De 17-jarige Yana Decruyenaere heeft de Chrono Challenge in Borlo op haar naam geschreven. Voor de renster van Foca-Dynaplus Pro Cycling Team was de zege de cruciale bevestiging met het oog op haar grote doelen dit seizoen. De West-Vlaamse toonde zich de snelste op een uitdagend parcours en tankte een serieuze dosis zelfvertrouwen voor de belangrijke afspraken die eraan komen.
Zege voor het zelfvertrouwen
De overwinning in Borlo was voor Decruyenaere vooral een mentale opsteker. “Wat ik meeneem van deze tijdrit? Dat de vorm goed is, dat ik in mezelf moet geloven en dat ik geen stress heb”, vertelt ze na afloop. Het gevoel op de tijdritfiets zat meteen goed, ook al traint ze er niet buitensporig vaak op. “Nee, eigenlijk niet zo bijster veel”, geeft ze toe. “Maar vanaf dat er een tijdrit aankomt, ga ik wel meer van stal halen. Deze week heb ik er een paar keer op gezeten, het gevoel zat direct goed.”
Om de verre verplaatsing vanuit Zwevegem en de overgang naar het zomeruur te overbruggen, nam Decruyenaere geen risico. “Ik ben gisteren al naar hier gekomen om die afstand niet op de dag zelf te moeten doen.” De wekker stond zondagochtend op half 9 zomertijd. “Dat valt nog mee, hé”, lacht ze. De focus kon daardoor volledig op de wedstrijd liggen.
Tijdens de koers werd ze deels op de hoogte gehouden van de tussentijden. “Mijn papa heb ik een paar keer gehoord met informatie over de renster die voor mij gestart was (Elise De Bruyn, red).” Van de tijd van haar voornaamste concurrente Laura Fivé, die na haar was gestart, had ze geen flauw idee. En dat was ook niet nodig. De coaching van haar vader is een belangrijke factor voor Decruyenaere. “Maar ik luister liever naar hem op de fiets dan thuis”, schatert ze.
Belgisch kampioenschap
Met deze zege op zak durft 2e jaars juniore Decruyenaere haar ambities uit te spreken. De focus ligt volledig op het werk tegen de klok. “Het doel is inderdaad het tijdrijden. Dat is echt helemaal mijn ding. Nu de Chrono Challenge winnen is 1 ding. Maar ik wil straks ook Belgisch kampioene worden”, klinkt het vastberaden. “Die tricoloretrui moet erbij in mijn kast.”
Het Belgisch kampioenschap vindt dit jaar plaats in Maarkedal. “Het is wel een moeilijk parcours. Ik ga het binnenkort een keer verkennen, maar ik heb er vertrouwen in”, klinkt het niet onlogisch. De overwinning in Borlo komt er na een eerdere 3e plaats in een internationale tijdrit in Nederland. In Biddinghuizen, een manche van de Toekomstcup nabij Lelystad, moest ze begin maart 2026 enkel een Deense en een Nederlandse voorlaten. Het bewijst dat ze de concurrentie aankan. “Het grote verschil was dat ik ginder de tegenstand niet zo goed kon inschatten, terwijl ik hier al mijn concurrentes wel een beetje ken.”
Decruyenaere omschrijft zichzelf als een pure specialiste. “Ik ben echt iemand voor het tijdrijden, al kom ik ook in een heel zware wegwedstrijd wel tot mijn recht.” Af en toe traint ze op de piste om aan de souplesse te werken, maar wedstrijden rijdt ze er niet.
Abram Stockman
Decruyenaere maakte dit seizoen 2026 de overstap van The Lead-Out Cycling Academy naar haar huidige team. “Het is niet veel anders werken, maar het is wel een grotere groep”, legt ze uit. Binnen de ploeg heeft ze het meeste contact met ploegleider Jef Maes. De dagelijkse opvolging gebeurt door haar persoonlijke trainer Abram Stockman.
Die staat in het wielermilieu bekend om zijn gedetailleerde aanpak. “Het is een hele goeie trainer voor mij, ervaar ik. Hij houdt mijn data bij. Dat is iets waar ik zelf wel af en toe een glimp op werp tijdens het fietsen, maar echt bezig ben ik daar niet mee.” “Ik had voor hier in Borlo ook een pacingplan gekregen, maar ik heb het maar af en toe proberen volgen.”
De cijfers die ze voorbij zag flitsen geven wel een indicatie van de geleverde inspanning. Maar ze deelt haar inspanning vooral in op gevoel, een teken van maturiteit en zelfkennis. Met die combinatie van talent, vertrouwen en een professionele omkadering lijkt Yana Decruyenaere klaar voor een succesvol seizoen 2026. Stijn Peelman zal tevreden zijn.
