Je lichaam opnieuw vertrouwen na een vervelende blessure, dat vraagt de nodige tijd. 2026 belooft dan ook spannend te worden voor Brian Rigole (23). Atom 6 viste hem op na een moeilijk seizoen door de nasleep van een stevige val. Die 2e kans geeft de nodige druk. Positieve stress die hem vooral op scherp lijkt te zetten.
Troefkaart in het peloton
Terugkeren na een blessure zit mentaal best complex in elkaar. Aan de start van het seizoen voor zijn nieuwe ploeg klinkt Brian Rigole tegelijk vol zelfvertrouwen en twijfel. “Vorig jaar 2025 voelde ik dat er iets mogelijk was. Mede door mijn zware val is het er niet helemaal uitgekomen. We hebben ondertussen hard aan mijn knie gewerkt, maar je weet nooit helemaal hoe die zal reageren”, beseft hij. “Meer dan alles op alles zetten om die knieproblemen te vermijden, kan ik echter niet doen.”
“Ik sta hier met een vrij goed gevoel”, deelt hij hoopvol tijdens de voorstelling op Velofollies. “De conditie is heel goed dus ik ben tevreden waar ik nu al sta. Ik draaide een goede winter, met goede waardes als beloning. Met de ploeg beslisten we om meer in te zetten op de sprint. Dat wordt mijn discipline. Ik bracht dus veel meer in de gym door om die power te kweken om mijn plek tussen die grote mannen te kunnen opeisen.”
Stevige trainingen, gedreven door het vertrouwen dat hij voelt vanuit Atom 6 Bikes-Cycleur de Luxe-Auto Stroo. Na het lastige seizoen 2025 zat een verlengd verblijf bij Tarteletto-Isorex er immers niet in. In een team dat zich in 2026 volop in de vlucht wil laten zien, zal Rigole 1 van de troefkaarten zijn die zich gedeisd houdt in het peloton. Nu hij een 2e kans krijgt vanuit zijn huidige ploeg, moet het nu wellicht gaan gebeuren voor de West-Vlaming. Dat lijkt hem niet te storen. “Ik leg mezelf wel graag wat druk op. Dat heb ik nodig om te presteren en doelgericht te werken.”
Enrico Dhaeye en Matthew King
Voor een goed resultaat in de grotere koersen kijkt hij naar de hulp van zijn ploegmaats. “Als ik daarin slaag, dan zal het toch echt een teameffort geweest zijn. Enrico Dhaeye kan daar een grote rol in spelen. Een man met ervaring en iemand die heel goed kan sturen”, stipt hij aan. “We hebben dan ook nog een Noor en een Deen, die heel hard kunnen rijden. Matthew King is ook een ervaren renner, die zijn weg door het peloton kan vinden.”
De jonge sprinter verwijst niet toevallig naar de 2 ouderdomsdekens van de ploeg – al is Dhaeye pas 25 jaar en telt King 30 lentes. “Ik kijk graag op naar mannen met die koersjaren op de teller. Je steekt altijd iets van hen op. Bijvoorbeeld hoe ze zich klaarstomen naar een koers toe.”
Rigole komt bij Atom 6 in een erg internationaal team terecht. Dat kon je hier al lezen. “De kennismaking verliep opvallend vlot. In verschillende landen zit de cultuur anders, maar het klikte eigenlijk snel. We verblijven voor de stage samen in een huis in plaats van een hotel, dat bleek een gouden keuze van het team. Het creëert meer een groepsgevoel dan wanneer je met 2 per kamer in een hotel verblijft. We doen ook ons best om Engels als voertaal te behouden, zodat er geen kliekjes ontstaan.”
In een team waarin de sfeer goed zit, doe je met plezier iets voor een ander. “Als ik me niet top voel, dan zal ik dat ook zeggen en iemand anders de kans laten. Een overwinning behaal je als team”, vindt Rigole.
Laatste terugblik
“Vanuit leven aan 150 km/u stilvallen tot niets, dat was best hard”, blikt Rigole nog eens terug op 2025. Ondertussen weet hij zich echter gesterkt door zijn blessure. “Ik zat vast in een brace. Dan heb je veel tijd om na te denken over alles. Je vraagt je af of je dit echt nog wil”, vertelt hij open. “Na verloop van tijd voelde ik dat ik het gevoel om te presteren echt begon te missen.”
De malaise van vorig jaar zou dus weleens als brandstof voor 2026 kunnen dienen. “Dat zullen we dit jaar ontdekken, maar hopelijk wel inderdaad. Ik kwam in elk geval terug met een andere ingesteldheid: ten volle genieten en elke kans grijpen. Ik denk dat het me sterker heeft gemaakt.”
De 23-jarige renner kruiste zijn doelen voor 2026 alvast al aan. “Ik weet dat ik in UCI .2 wedstrijden top 10 kan rijden. De Grand Prix de la Ville de Lillers eindigt meestal in een sprint, dus ik hoop dat het daar lukt”, klinkt het. “In .1 wedstrijden tussen de hele goeie profs gok ik dat ik een top 20 kan behalen. De Grote prijs Jean-Pierre Monseré is een belangrijke wedstrijd, want eindigt aan de service-course van onze ploeg. Daar willen we dan ook graag een goede prestatie neerzetten.”
