Voor 1e jaars juniore Greta Andersson is de overstap van het Zweedse circuit naar het mekka van de cross in België een ware ontdekkingstocht. Waar ze in eigen land domineerde met zeges in Varberg en Täby, krijgt het Zweedse talent nu op het hoogste niveau te maken met een steile leercurve. Na een 21e plek in de snelle omloop van Dendermonde kijkt Andersson echter vol vertrouwen vooruit. Als veelzijdige renster, ze combineert weg, mountainbike én baan, hoopt ze zich in de kijker te hebben gereden voor een WK-selectie.
Fysiek gebeuk
Greta Andersson kwam met een flinke dosis zelfvertrouwen naar België na een vlekkeloos najaar 2025 in eigen land. In oktober was ze oppermachtig tijdens de raceweekends in Täby en Varberg, goed voor 4 overwinningen op rij. De Belgische kerstperiode is echter andere koek. In het geweld van ’s werelds beste junioren krijgt Andersson te maken met een intensiteit die ze in Scandinavië niet gewend is.
“Koersen is hier een totaal andere wereld”, gaf Andersson eerder al toe. “Thuis staan we soms maar met 10 vrouwen aan de start. Hier zijn de deelnemersvelden veel groter en is het vechten om voorin te geraken. Ik wist na Overijse en Middelkerke al dat het niveau hoog lag, maar de kerstperiode deed daar nog een schepje bovenop. Het fysieke gebeuk was in het begin wel even schrikken.”
Waar ze in Zweden door de kleinere groepen de ruimte heeft, zijn in Vlaanderen de ellebogen net zo belangrijk als de benen. “Ik moet wat brutaler worden en mijn ellebogen gebruiken”, lacht ze. “Maar door mijn ervaring op de mountainbike en de weg ben ik grote pelotons wel een beetje gewend. Elke wedstrijd vind ik mijn draai weer iets beter.”
Snelle parcoursen
Dendermonde, doorgaans bekend als een modderpoel, lag er deze winter verrassend snel bij. Dat speelde Andersson in de kaart. Ze vocht voor wat ze waard was en eindigde als 21e. Hoewel de zware Belgische klei intimiderend kan zijn, voelde de hardere ondergrond in Dendermonde vertrouwd aan. In Zweden stopt het seizoen vaak vroegtijdig door sneeuw en ijs, waardoor zware moddercrossen daar zeldzaam zijn.
“Ik hou van snelle omlopen,” legt Andersson uit. “In Zweden hebben we weinig modder, dus dit ligt me beter. Ik ben erg blij met hoe het gaat. Dendermonde was mijn 1e cross in een lange rijd, maar het gevoel zat goed en ik draaide lekker door de bochten. Ik heb echt genoten.”
Dat Andersson zich zo snel aanpast, dankt ze aan haar brede achtergrond. Ze is van alle markten thuis en verdeelt haar tijd tussen bos, asfalt en piste. Kiezen is verliezen voor de Zweedse. “Dat is lastig, want ik doe het allemaal graag”, vertelt ze. “In de winter gaat de voorkeur naar veldrijden en de baan, in de zomer naar de weg en de mountainbike. Ik fiets gewoon te graag om te kiezen!”
WK Ticket
Haar winterschema weerspiegelt die veelzijdigheid. Na het drukke schema vol kerstcrossen ruilt ze de modder in voor de planken. “Ik ga naar de ‘Next Generation’ baanwedstrijd in Apeldoorn”, klinkt het. “Daarnaast focus ik me dit seizoen ook op wegwedstrijden en tijdritten. Ik wil meer power kweken, ik ben nog iets te klein in vergelijking met de concurrentie. Ik heb sterkere benen nodig!”
Tijdens de kerstdagen lag de focus echter volledig op de crossfiets. Andersson werkte een overvol programma af. In Loenhout verraste ze door zich te handhaven in een kopgroep van 15, al kostte matige positionering haar een topklassering (12e). Na een 14e plek in Gullegem zette ze in het zware zand van Zonhoven de kroon op haar kerstcampagne: ze werd knap 7e in een sterk bezet veld. “Zoveel koersen vergt discipline. Je moet continu bezig zijn met herstel, en zo lang van huis zijn is niet evident. Gelukkig is mijn familie hier. Mijn vader staat in de post, en mijn moeder altijd bij de start en aankomst. Ik ben blij met waar ik nu sta.”
Alles staat nu in het teken van de nationale selectie. Met het oog op het Wereldkampioenschap in Hulst hoopt Andersson dat haar constante prestaties in de Belgische hectiek voldoende zijn. “De selectie is nog niet rond, de knoop wordt pas later doorgehakt door de bondscoach. Maar ik hoop erbij te zijn in Hulst. Dat is al het hele seizoen mijn grote doel.”
