in de Internationale Niedersachsen-Rundfahrt der Junioren (gewonnen door Søren Wærenskjold) en 11e in La Route des Géants, waar ene Remco Evenepoel de zege behaalde.
In 2018 kwam Naberman uit voor De Jonge Renner. Nochtans had hij in de zomer een uitnodiging van Team Sunweb ontvangen om deel te nemen aan de Talents Day. Maar een jaartje op clubniveau zou hem geen windeieren leggen. Hij deed de nodige ervaring op en maakte een jaar later toch deel uit van het Development Team Sunweb. Daar was hij ploegmaat van onder meer Nils Eekhoff, Felix Gall en Marius Mayrhofer.
Profbestaan
In 3 seizoenen bij het team pakte Naberman niet uit met bijzonder in het oog springende resultaten, al werd hij allerminst naar huis gereden. Het bleek voldoende om in 2022 de stap te mogen maken naar Team DSM. In 4 seizoenen bij de profs slaagde hij erin om geen enkel UCI-punt te sprokkelen. Nogmaals, dat is geen veeg uit de pan, wel een erg bijzondere statistiek.
Wat in elk geval tekenend is voor Naberman: opgeven doet hij niet vaak. Ook wanneer zijn taak erop zit, rijdt hij netjes door tot aan de finish. Nadat hij in 2024 al zijn 1e Vuelta uitreed, finishte hij dit jaar in de Ronde van Frankrijk. Tot vreugde van ouders Erik en Gretha in een camper en grootouders Femmie en Harm Naberman, die tijdens de zomer in de lokale media werden opgevoerd. Opa Harm mocht destijds de Elfstedentocht als toerrijder niet uitdoen omdat het te gevaarlijk werd. Tegenwoordig volgt hij de prestaties van zijn kleinzoon op tv, al ging hij voor de start van de Tour wel met de ‘Genemuiden 750 jaar’-vlag ter plekke.
Ondanks zijn jonge leeftijd beschouwt het team Naberman reeds als wegkapitein. Inmiddels rondde hij natuurlijk ook al zijn 7e seizoen bij het team af en kent hij het van binnen en van buiten. Zijn eigen ambities heeft hij al grotendeels opzijgeschoven; de focus gaat naar het helpen van de ploegmaten.
Cultstatus
Het moet gezegd worden: het is ronduit opvallend om in 4 seizoenen geen enkel UCI-punt te sprokkelen. Je krijgt er bijvoorbeeld wel 1 als je 10e wordt in een etappe van de Tour of Guangxi, en zelfs het dubbele aantal als je pakweg 59e eindigt in de Waalse Pijl. Zelfs voor het dragen van de leiderstrui in de Ronde van Turkije krijg je 5 puntjes. En dan hebben we het enkel nog maar over wedstrijden waar iedereen al van heeft gehoord. Er vallen ook punten te sprokkelen in de Tour de Kyushu, de Tour of Salalah en de Tour du Sahel.
Picnic PostNL ligt er niet wakker van. Recent tekende Naberman voor 2 seizoenen bij. Zijn team roemt hem om zijn leiderschap, koersintelligentie en overzicht. Op de website van het team spreekt hij ook over zijn verborgen talenten, zoals zonnebrandcrème op zijn hele rug smeren.
Hoe dan ook heeft Naberman de cultstatus nu wel te pakken. Net als bij Haimar Zubeldia (onopvallend naar een ereplaats rijden) en Wilco Kelderman (top 10 rijden zonder ooit te winnen) staat zijn naam nu symbool voor een opmerkelijke prestatie. Of hoe je op een dag ook opvallend onopvallend bent. Benieuwd of deze Nederlander er in 2026 een erezaak van maakt – of net niet – om een UCI-puntje te pakken.
