George Hincapie is terug in Vlaanderen, de plek waar hij ooit zijn wielerhart verloor. Anno 2026 staat hij aan het roer van het gloednieuwe team Modern Adventure Pro Cycling. De ex-renner klinkt vastberaden: zijn ploeg moet de kloof dichten voor Amerikaanse renners die net naast de WorldTour vallen. Vastberaden wil hij met zijn team zelf naar die top doorgroeien.
Duurzaam project
“Voor Amerikaanse renners net onder de top gaapt de leegte”, luidt George Hincapie de alarmbellen. “Er is geen ondersteuning en ze worden niet betaald. We hebben natuurlijk heel goede Amerikaanse renners in de WorldTour. En daarnaast rijden er echter nog heel wat getalenteerde jongens rond in Amerika. Voor hen proberen we met onze ploeg dat gat te dichten. Zo kunnen ook zij dromen van een professionele carrière.”
Veel Amerikaanse vlagjes dus naast de namen uit het team van Modern Adventure Pro Cycling op het startblad van Kuurne-Brussel-Kuurne. De ploeg wil samen met hen stappen zetten. “Uiteindelijk willen we zelf tot de grootste teams behoren, maar we gaan voor een organische groei. Zo willen we een duurzaam project neerzetten.” Een nieuw verhaal schrijven, dat moet best opwindend zijn. “De vibe is geweldig. We starten zonder druk op de renners. De focus ligt echt op die groei als team en impact hebben op de races waar dat mogelijk is.”
Hincapie kwam uit voor spraakmakende teams als US Postal Service, Team Columbia en BMC. Hij weet dus als ervaringsdeskundige welke aanpak als renner best aanvoelt. “Het klikt erg goed tussen de renners. Voor mij staat dat voorop: renners die aan elkaar hangen en elkaar vertrouwen. Zo volgen ook de resultaten”, luidt de filosofie van de Amerikaan. “De teams met die cultuur sprongen er voor mij als renner ook uit. Je ziet erg af, je moet door gevaarlijke wedstrijden, je crasht. Maar in de bus zit je samen met je ploegmaten die je vertrouwt. Die sfeer wilde ik echt creëren.”
Stefan de Bod en Byron Munton
De kersverse ploeg mag dan niet de grootste namen bevatten, toch begonnen ze 2026 al sterk. “We presteerden tot nu toe echt boven de verwachtingen”, glundert de ploegbaas. “We reden een goede AlUla Tour en een degelijke UAE Tour. Ik kan niet klagen met onze seizoenstart.” Ondanks de Amerikaanse oriëntatie, zorgden uitgerekend 2 Zuid-Afrikanen voor die mooie resultaten. In de AlUla Tour eindigde oudgediende Stefan de Bod als 4e in het eindklassement. Byron Munton pikte er een 2e plek in de slotrit mee. In de UAE Tour reed hij met de betere klimmers mee bergop.
Munton is 1 van die renners die afgelopen jaren vanuit de luwte mooie resultaten verzamelde. Dat hij nu beloond wordt met een plekje bij een procontinentale formatie, past perfect in de filosofie van het team om kansen te creëren. Als de Zuid-Afrikaan went aan het hogere niveau, zit er op zijn 27e wellicht nog marge op.
Hincapie kent de Vlaamse klassiekers natuurlijk door en door, maar de renners zelf komen op onbekend terrein. “Het is allemaal nieuw voor hen. Ik weet hoe hard de wedstrijden zijn, veel harder dan de AlUla Tour natuurlijk. Intenser dan hier krijg je het niet in het wielrennen”, beseft de 51-jarige ex-prof. “Ik waarschuwde de jongens dat ze zich moesten klaarmaken voor een war zone. Hopelijk kunnen we iets degelijk doen, maar ik zet geen druk op hen. Ze zijn hier om te leren.”
Oorlogszone
In Kuurne-Brussel-Kuurne eindigde Ben Oliver als beste man op een 20e plek – niet toevallig de renner die Hincapie voor de start had getipt. “Hij is erg goed. Zo eindigde hij in de 1e rit van de Ronde van Andalucia als 3e. Ben reed nog nooit een wedstrijd op dit niveau in België, dus dit zien we eerst en vooral als een ontdekkingstocht.”
Ezra Caudell is als 19-jarig piepkuiken al helemaal een onbeschreven blad. “Ik reed Parijs-Roubaix op mijn 19e”, aldus Hincapie. “Die ervaring bepaalde mijn carrière, dat wil ik deze jongens ook bieden.”
Het project van Hincapie slaat aan in de wielerwereld, want ze mogen een mooi programma rijden. “Vorig jaar besteedde ik veel tijd aan meetings met organisatoren. Mijn naam zal helpen natuurlijk, maar ze gingen ook mee in mijn visie op het team”, klinkt het. “We willen het wielrennen in de VS opnieuw helpen opbouwen. Veel organisatoren vinden het interessant om gezien te worden in Amerika. We moesten zelfs uitnodigingen weigeren, omdat we een klein team zijn. Tot nu toe maakten we dus een heel positieve start.”
