Als 61e bolde hij deze maandag over de aankomst. Domenico Pozzovivo, 43 jaar en opnieuw fulltime prof. Hij had al een keertje uitgezwaaid, enkele dagen voor zijn 42e verjaardag. Vervolgens stelde de pocketklimmer vast dat hij eigenlijk nog altijd wel goed in conditie is. Met de goedkeuring van CEO Mirko Ferro werd hij binnengehaald bij Solution Tech NIPPO Rali. De dokter heeft zichzelf klaarblijkelijk de eeuwige jeugd geschonken.
Doorbraak op 35 jaar
The Curious Case of Benjamin Button is een film gebaseerd op een populair boek van F. Scott Fitzgerald uit 1921. De vreemde Benjamin leeft zijn leven in omgekeerde richting: hij wordt geboren als een stokoude man en wordt lichamelijk steeds jonger. De vergelijking is wat scheefgetrokken, maar het verhaal van Domenico Pozzovivo blijft wel een opmerkelijk gegeven.
Pozzovivo beleefde zijn topjaren van 2010 tot 2018, van zijn 27e tot zijn 36e. Hij was een laatbloeier die zijn opleiding genoot bij Ceramica Panaria-Navigare, het team dat vandaag de naam ‘Bardiani’ draagt. Dat jaar reed hij zijn 1e Giro, aan de zijde van Gilberto Simoni en Paolo Savoldelli, die vandaag rijpe 50’ers zijn. Pas anno 2013, hij was toen al een 30’er, zette hij de stap naar de WorldTour. Bij AG2R zou hij uiteindelijk 5 jaar blijven.
2018 was het beste jaar in de carrière van Pozzo, toen al 35 jaar. Hoewel hij daarvoor al ritten won in de Rondes van Italië, Zwitserland, Catalonië en Trentino, werd hij dat jaar een A-renner. Hij werd zowaar 5e in Luik en de Giro en reed aan het einde van het seizoen naar een 8e plaats in Lombardije. Dichte ereplaatsen in grote koersen, de finale doorbraak forcerend op een leeftijd waarop zijn collega’s afzwaaien of al jaren van een pensioen genieten.
Niet aan het uitbollen
Na 2 jaar Bahrain raakte Pozzovivo wat verstrikt in moeilijke wateren. Hij zat een tijdje bij NTT en opvolger Team Qhubeka, maar toen dat team zich terugtrok uit de WorldTour, belandde hij zonder ploeg. Intermarché gooide de toen al 39-jarige renner een reddingsboei toe en de Italiaan bedankte met een 8e plaats in de Giro. Een jaar later zat hij in een gelijkaardige situatie, maar was het Israel-Premier Tech dat hem een nieuwe kans bood.
De Giro van 2023 werd echter een tegenvaller. Op het moment dat Pozzo moest uitpakken, testte hij positief op corona en werd hij gedwongen tot een opgave. Hij reed wel nog mooie ereplaatsen bij elkaar, maar de kers op de taart bleef uit. Toch was het niet zijn laatste Giro. Ook Bardiani, zijn 1e werkgever, pikte de Italiaan nog eens op in 2024. Pozzovivo werd 20e in de Giro, lang niet slecht voor een zogenaamd bejaarde in het peloton. In Lombardije zwaaide hij dan toch uit, omdat langer wielrenner blijven gelijk zou zijn aan vragen om problemen. Eigenlijk liet hij toen al verstaan dat er zeker geen gebrek aan goesting was. Het was meer van moeten, omdat het nu eenmaal zo hoort dat een 40’er er ooit eens een einde aan maakt.
Pozzovivo zou gewoon verder trainen en de klimmer uit Lucca bleef ballonnetjes oplaten over een mogelijke terugkeer in de wielersport. Zijn volgers op Strava zagen hem dagelijks bekertjes en kroontjes verzamelen, bij wijze van nieuwe fulltime bezigheid. Toen hij werd gelinkt aan Solution, bleek hij nog met een dubbele boeking te zitten. Op 20 april moest hij normaal zijn scriptie verdedigen. Daar vond hij een oplossing voor. Niets stond zo de terugkeer van de Italiaan nog in de weg.
De grote terugkeer
Het excuus van de scriptie hoeft niet te verbazen. Pozzovivo is immers niet alleen een begenadigd wielrenner, maar ook een pientere jongen. Naar eigen zeggen is hij econoom, sportwetenschapper en weerman. Tijdens zijn carrière als renner haalde hij een universitair diploma binnen de economie. En als diploma’s niet genoeg zeggen, dan is er ook nog zijn hobby als klassiek pianist. Pozzo houdt van Chopin en Liszt wanneer hij op de massagetafel ligt, praatte met Romain Bardet over politiek tijdens het avondeten en voorspelde zelf het weer voor zijn ploegmaten.
Blijkbaar heeft La pulce di Policoro (de Vlo van Policoro) of Il lupo dello Jonio (De Wolf van de Ionische Zee) of Dom-Dom of Doctor Pozzo – de Italiaan telt nog meer bijnamen dan comebacks – al zijn kennis gebruikt om het levenselixir als renner te brouwen. Nog een laatste terugkeer en wie weet een droom van een 19e Giro in 2027. Zijn team is er, zo las je onlangs al, mee bezig. Uiteindelijk zijn Francisco Mancebo (49) en Oscar Sevilla (49) ook nog altijd actief. En zijn ploegmaat Yukiya Arashiro is er ook al 41. Er zitten nog wel een paar goede jaren in Pozzovivo. Alejandro Valverde, waar wacht je eigenlijk nog op?
