Dat Mathieu van der Poel de sterkste veldrijder ter wereld is en Ceylin del Carmen Alvarado de juiste keuze maakte door te starten bij de profs, had u zelf ook wel kunnen bedenken. Welke 5 zaken moet je verder nog onthouden van het WK veldrijden in Dübendorf, op een boogscheut van WielerVerhaal’s trouwe partnerBaloise Insurance?
1. Pidcock is de toekomst
Wat goed is, komt snel. Op zijn 20e fietste Tom Pidcock al naar zilver op het WK. Hij is daarmee even oud als Mathieu van der Poel bij zijn 1e wereldtitel. Eerder won Pidcock bij de junioren en beloften ook al de regenboogtrui. Dat hij talent heeft, is dus een understatement. In die jeugdcategorieën vocht hij altijd een verbeten strijd uit met Eli Iserbyt. Die leek dit seizoen sneller de stap naar de top te hebben gezet, maar in de allerbelangrijkste wedstrijd was het wel de Brit die beter deed. Zijn demarrage was een voorbeeld van zijn klasse. Pidcock is dus de toekomst. Niet alleen puur sportief, ook voor de uitstraling van de sport. Dankzij hem wordt er in Engelstalige media over ‘cyclocross’ gepraat. Afspraak in Fayetteville?
2. Thibau redt de meubelen
Ook Thibau Nys is de toekomst. Na een seizoen waarin hij amper een 3-tal keer niet won, mag hij zich Belgisch, Europees én wereldkampioen noemen. Dankzij de podiumplaatsen van Lennert Belmans en Emiel Verstrynge redden de junioren het WK van de Belgen. Met 4 medailles tegen 8 voor Nederland en 1 titel tegen 4 titels is het wel duidelijk oranje boven. Er rust meteen wat hoop op deze generatie junioren. Niels Vandeputte werd immers 1e Belg bij de beloften op een 7e plaats, dus ons land kan wel een injectie talent gebruiken. Uitkijken wat Nys en co kunnen als 1e jaars beloften. Die categorie zal verder geen drastische veranderingen ondergaan. Van de top 10 moet enkel zilveren medaille Kevin Kuhn de overstap naar de elites maken.
3. Had Thibau maar een zus
Zo rooskleurig de toekomst bij de mannen oogt, zo donker oogt ze bij de vrouwen. Het is geen serieus verwijt richting Sven, maar een vrouwelijke Thibau Nys zou de sport momenteel heel goed kunnen gebruiken. Bij de junioren en beloften vrouwen deed België immers niet mee in het verhaal. Echt goed staat het vrouwenwielrennen er bijgevolg niet voor. Ellen Van Loy wordt dit jaar 40 en zal geen 5 jaar meer blijven scoren. Sanne Cant moet dat wel kunnen, maar zal even tijd nodig hebben voor bezinning. Gelukkig was er een hoopvolle prestatie van Laura Verdonschot, nog altijd maar 23. Ook Alicia Franck (25) kan nog progressie boeken. Maar na hen blijft het stil. Er wordt – onder meer door Sven Nys – hard gewerkt in de zoektocht naar talent, helaas is het een klus van lange adem.
4. Waar zijn de Tsjechen?
In 2024 wordt het WK opnieuw in Tábor verreden, maar het ziet er niet naar uit dat de thuisrijders voor veel succes zullen zorgen. Niet eens zo lang geleden domineerde Zdenek Stybar de sport en volgden in zijn spoor figuren als Martin Bina en Martin Zlamalik. Eerder hielden Radomir Simunek jr en Petr Dlask de eer van hun land hoog. Zondag eindigde Jan Nesvadba als 1e Tsjech op een 28e plaats. Nationaal kampioen Emil Hekele eindigde als 32e, de 42-jarige is ook al geen toekomstproject. Michael Boros is dit jaar helemaal weggedeemsterd. Wat scheelt er toch met de nog altijd maar 27-jarige crosser? In 2017 werd hij nog 7e op het WK…. Ook van Adam Toupalik, voor 10 seconden wereldkampioen in Zolder, vernemen we niet veel meer. Bij de junioren evenmin een Tsjech bij de top 10, al deed 1e jaars Matej Stransky het als 15e niet onaardig. Nash is als rijpe 40’er ook niet meer goed voor top 10 bij de vrouwen en bij de beloften kwamen ze zelfs niet dichter dan een 33e plaats.
5. Daar zijn de Zwitsers!
Nederland en België gaan met quasi alle medailles naar huis. Zelfs Frankrijk, in het verleden vaak succesvol op kampioenschappen, moet genoegen nemen met 1 keer eremetaal. Behalve Groot-Brittannië zijn er ook nog kruimels voor de VS, Hongarije en Zwitserland. Dat laatste is een leuke vaststelling. Kevin Kuhn startte bij de beloften als topfavoriet en leek te kunnen leven met zilver. Bij de profs fietste Timon Rüegg naar een knappe 13e plaats. Jolanda Neff was er helaas niet bij, maar komt wel weer terug naar de cross. Met Noemi Rüegg (als 1e jaars 10e bij vrouwen beloften) staat er opvolging klaar. Volgend jaar zal Loris Rouiller de stap moeten zetten naar de top bij de beloften mannen en ook Dario Lillo (4e bij junioren) heeft potentieel. Het WK in Zwitserland heeft de Zwitsers terug op de veldritfiets gekregen. Dat is een goede zaak!
