Zijn BK Beachrace 2025 leek verloren met een achterstand van meer dan 30 seconden, ook zijn recente knieblessure indachtig. Het leek niet de dag van Matteo Toortelboom te worden aan de Belgische kust. Toch knokte de 1e jaars junior zich op karakter en met tactisch vernuft terug naar de kop van de wedstrijd om zich uiteindelijk tot Belgisch kampioen Beachrace 2025 te kronen. De ultieme bevestiging na een moeilijk jaar.
Keerpunt
De start van een strandrace is altijd nerveus, een gevecht om positie in het losse zand. “De start was redelijk hectisch en in het begin was ik direct wel goed naar voren gereden en zat ik rond de 3e positie”, steekt de jonge renner gezwind van wal. De goede startpositie leek echter snel te verdampen. De Noordzee toonde zich van zijn meest uitdagende kant en de golfbrekers werden een scherprechter. “Ik liet me wat te veel doen. Vooral de laatste 2 golfbrekers, daar was ik superveel plek verloren. Toen zat ik echt niet goed.”
De situatie leek uitzichtloos. De kop van de wedstrijd was uit het zicht en de achterstand liep snel op. “Ik denk dat ik al meer dan 30 seconden achter zat.” Maar Toortelboom panikeerde niet en hield het hoofd koel. “Ik bleef gewoon sporen”, lacht hij. Het keerpunt kwam op een onverwacht moment: de eerste passage richting de dijk. Een technisch en zwaar stuk waar veel renners hun tanden op stuk beten. Toortelboom zag zijn kans. “Iedereen ging hard. Maar ik zag dat ze aan het sukkelen waren. Ik ging redelijk ver, zoals ik in de opwarming had gedaan. Ik zat net niet boven, maar kon op een houtstuk springen en gewoon doorgaan. Toen zag ik ze net voor me zitten.” De aansluiting was een feit. Samen met 2 andere renners dichtte hij het gat op de kopgroep.
Vanaf dat moment groeide de West-Vlaming in de wedstrijd. Hij voelde de kracht terugkeren in de benen. “Ik voelde me beter en beter worden en wilde direct doorzetten.” Op het keerpunt in Oostende nam hij het initiatief. “Ik nam als 1e het zand en trok door op het stukje naar boven.” Hij forceerde een kloof, maar een concurrent, Juul Desreumaux wist terug te keren. De beslissing moest vallen in het absolute slot.
Koelbloedig
Toortelboom wist dat de laatste beklimming van de dijk cruciaal zou zijn. Hij zette alles op alles. “Ik ging goed naar boven, kon doorzetten en zag dat hij moest lopen.” Toch was de strijd nog niet gestreden. Zijn concurrent kreeg onverwacht hulp. “Hij kwam terug met enkele jongens die nog 60 km moesten rijden.” In plaats van te forceren, toonde Toortelboom zijn tactisch inzicht. “Toen liet ik het tempo zakken en ging hij mee met de anderen. Ik kon eens in het wiel zetten en wachtte gewoon het perfecte moment af om te beginnen.” Die koelbloedigheid betaalde zich uit. “Ik had direct genoeg ruimte en kwam als 1e boven.” De Belgische titel was binnen.
Toortelboom ziet de strandraces geenszins als hoofddoel. Hij is bij Van Moer Logistics dan ook wegrenner. “Ik rijd elk jaar op het strand. Die strandraces zijn een goeie wintertraining.” Zijn hart ligt bij de zware, klassieke wedstrijden op de weg. “Ik denk dat ik meer iemand ben voor het klassieke werk, ja.”
Zijn 1e jaar als junior was er 1 van vallen en opstaan. “Mijn seizoen op de weg was heel goed eigenlijk. Ik heb vooral veel geholpen in de grote koersen. Het was wat zoeken en kijken hoe dat zou gaan, maar alles ging supergoed. Ik kon goed mijn mannetje staan.” Hij reed een indrukwekkend programma met koersen als de Keizer der Juniores en de Trofee van Vlaanderen. “Daar brak ik wel mijn sleutelbeen, maar ik zat denk ik in de top 10. Het deed deugd dat ik al die grote koersen mocht rijden en het vertrouwen kreeg.”
Knieblessure
Deze nationale titel is meer dan zomaar een overwinning. Het is een mooie opsteker na een periode van onzekerheid door een knieblessure. “Na het Vlaams kampioenschap kreeg ik last van de knie”, bevestigt hij. “Het is nog niet volledig weg, maar ik ben net op tijd klaar geraakt voor dit BK. Dan doet het wel deugd om hier een bevestiging te krijgen dat de vorm niet weg is.”
De overwinning is een beloning voor het harde werk en de steun die hij kreeg. “Veel mensen hebben me geholpen om er alles aan te doen om klaar te geraken voor dit BK. En het is gelukt.” Als 2e jaars junior zal hij volgend jaar ongetwijfeld opnieuw van zich laten horen!
