Amper 4 maanden na een zware valpartij waarbij hij een nekwervel brak, heeft Luc Baert uit Zele zich tot Belgisch kampioen Beachrace gekroond in de categorie Masters 55-59. Van doorzettingsvermogen gesproken! Baert kreeg onvoorwaardelijke steun van zijn familie. En zag op het BK in Middelkerke zijn zoon Andries bij de Elite 3 eveneens op het podium belanden.
Nekbrace
De ontlading was groot bij Luc Baert (56) na de finish. De tricoloretrui voelt meer verdiend dan ooit tevoren. “Voor mij was hier aan de start komen al een overwinning”, vertelt de kersverse kampioen met een mengeling van trots en ongeloof. Zijn uitspraak is geen valse bescheidenheid. Op 24 augustus van dit jaar 2025 sloeg het noodlot toe. “Ik heb op training een hele domme val gemaakt. Gevolg: een gebroken nekwervel.”
De diagnose was hard. Een lange revalidatie wachtte. “Ik heb 2 maanden met een nekbrace moeten rondlopen. Niks kunnen trainen.” Voor een gedreven sporter als Baert, die leeft voor de competitie, was het een mentale en fysieke beproeving. Toch verloor hij de moed niet. “7 weken geleden ben ik terug begonnen. Eerst heel voorzichtig op de rollen, want ik mocht ook geen bruuske bewegingen maken.”
Ondanks de korte voorbereiding stond Baert scherp aan de start. Hij kende zijn kwaliteiten en speelde ze perfect uit. “Van nature uit kan ik nogal goed starten. Ik was echt goed mee.” In het tumult van de start wist hij zich meteen goed te positioneren. “Natuurlijk moet ik tegen dat jonge geweld altijd wel een beetje terug naar mijn plaats zoeken, zeker in de zandpassages. Maar eens ik mijn plaats gevonden heb, probeer ik me rustig te houden.”
Stefan Vaes
In het strandracen is samenwerking cruciaal. Baert weet dat als geen ander. “Ik probeer ook af en toe een klein deel van mijn werk te doen, want de groep heeft er belang bij om voorop te blijven. Ik ben blij dat ik in mijn categorie de zege kon pakken.” De sleutel tot zijn succes ligt volgens hem in het zand. “In strandraces wordt het verschil dikwijls in het zand gemaakt. Ik denk dat ik daar net iets beter ben dan mijn concurrenten.” 1 van die concurrenten is Stefan Vaes. “Ik vermoed dat hij 2e is geworden. Hij is ook heel sterk, zeker in de gravelwedstrijden. In het zand heb ik dan weer een klein voordeel.”
De passie voor de fiets deelt Luc Baert niet alleen. Wielrennen is bij de familie Baert een echte familiezaak. Hij rijdt, net als zijn 2 zonen, voor het Klein-Brabant MTB Racing Team. “Ik train ook veel met mijn zonen Michiel (30) en Andries (28).” Die laatste stond op hetzelfde Belgisch kampioenschap ook op het podium. “Andries werd 2e bij de Elite 3. Een fantastisch resultaat.” Ook zoon Michiel is actief in de marathons en strandraces. De kans is reëel dat de 3 Baerts binnenkort samen aan de start verschijnen. “In Middelkerke is er begin februari nog een wedstrijd. Misschien pikt Michiel daar ook eens aan. Dat zou natuurlijk fantastisch zijn.”
Deze Belgische titel is niet zijn 1e succes van het seizoen. 3 weken geleden, bij zijn competitiehervatting in Bredene, toonde hij al dat hij terug was. “Daar ben ik Vlaams kampioen geworden”, zegt Luc Baert trots. “De concurrentie was toen misschien iets minder, maar het was de perfecte test en een enorme opsteker.”
Toekomst
Ondanks de euforie blijft Luc Baert, die in het dagelijks leven als ambtenaar werkt, voorzichtig. De gevolgen van zijn val zijn nog voelbaar. “Ik moet zeggen, mijn nekspieren zijn nog niet 100%. Ik voel het lichtjes, vooral in het begin van de inspanning. Eens de spieren warm zijn, gaat het beter. Anders had ik ook geen groen licht gekregen van de dokters om te mogen meedoen.” De volgende stap is dan ook duidelijk. “Eerst en vooral even bekomen. Het was een zware en intense periode.”
Voor Luc Baert is deze titel de kroon op een moeilijk jaar. Een bewijs dat liefde voor de sport en een ijzeren wil bergen kunnen verzetten. Na jaren gestopt te zijn met competitie, is het vuur weer volledig aangewakkerd. “De goesting is terug”, besluit hij. “Dit is mijn 3e Belgische titel op rij in mijn leeftijdscategorie. Het is een ongelooflijk gevoel.”
