WielerVerhaal
  • Disciplines
    • Weg
    • Veld
    • Gravel
    • Mountainbike
    • Baan
    • Para Cycling
    • Vrouwen
    • Mannen
  • Routes en hellingen
    • WielerVerhaal Fietsroutes
    • GPX Fietsroutes
    • Cols en Hellingen
  • Materiaal
    • Materiaal
    • Reviews
  • Nieuwsbrief
  • Leestips
  • Fotospecials
  • Extra
    • Blik onder de motorkap
    • WielerVerhaal Giveaway Winnaars
    • WielerVerhaal team
    • Boekenshop
    • Contact

Beste Fietscontentplatform 2025 – België

WielerVerhaal

Meer resultaten...

Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Post Type Selectors
WielerVerhaal
  • Disciplines
    • Weg
    • Veld
    • Gravel
    • Mountainbike
    • Baan
    • Para Cycling
    • Vrouwen
    • Mannen
  • Routes en hellingen
    • WielerVerhaal Fietsroutes
    • GPX Fietsroutes
    • Cols en Hellingen
  • Materiaal
    • Materiaal
    • Reviews
  • Nieuwsbrief
  • Leestips
  • Fotospecials
  • Extra
    • Blik onder de motorkap
    • WielerVerhaal Giveaway Winnaars
    • WielerVerhaal team
    • Boekenshop
    • Contact
  • België
  • Elite
  • Mannen
  • Mountainbike
  • RIP
  • Wielrennen op de weg
  • Davy Coenen

Exact 16 jaar geleden namen we afscheid van een voorbeeldfiguur in de Belgische MTB-wereld

  • Birger Vandael
  • februari 9, 2026
  • 3 minute read

Er zijn van die tijdperken in het mountainbiken die iedereen zich herinnert. De jaren van Filip Meirhaeghe, Roel Paulissen en Sven Nys bijvoorbeeld. In die glorieperiode stond ook Davy Coenen mee op het voorplan. In 2007 stond hij op het podium van het BK MTB in Ottignies. Nog geen 3 jaar later verloor hij de strijd tegen een hersentumor. Omdat we bij WielerVerhaal nooit renners vergeten, blikken we vandaag opnieuw terug op een man wiens leven veel te kort duurde. Davy Coenen werd altijd beschouwd als een voorbeeldfiguur in de MTB-wereld.

Geen profcarrière op de weg

Coenen behoorde tot een bijzonder sterke generatie mountainbikers. Naast de grote 3 maakten ook renners als Kevin Van Hoovels, Jimmy Tielens en Bjorn Rondelez deel uit van dat tijdperk. Namen als een klok, die wellicht meer bekendheid genoten dan de huidige generatie. Dat heeft er ongetwijfeld mee te maken dat heel wat van deze renners ook naam maakten in andere wielerdisciplines, zoals het veldrijden.

Ook Davy Coenen had aanleg voor meer dan 1 discipline. Aan het begin van deze eeuw was hij op de weg een beloftevolle renner die het aandurfde de strijd aan te gaan met renners als Frederik Willems, Jurgen Van Goolen, Gert Steegmans en Nico Sijmens.

In die periode werd hij onder meer 8e in Luik-Bastenaken-Luik. Die editie kende een stevig podium, met naast Ruslan Gryschenko ook Tom Boonen en Andrey Kashechkin. Coenen eindigde bovendien vóór renners als John Gadret (10e), Johan Vansummeren (11e) en Kevin De Weert (12e). Ondanks onder meer een 10e plaats in de Ronde van Vlaanderen en winst in het bergklassement van Le Triptyque des Monts et Châteaux, zat een profcarrière op de weg er uiteindelijk niet in. In het mountainbiken bereikte hij wél de top.

