Recent las je bij WielerVerhaal het ambitieuze plan van George Hincapie, die met het gloednieuwe Modern Adventure Pro Cycling het Amerikaanse wielrennen een reddingsboei toereikt. Over zijn zoon rept hij met geen woord, maar de 17-jarige Enzo lijkt zelf ook begonnen aan de verovering van het Europees continent. Met 2 knappe resultaten zette hij zich dit weekend op de kaart. De vraag is echter of hij op termijn richting Modern Adventure lonkt, dan wel het traject binnen de BORA-piramide volgt.
Dubbel Amerikaans kampioen
De familie Hincapie is belangrijk voor het Amerikaanse wielrennen. Het project van Captain Blueheart is ontegensprekelijk een enorme boost voor alle renners die het niveau van pakweg Matteo Jorgenson en Brandon McNulty niet halen, maar toch als prof aan de slag willen. En een brede basis blijkt in topsport niet zelden de sleutel tot succes. Voor de absolute toppers zal er natuurlijk altijd een plekje zijn. Dat was het geval voor vader George en lijkt nu ook het geval voor zoon Enzo.
Terwijl George’s oudste kind, dochter Julia Paris, besloot te gaan tennissen, koos Enzo voor de fiets. De kleine Hincapie reed als tiener al heel wat fraaie resultaten bij elkaar. Hij werd 12e in de Valley of the Sun, 6e in de Tour of North Georgia en als 2e jaars nieuweling schreef hij een etappe in de Green Mountain op zijn naam en stond hij als 2e op het eindpodium. Bovendien werd hij dat jaar zowel Amerikaans kampioen op de weg als Amerikaans kampioen Tijdrijden. Dergelijke resultaten zijn moeilijk in te schatten, maar bleken wel voldoende voor EF Education om de kleine Hincapie een plekje te geven in het juniorenteam voor 2025. Heel verrassend was dat niet, daar het team in het verleden zelfs Hincapie als naamsponsor had. Bobby Julich, nog zo’n oude bekende, fungeerde als coach van het jonge talent.
Hoe dan ook: in 2025 bewees Hincapie junior in elk geval de kans waardig te zijn. Nadat hij in eigen land de nodige successen boekte, maakte hij zijn langverwachte debuut in Europa. Hij won een etappe in de Internationale Cottbuser Junioren-Etappenfahrt en versierde uiteindelijk ook een selectie voor het WK 2025. In Kigali speelde Hincapie geen rol van betekenis, maar hij reed wel uit op een 52e plaats.
Vloeken in de Hel
Tussendoor maakte de Amerikaanse tiener ook kennis met de stenen van Roubaix, waar zijn vader wereldberoemd werd. Niet zozeer met zijn podiumplaats in 2005 (die later geschrapt werd), maar wel met zijn vreselijke ellende. In 2002 reed hij zich helemaal leeg in de achtervolging op Johan Museeuw. Dat deed hij op commando van de jonge Tom Boonen, maar van pure vermoeidheid belandde Hincapie roemloos in de gracht. 4 jaar later brak zijn stuur af op de strook van Mons-en-Pévèle en kwam hij zwaar ten val. De beelden gingen de wereld rond.
Ook Enzo kende zijn dosis pech in de Hel. Toeschouwers in de Vélodrome zagen hem immers over de aankomst lopen. Doorheen de race had hij al verschillende valpartijen en problemen met de fiets. Toch beet hij door tot aan de aankomst. De laatste 2 km kreeg hij ook nog problemen met zijn derailleur. Hij kreeg zijn ketting niet meer op de 3 grootste bladen en uiteindelijk brak de derailleur zelfs van de fiets. De Amerikaan wilde niet wachten op de bezemwagen en liep dan maar tot aan de meet.
Deze winter maakte Hincapie de overstap naar Grenke-Auto Eder. Dat is het prestigieuze juniorenteam dat samenwerkt met Red Bull-BORA-hansgrohe en als doel heeft renners af te leveren voor de Rookies of meteen het sterrenelftal. Hij rijdt er onder meer samen met Europees kampioen Karl Herzog en hoopt dezelfde carrièrestappen te zetten als zijn voorgangers Cian Uijtdebroeks, Marco Brenner, Felix Engelhardt en Paul Fietzke, die de afgelopen jaren via het team doorstroomden.
Grenke-Auto Eder
Enzo heeft nog steeds bewondering voor zijn vader, zo bleek uit zijn voorstelling bij het team. Daarin vertelde hij onder meer alles met ketchup te eten, van de regen te houden tijdens de koers, te dromen van het WK in Montréal en zijn vader als rolmodel te zien. “Hij leerde me veel op en naast de fiets”, aldus de Amerikaan, die verder ook opkijkt naar Mathieu van der Poel.
Zijn debuut afgelopen weekend mocht er in elk geval wezen. Zaterdag werd hij al 6e in de tijdrit Memorial Santi Segú, waar zijn team met 5 renners bij de eerste 6 eindigde, maar de zege moest laten aan Luca Martinez. Zondag reed Hincapie weg met zijn ploegmaat Julius Løvstrup Birkedal in de Gran Premi Les Franqueses, ze kwamen samen over de meet. De Deen kreeg uiteindelijk de overwinning. Voor Enzo Hincapie wachten straks nog veel belangrijkere afspraken.
