Dit voorjaar 2026 zal het 10 jaar geleden zijn dat Mathew Hayman Parijs-Roubaix won. De editie zal altijd herinnerd worden als de wedstrijd van de 5e kassei voor Tom Boonen, die hij nooit won. Mathew Hayman won met de Hel van het Noorden een koers waaraan hij eigenlijk nooit zou deelnemen. Aan zijn inspirerende verhaal op weg naar de overwinning van zijn leven kan Laurenz Rex nu een voorbeeld nemen. Na een val aan 106 km/u ligt de hardrijder uit Ettelgem immers in de lappenmand.
Geen winnaar
Was Hayman die ene zondagmiddag in april 2016 niet boven zichzelf uitgestegen, dan waren we hem nu wellicht vergeten. De Australiër was een prima knecht die zelf slechts 4 keer won in zijn carrière: de Trofeo Manacor, de Sachsen-Tour International, de Commonwealth Games en Paris-Bourges. Ook in 2016 viel hij hoegenaamd niet op door klinkende resultaten.
Eind februari dat jaar liep het bovendien helemaal verkeerd voor Hayman. Hij kwam ten val in de Omloop Het Nieuwsblad en kreeg in het ziekenhuis van Gent te horen dat zijn elleboog gebroken was. Voor ploegleider Lorenzo Lapage van Orica-GreenEdge was het duidelijk: de voorjaarsploeg was zijn wegkapitein kwijt.
De dokters hadden gezegd dat Hayman 6 weken buiten strijd zou zijn. “Ik keek naar mijn telefoon en stelde vast dat ik dus terug zou zijn 1 dag voor Roubaix”, legt hij zelf uit op de site van de UCI. “Onze teamdokter zei toen dat dat niet zou gebeuren. Roubaix is nog wat anders dan Milaan-Sanremo, met alle extra stress op de kasseien.” De Australiër overwoog toe te werken naar de Giro, maar in die selectie was geen plaats voor hem. Dus bleef de Hel van het Noorden toch in potlood omcirkeld op zijn agenda.
Op de rollen
De woensdag na de Omloop zat Hayman al op de rollen en werkte hij een training af van meerdere uren. Ondanks zijn achtergrond op de eentonige wielerbaan was dit nog een niveau saaier en vrat hij zijn spreekwoordelijke kas op terwijl hij muziek luisterde en naar een witte muur staarde. Op dat moment was Zwift nog niet zo alom aanwezig als vandaag, maar voor Hayman was het wel de ontdekking van het jaar. Dankzij het platform kon hij toch ritten van anderhalf tot 2 uur maken. Op oude foto’s is te zien hoe hij zijn arm daarbij liet rusten op een keukentrap die boven zijn stuur geplaatst was.
Met dank aan zijn coach Kevin Poulton werkte Hayman met meerdere sessies per dag toe naar Roubaix. Indoor kon hij perfect zijn blokken afwerken en werd hij niet afgeleid door race-omstandigheden die je natuurlijk in de klassiekers wel hebt. Een week voor de grote dag stond hij aan de start in de GP Miguel Indurain en enkele dagen later volgde de verkenning van de Hellenklassieker.
Samen met absolute hardrijders als Sylvain Chavanel, Jelle Wallays, Tim Declercq, Imanol Erviti en Frederik Backaert was Hayman mee in de vroege vlucht van 13. De rest van het verhaal behoort tot het collectieve geheugen. Vanuit de achtergrond vochten Tom Boonen en Sep Vanmarcke zich toch nog tot in de spits van de wedstrijd. Op de velodroom verloor Tornado Tom een sprint die hij niet kon verliezen. Zonder verpinken feliciteerde hij de Australiër en zei hij dat de zege verdiend was. Een kampioen is groot in de nederlaag.
Vroege vlucht
10 jaar later maakt Laurenz Rex een gelijkaardig verhaal mee. Rex is net als Hayman verzot op Roubaix en eindigde er ook al 2 keer in de top 10. Met zijn overgang naar Soudal Quick-Step had hij ook gehoopt in zijn favoriete Monument uit te pakken. Met ex-winnaar Dylan van Baarle en specialist Jasper Stuyven aan zijn zijde is hij in elk geval stevig omringd.
In de AlUla Tour liep het echter helemaal verkeerd. Aan een snelheid van boven de 100 km/u kwam Rex zwaar ten val. Hij was flink geraakt, maar slaagde er toch in om de aankomst te bereiken. Uit verder onderzoek bleek echter dat hij 3 gebroken doornuitsteeksels in zijn rug heeft opgelopen. Hij zal verschillende weken moeten rusten. In welke mate hij nog een voorjaar kan afwerken, is onduidelijk. Toch maar opletten als hij binnenkort zijn eerste ritjes op Zwift aflegt. 10 jaar geleden leidde dat tot een onvergetelijk Monument.
