De volgwagen van Bart Leysen, ploegleider bij Tudor Pro Cycling, is een oord van desillusie na de Omloop Nieuwsblad 2026. Het werd een dag die de ploeg zich helemaal anders had voorgesteld, maar die eindigde in een tocht langs ziekenwagens en gehavende renners. De ambitie om een stap vooruit te zetten in het Vlaamse voorjaar werd vakkundig de grond in geboord door een opeenstapeling van valpartijen. Rick Pluimers verloor 2 tanden, voor het voorjaar van Stefan Küng wordt gevreesd.
Dag in mineur
De sfeer aan de bussen is ietwat gelaten. Leysen windt er geen doekjes om. “Een dag om snel te vergeten”, zucht hij. De frustratie is van zijn gezicht af te lezen. “Het is het soort dag dat je als ploegleider zo weinig mogelijk wilt meemaken in een carrière. Als 5 van je 7 renners betrokken geraken in een valpartij, en dan nog serieus vallen ook, dan zakt de moed je wel in de schoenen.”
De ene na de andere renner van de Zwitserse formatie maakte kennis met het asfalt. Het plan was nochtans duidelijk, maar werd al vroeg in de war gestuurd. De ploeg moest constant bijsturen, van tactiek veranderen en vooral hopen dat de schade beperkt bleef. Tevergeefs. “Dat neemt niet weg dat we wel de focus hebben behouden op de mannen die op het einde nog in koers zaten”, probeert Leysen de moed erin te houden. Met Matteo Trentin had de ploeg nog een ijzer in het vuur. “Maar helemaal op het laatst zijn ook Luca Mozzato en Marco Haller nog weggevallen.”
De fysieke tol is zwaar. Vooral Rick Pluimers en Stefan Küng zijn er erg aan toe. Leysen beschrijft het moment van Pluimers’ val op de Molenberg met klinische precisie. “Rick zat in het wiel van Florian Vermeersch, maar zijn voorwiel schoof weg en hij viel pal met zijn gezicht op de grond.” De gevolgen zijn pijnlijk. “2 tanden gebroken. Hij moet dringend binnen bij de tandarts, want de zenuwen liggen bloot. Gelukkig valt dat op te lossen.” Leysen voegt eraan toe dat het nog erger had kunnen zijn. “Achter hem konden ze hem nog net ontwijken. Het was kantje-boord. Eigenlijk had het nog erger gekund, want Mathieu deed daar een geweldig ontwijkend manoeuvre.”
De tol van de kasseien
Erger lijkt het gesteld met voormalig tijdritkanon Stefan Küng. “Dat is nog van heel andere orde dan Pluimers”, zucht Leysen. “Ik wil nog niet direct het ergste vrezen, maar het ziet er niet goed uit met zijn dijbeen”, klinkt het bezorgd. Hij viel op de Jagerij en de 1e diagnose voorspelt weinig goeds. De ploeg houdt de adem in voor het verdict uit het ziekenhuis, ja. De 1e val van de dag was voor de Litouwer Aivaras Mikutis. “Die heeft gewoon een snijwond in zijn hand, waarschijnlijk van een remschijf.”
De opeenvolging van incidenten illustreert de brutaliteit van de openingsklassieker. De nervositeit, de smalle wegen en de kasseistroken eisen elk jaar hun slachtoffers. Voor Tudor was de prijs vandaag uitzonderlijk hoog. De ploegarts en de mecaniciens zullen de komende uren de handen vol hebben om de fysieke en materiële schade op te meten en te herstellen.
De ontgoocheling is des te groter omdat de ambities hoog waren. Tudor Pro Cycling kwam niet naar de Omloop om anoniem mee te rijden. “We waren hier gestart om toch met Rick, met Matteo Trentin en eventueel met Küng in de finale, na de Muur, nog iets te proberen. Dat was eigenlijk het doel.” Een strategie die door de valpartijen volledig aan diggelen werd geslagen. “Uiteindelijk blijft alleen Trentin nog overeind, maar toen waren de podiumplaatsen toch al weg.”
Ambitie en realiteit
De ploeg wil dit voorjaar 2026 een stap zetten, zich mengen in de debatten van de grote klassiekers. Een podiumplaats is daarbij geen obsessie, maar de drang om te winnen is er wel. “Een podium moet je nooit laten liggen, zeker niet in een klassieker. Maar we rijden niet specifiek voor een podium. We proberen koersen te winnen.” Deze Omloop moest een 1e bewijs worden van die progressie. “Dat hadden we gehoopt, ja. Maar als er 2 belangrijke pionnen wegvallen die voor een resultaat moeten gaan, wordt dat wat moeilijker.”
De blik moet nu alweer vooruit, naar Kuurne-Brussel-Kuurne. De ploeg zal de wonden moeten likken en proberen om met een aangepaste selectie aan de start te komen. “Morgen komt Arvid de Kleijn erbij. Dat was voorzien.” Maar de onzekerheid over de inzetbaarheid van de gevallen renners is groot. “Ik denk dat we Stefan Küng sowieso kunnen vergeten voor morgen”, aldus Leysen. De komende uren zullen duidelijkheid moeten brengen, maar het is nu al zeker dat de start van het Vlaamse voorjaar voor Tudor er ene in mineur is.
