De nog steeds maar 19-jarige Bloeme Kalis vocht zondag op het NK Veldrijden voor U23 tot op de streep voor het zilver, na de ongenaakbare Leonie Bentveld. Ze moest in de spurt nipt de duimen leggen voor Lauren Molengraaf. Maar Kalis was gekomen voor een medaille en met het brons was die missie dus volbracht. Maar haar honger is verre van gestild.
Spannende strijd
Profs, elites zonder contract en beloften reden samen op het Nederlands kampioenschap. Bij de profs scheidden de 3 topfavorieten Brand, Alvarado en Pieterse zich al snel af. Waarna Brand als 1e begaf onder het beukwerk van de Fenix-rensters. Alvarado bewees haar stijgende vorm door ook Pieterse iets na halfkoers achter te laten. De medailles bij de profs waren daarbij al uitgedeeld. Dat was bij de beloften wel anders: topfavoriete Bentveld was voor de andere beloften duidelijk een klasse te sterk en na 2 ronden al uit het gezichtsveld verdwenen. Achter haar ontspon zich evenwel een zeer spannende strijd tussen Puck Langenbarg, Lauren Molengraaf en Bloeme Kalis.
De Velopro-renster moest gewoontegetrouw vanuit de achtergrond terugkomen. In internationale crossen met een groot deelnemersveld is dat te wijten aan een slechte startpositie. Doorgaans moet ze vanuit 1 van de laatste rijen starten en schuift ze op naarmate de wedstrijd vordert. In Huijbergen stond ze op de 2e rij maar liet ze zich toch wat wegdrummen. Op het einde van de openingsronde was ze al naar de 20e plek opgeschoven. Maar toen viel ze – zonder erg – in een afdaling.
“Er kwam een renster me langs links wegdrummen”, vertelt ze. “Daardoor werd ik uit het diepe spoor geduwd, haakte achter een boomwortel en kwam ten val. Ik heb niet gepanikeerd maar verloor wel weer een paar posities.” Na 2 volle ronden kwam ze dan toch in medaillepositie, nadat ze in een achtervolgende groep achter Leonie Bentveld verzeild geraakte.
Slimmere bandenkeuze
“Ik was me de hele tijd wel bewust dat we voor zilver aan het strijden waren”, vervolgt Kalis. “Ik zat in een groepje dat reed voor de 8e plek in de totaaluitslag en wist dat Leonie een heel eind voorop zat. In ons groepje zaten Denise Betsema, Lauren Molengraaf, Puck Langenbarg en ik dus. Lauren, Puck en ik zijn U23, dus 1 van ons zou zonder medaille naar huis moeten. Dat maakte het wel spannend. De laatste ronde was dan ook op het scherp van de snee en heel chaotisch. We wilden alle 3 in de beste positie aan de sprint kunnen beginnen.”
“Ik verzeilde even in laatste positie van het groepje en toen moest Puck een gat laten. Ik moest toen alles uit de kast halen om terug aansluiting te vinden bij Lauren. Toen we naar de laatste rechte lijn opdraaiden, zat ik nog steeds op een paar lengten. Normaliter heb ik wel een goeie sprint in de benen. Ik spurtte nog naar het wiel en probeerde nog langszij te komen. Het lukte net niet. Maar goed, met brons ben ik ook wel tevreden.”
Wat ons tijdens de wedstrijd opviel, was dat Bloeme Kalis in het bosgedeelte telkens plaatsen opschoof of meer meters goedmaakte. In dat deel bevonden zich ook de hellingen. Was ze dan de betere klimster? “Dat weet ik niet. Ik denk dat het eerder aan de bandenkeuze lag. Ik reed met ‘zandbanden’ en die kwamen in dat heidestuk veel beter tot hun recht. Maar de weide lag er glad bij met een dun laagje modder boven de hardere ondergrond. Daar hadden mijn banden minder grip en moest ik dus meer voorzichtigheid inbouwen. Ik denk dat ik echter toch de goeie bandenkeuze heb gemaakt.”
Kop3
Kalis’ honger is met die bronzen medaille niet gestild. “Volgende week is het de Wereldbeker in Benidorm. Ik blijf er een paar dagen hangen om bij te trainen voor wat dan nog volgt. De Wereldbeker in Maasmechelen, bijvoorbeeld. En dan wacht natuurlijk het WK in Hulst. Ik hoop dat ik mee mag.” Dat lijkt ons voor de handliggend. Die 3e plek als U23 was absoluut geen verrassing. De crossster uit Vlaardingen bewees al vele malen dat ze mondiaal tot de top 10 behoort in de beloftencategorie. Dat werd in november al duidelijk op het EK in Middelkerke, waar ze 5e werd. Dat heeft ze sindsdien alleen maar bevestigt. Zo werd ze recent nog 7e – maar 2e belofte – in de Zilvermeercross in Mol.
Als 19-jarige behoort Bloeme Kalis bij de allerjongsten van haar categorie. Leonie Bentveld zwaait eind dit seizoen af bij de U23. Doet haar dat dromen met het oog op volgend jaar? “Nee, daar ben ik niet mee bezig. Ik probeer eerder op korte termijn te denken. Dat WK in Hulst bijvoorbeeld. Dat zou me in principe moeten liggen. De spectaculaire afdalingen van de wallen, dat moet je gewoon durven. En met mijn mountainbike-ervaring is dat niet echt een probleem. Al is het nog afwachten hoe het parcours erbij ligt. Dat zal dan weer afhangen van de weersomstandigheden de komende weken. Het kan zowel een snelle koers als een heel zware wedstrijd worden.”
