Voor sportdirecteur Gino Vanoudenhove is de start van het wielervoorjaar een spannende routine. In zijn 6e seizoen bij Uno-X combineert hij de rol van sportdirecteur in de wagen met die van Head of Racing, de man die de programma’s uitstippelt. Een droomjob, noemt hij het zelf. De zege van vorig jaar 2025 met Søren Wærenskjold was een stap in het proces. De ambities van de ploeg reiken immers verder dan een herhaling van dat succes. De focus ligt op de volgende fase: structureel meedoen in de absolute finale van de Monumenten.
Nervositeit groter dan voor de Ronde
De openingsklassieker brengt een unieke sfeer met zich mee. “Het is natuurlijk altijd de 1e koers van het voorjaar. Het is super zenuwachtig”, begint Vanoudenhove. Die spanning is volgens hem voelbaarder dan bij andere, grotere wedstrijden. “Er is meer nervositeit dan voor de Ronde van Vlaanderen of voor Harelbeke en Wevelgem. Dat is altijd zo, iedere ploeg is op zoek.”
De aard van de wedstrijd speelt daarin een grote rol. De Omloop is geen wiskundige optelsom waar de sterkste renner automatisch wint. “De Omloop is nog altijd een koers waar iemand kan winnen die niet de beste coureur van de dag is. Er zijn zoveel factoren die meespelen in die openingswedstrijd.” Een overwinning is dan ook geen garantie. “We hebben vorig jaar gewonnen, maar voor hetzelfde geld hadden we niks gehad. Het ligt altijd heel open.”
Een zege in het verleden verandert niets aan de druk van het heden. Integendeel, het creëert een vreemde situatie. “Je koerst natuurlijk altijd om te winnen. Maar met de winst van vorig jaar kun je niet beter doen. Dat is een beetje een bijzondere situatie voor ons.” De ploeg staart zich dan ook niet blind op het resultaat van vandaag alleen. “Het kan goed zijn dat we morgen een betere koers rijden dan vandaag. Dat weet je nooit.”
Kracht van langetermijndenken
De gestage opmars van de ploeg is geen toeval. Het is het resultaat van een duidelijke filosofie die verder kijkt dan de volgende wedstrijd. “De sleutel van ons succes is vooral dat we op lange termijn denken”, legt Vanoudenhove uit. “Dat we over langere tijd met verschillende renners, met de staf en met de performance groep werken. We kijken verder dan volgende week.”
Die strategie werpt zijn vruchten af. De ploeg promoveerde naar de WorldTour, de budgetten groeien en de prestaties gaan in stijgende lijn. Het is een proces van natuurlijke groei. “Je ziet wel de stappen die we nemen”, beseft Van Oudenhove. “Ik denk dat we ons ook wat beter in de breedte zetten. Het gaat allemaal redelijk natuurlijk.” Ook de stabiliteit achter de schermen is cruciaal voor dit model. “De sponsors geven ons de mogelijkheid om op lange termijn te werken.”
Dankzij de WorldTour-status is de vrees om talenten te verliezen aan grotere blokken ook afgenomen. “We zien eigenlijk weinig reden waarom renners weg zouden gaan. De budgetten zijn in orde. Ik denk dat onze coureurs graag bij ons blijven.” Toch blijft Van Oudenhove realistisch. “Langs de andere kant kan je ook niet vermijden dat er iemand eens andere oorden wil opzoeken en daar moeten we ons bij neerleggen. Zo gaat dat nu eenmaal.”
Monumenten en Grote Rondes
Voor het klassieke voorjaar schuift Vanoudenhove duidelijke speerpunten naar voren. “Vooral Wærenskjold en Abrahamsen steken er toch iets bovenuit. Daar net achter hebben we jongens als Rasmus Tiller en Markus Hoelgaard.” Tegelijk wordt er gebouwd aan de toekomst. “Er komen wat jongeren aan, heel interessant zijn. De jonge Deen Carl-Fredril Bévort komt bijvoorbeeld in de klassieke ploeg. En met Storm Ingebrigtsen komt er een jonge Noor aan. Dus ja, we bouwen verder.”
De progressiemarge situeert zich in de absolute topwedstrijden. “We willen resultaat rijden in de Monumenten. Ik wil graag met 2 renners mee de finale rijden, dus dat is nog een stap voor ons.” De doelstelling is concreet. “Het doel is toch om top 5 te rijden in Ronde van Vlaanderen of Parijs-Roubaix.” Ook in Milaan-Sanremo zijn er ambities. “Magnus Cort reed daar vorig jaar 6e, dus dat zit wel goed.”
Verderop in het seizoen wordt er veel verwacht van de tweeling Anders en Tobias Johannessen. Beide renners bleven door pech wat hangen. “Het is de voorbije jaren nog niet echt positief geweest voor hen, door ziektes en blessures”, weet Van Oudenhove. “Daarom lijkt het wat trager te gaan, maar we hebben het niveau van die mannen al gezien, dus we weten wat ze kunnen.” Na een goede winter moeten zij de wapens worden in de Grote Rondes. “De grootste focus ligt op de Tour. Tobias kan eventueel nog de Vuelta rijden. De Giro proberen we te gebruiken voor de jongere renners, voor de toekomst, om te zien wat ze kunnen.”
