
Een erg knappe 4e plaats in Dwars door Vlaanderen op woensdag was slechts de voorbode. Zoe Bäckstedt (21) bevestigde op de hoogdag van het Vlaamse wielrennen haar groeiende status als klassiekerspecialiste met een indrukwekkende 5e plek in de Ronde van Vlaanderen 2026. Ondanks de afmattende wedstrijd was haar 1e reactie tekenend voor haar passie.


Onverwacht
“Oh wauw, dat was superleuk”, klonk het meteen na de finish. Na even op adem te zijn gekomen, voegde ze eraan toe: “Mijn benen doen ongelooflijk veel pijn, maar het voelt geweldig om 5e te worden in Vlaanderen. Dit had ik bij de start totaal niet verwacht.” De prestatie kwam niet uit de lucht vallen, maar overtrof haar eigen verwachtingen.
“Ik had absoluut geen verwachtingen, aangezien het pas de 2e keer is dat ik hier rijden de 1e keer dat ik echt in conditie ben om vooraan mee te koersen”, analyseert ze nuchter. De prestatie van enkele dagen eerder in Dwars door Vlaanderen gaf haar wel een mentale boost. “Ik had extra vertrouwen na de wedstrijd van woensdag, maar dat ik dit kan presteren, maakt me echt heel blij.”
De jonge renster bleef perfect gepositioneerd in het peloton terwijl de koers de cruciale fase inging, van de passage in wielerstad Oudenaarde tot de verraderlijke aanloop naar de Molenberg. Ze toonde maturiteit en een uitstekend koersinzicht, wachtend op de momenten die er echt toe doen in Vlaanderens Mooiste.



Sleutelmomenten doorstaan
Op de beruchte Koppenberg, met zijn brutale kasseistroken en stijgingspercentages tot boven de 20%, toonde Bäckstedt haar klasse. Ze overleefde niet alleen, ze schoof op. “Ik had echt niet verwacht dat ik goed gepositioneerd aan de voet zou zitten en dan nog mee over de top zou geraken. Een paar 100 meter voor de bocht naar links zat ik nog rond de 30e positie, maar ik slaagde erin om buitenom te passeren. Boven was ik bij de eerste 15 en vanaf daar was het een kwestie van overleven.”
Zoals verwacht in de meest prestigieuze Vlaamse klassieker, moest de Britse herhaaldelijk diep in haar reserves tasten in de laatste 40 km. Hoewel ze even moest passen op de Kruisberg, de 7e van 9 officiële hellingen, sloot haar groep net op tijd weer aan toen Demi Vollering op de licht lopende stroken erna een aanval plaatste. Bäckstedt reageerde instinctief en sprong naadloos mee met de kortstondige demarrage.
Na dat hectische moment keerde de rust even terug in de kopgroep van 13 rensters. Dat gaf Bäckstedt enkele kostbare momenten om te herstellen voor de Oude Kwaremont. De 2 km lange helling op 19 km van de streep zou een volgende scherprechter worden.



Finale
De sfeer op de voorlaatste klim was elektrisch, een ervaring die Bäckstedt niet snel zal vergeten. “Ik kon niets horen – er werd links en rechts in mijn oor geschreeuwd. Dat was supercool en ik hoorde mijn naam vaak, wat me extra energie gaf.” De inspanning was navenant. “De Kwaremont was absoluut zwaarder dan verwacht. Je kunt hem op training rijden als je fris bent, maar in een race, na al die beklimmingen, doet het 10 keer zoveel pijn.”
Ze kwam als 8″ boven, in een kwartet dat streed voor de 4e plaats. Haar hoop op een topresultaat was nog springlevend. Vervolgens hield ze stand op de Paterberg. “De Kwaremont en de Paterberg zijn een moordende combinatie”, verzucht ze. “Ik had het geluk dat er 3 rensters van UAE waren die geen ploeggenote voorop hadden. Dus zij trokken flink door om de kopgroep terug te halen. Ik was op die laatste klimmen echt alleen maar aan het overleven.”
In de laatste 3 km werd duidelijk dat haar groep zou sprinten voor de 4e plaats. “We konden de 2e en 3e plek voor ons zien rijden. Ik zat in 3e positie in ons groepje, maar ik heb het een beetje verpest in de laatste 300 à 400 meter toen de UAE-rensters aangingen. Ze lanceerden hun sprint en ik ging net iets te laat. Ik wist er nog 1 voorbij te gaan, maar Lotte Kopecky net niet. Toch is sprinten tegen Lotte op zich al behoorlijk cool.” Ondanks de minieme teleurstelling van de gemiste 4″ plek, overheerst de tevredenheid en het geloof in de toekomst. “Misschien iets om een doel van te maken. Ik weet dat ik deze koers ooit zou kunnen winnen.”