Heerschappij in Flanders cup

Coenen werd eindwinnaar van zowel de Benelux Cup als de Flanders Cup. In dat laatste regelmatigheidsklassement schreef hij geschiedenis. Anno 2008 won hij namelijk alle 7 manches. In die periode reed hij voor het Saeco-team. In het rood-zwart maakte hij samen met ploegmaat Jimmy Tielens furore. De perfecte 7 op 7 werkte hij af op het Duivelsbergcircuit in Maasmechelen, op slechts enkele hectometers van waar vandaag ‘Fietsen door de Heide’ ligt.

Na afloop liet Coenen verstaan dat hij zich in 2009 niet langer op de Flanders Cup zou focussen. Hij kwam immers in aanmerking voor het topsportstatuut bij het leger. Zijn blik ging richting de Europese Wereldbekers, de Bundesliga en de Swisspower Cup. Het plan had een hoger doel: een top 30-plaats in de openingsmanche in Zuid-Afrika moest hem richting EK en WK brengen. Uiteindelijk moest dat traject leiden naar een selectie voor de Olympische Spelen van 2012 in Londen. Helaas zou het zover nooit komen.

Tussendoor liet Coenen zich ook in het veldrijden opmerken. Tijdens de eindejaarsperiode maakte hij geregeld een uitstap naar de cross. In de winter van 2008 won hij onder meer de Grand Prix DAF Grand Garage Engel in Differdange.
Enkele weken later sloeg het noodlot toe.

Afscheid

In februari 2009 werd bij Coenen een hersentumor vastgesteld. Hij kampte op dat moment met aanhoudende hoofdpijn. Een biopsie moest uitsluitsel geven over de aard van de tumor. “Omdat de tumor in een vroeg stadium is ontdekt, is de kans op succes groot”, schreef CyclingNews destijds. Helaas volgden de tegenslagen elkaar op. Begin 2010 kreeg de Neerpeltenaar te horen dat verdere behandeling geen effect meer zou hebben. Verschillende therapieën en bestralingen brachten geen beterschap. Op dinsdagavond 9 februari 2010 nam zijn familie thuis afscheid van het grote talent.

Het overlijden van Coenen zorgde voor een stortvloed aan rouwbetuigingen. Van de Peltercrossers – zijn fietsvrienden – tot oud-ploegmaats en collega’s. Nico ‘Chico’ Berckmans zorgde voor een passend eerbetoon. Voor velen kreeg Nothing Else Matters van Metallica, gespeeld tijdens zijn afscheidsdienst, voor altijd een nieuwe betekenis. Nog geregeld duikt de naam van Davy Coenen op. In erelijsten, in herinneringen op sociale media en binnen het wielermilieu. In het Holven in Pelt startte men zelfs met de Memorial Davy Coenen, een voortzetting van de 4U MTB Endurance Overpelt. Een eerbetoon van MTB Team Peltercrossers, dat hij ongetwijfeld bijzonder gewaardeerd zou hebben.

Dit jaar zou Davy Coenen 46 jaar geworden zijn.
Daar wordt een mens even stil van.


Lees meer artikels

Oost-Vlaamse ambulancier (33) zet het levenswerk van zijn moeder verder: "We doen bijna 200 koersen per jaar"
LEES MEER

 

Zuid-Afrikaanse bikefitter geraakte verzeild in Overijse: "Koerste zelf nog met Iljo Keisse en Chris Froome"
LEES MEER

 

Factor richt focus met Sarana nu ook op ultra-gravel: “Vergevingsgezinde geometrie voor ritten vanaf 10 uur”
LEES MEER

 

Share
Tweet
Share
Birger Vandael

Birger maakte zelf 8 jaar lang deel uit van het peloton. Nu is hij een wielerromanticus die tonnen inspiratie haalt uit de emotie op de fiets. De koers is voor hem de dansende klimmer die tussen een mensenzee naar boven klautert, maar evengoed de bedroefde aanvaller die bij een overwinning naar een overleden vriend in de hemel wijst. De schrijver heeft standaard een miniatuur wielrenner op zak, omdat het hem herinnert aan de schoonheid van de koers, de ultieme strijd van mens versus natuur.



WielerVerhaal

Input your search keywords and press Enter.