Een klein decennium geleden haalden rondewinnaars Nairo Quintana, Simon Yates, Egan Bernal en Tadej Pogačar om beurten het jongerenklassement van de Tour binnen. Telkens was het de aankondiging van nog veel meer successen in de daaropvolgende jaren. Tussendoor kroonde ook Pierre Latour zich tot beste jongere. De Fransen hadden een opvolger voor Thibaut Pinot en droomden van gelijkaardige successen, maar zover kwam het nooit. Nu moet de renner die zijn benen vrouwennamen gaf zelfs afscheid nemen van de sport.
Tour du Doubs: alle twijfels weg
Dat Pierre Latour beste jongere werd in de Tour van 2018 had niet zozeer te maken met zijn uitzonderlijk talent of met een magnifieke prestatie. Veel meer was het een situationeel verhaal. Sindsdien eindigde de winnaar van het jongerenklassement immers altijd op het podium van de Tour (Egan Bernal in 2019, Tadej Pogačar van 2020 tot en met 2023, Remco Evenepoel in 2024 en Florian Lipowitz in 2025), en ook sinds 2009 was de beste jongere altijd al in de top 10 gefinisht. Pierre Latour werd echter ‘pas’ 13e en is dus een beetje het buitenbeentje in de reeks.
Toch kan je ook niet stellen dat Latour absoluut geen talent was. Als 1e jaars junior liet hij meteen een podiumplaats in de prestigieuze Tour du Valromey noteren. Hij ging toen de Belgen Jens Adams, Emiel Wastyn en David Desmecht vooraf. Voor hem moest hij nog Mario Vogt en Romain Guyot dulden. Een jaar later werd Latour vicekampioen van Frankrijk en won hij een etappe in de Rothaus Regio-Tour.
Bij de beloften kwam Latour uit voor Chambéry Cyclisme Formation. Het team had in het recente verleden nog Romain Bardet, Silvan Dillier en Julien Bernard gelanceerd en genoot dus wel een goede reputatie. Met ereplaatsen in de Ronde de l’Isard (6e) en de Tour des Pays de Savoie (8e) toonde hij in zijn 2e seizoen voldoende potentieel voor het rondewerk. AG2R gaf hem een stageplaats, en met een 5e plaats in de Tour du Doubs nam hij zelf alle twijfels weg.
Alto de Aitana
Latour zou nog een jaartje rijpen bij de beloften en tussen Louis Vervaeke en Emanuel Buchmann als 6e eindigen in de Toekomstronde, om in 2015 prof te worden bij AG2R. Op de Mont Jura zou hij een jaar later al meteen zijn 1e profoverwinning behalen in de Tour de l’Ain. Hij won er de sprint van een uitgedunde kopgroep, een wapen dat hij nog een paar keer zou hanteren in zijn carrière.
De grote hoop van Frankrijk werd Latour al helemaal toen hij in 2016 op amper 22-jarige leeftijd een etappe won in de Vuelta. Na een beklijvend duel versloeg hij Darwin Atapuma op de Alto de Aitana. Op karakter keerde hij in de slotmeters terug bij zijn vluchtgezel, die hij vervolgens de loef afstak in een finaal sprintje. Enkele weken later werd hij ook nog 10e in Lombardije, waarmee zijn reputatie nog wat verder groeide.
Met een Franse tijdrittitel in 2017 laaide de hoop rond Latour verder op, en in de openingsweek van de Tour posteerde hij zich ook in de top 5. Maar een klassement ging in rook op na een stevige inzinking richting Serre-Chevalier. Een jaar later zou hij dus toch de witte trui veroveren en werd Latour ook 3e in de Ronde van Catalonië, 8e in Romandië en 7e in de Dauphiné. Het zou het beste jaar in zijn carrière blijken. Aan de hoge verwachtingen zou hij nooit meer kunnen voldoen.
Brigitte & Bernadette
Na een moeilijke coronaperiode trok Latour in 2021 naar TotalEnergies. Op dat moment werd ook duidelijk dat er geen rondewinnaar in hem schuilde. Wel viel hij op met zijn soms opvallende esthetische keuzes en een bovengemiddeld gevoel voor humor. Zo gaf Latour zijn benen de vrouwennamen Brigitte en Bernadette. Het zou hem helpen om diep te gaan. Minder grappig was het verhaal van 2 jaar later, toen Latour in de Tour geveld werd door daalangst. Het zag er behoorlijk klunzig uit, maar het was bovenal erg menselijk. Het was de zomer van Gino Mäder – een mens zou voor minder gaan nadenken.
In 5 seizoenen zou hij nog regelmatig mooie dingen tonen. Hij won nog etappes in de Vuelta a Asturias en de Ronde van Rwanda. Zijn laatste profzege volgde op 30 mei dit jaar 2025 in de Boucles de la Mayenne. In zijn hoofd moet hij toen al gedacht hebben dat het wel eens zijn laatste ritzege zou zijn.
De afgelopen weken stoomde Latour zich klaar voor de Chrono des Nations. In Peyrins werd hij echter aangereden door een bestelwagen, waardoor hij uiteindelijk niet aan de start kon staan in de tijdrit. Zelf maakte hij niet veel woorden meer vuil aan zijn afscheid. “Bedankt aan iedereen die mij al die jaren heeft gesteund. Tot snel.” Brigitte en Bernadette mogen eindelijk eventjes rusten, ze hadden een mooier afscheid verdiend.
