Een kwisvraagje voor de liefhebbers: wie ontbreekt er in dit lijstje? Tobias Halland Johannessen, Cian Uijtdebroeks, Isaac del Toro, Paul Seixas. Het antwoord op die vraag is de renner die al een tijdje vermist is in het peloton. De Britse rondehoop won in 2024 nog de Toekomstronde en bekroonde daarmee een wervelend seizoen, maar raakte daarna op de sukkel. Momenteel is niet duidelijk wanneer het toptalent van NSN Cycling Team eindelijk weer in het peloton te zien zal zijn.
Indrukwekkend 2024
Het lijstje was de recente erelijst van de Toekomstronde. In 2024 viel deze ten prooi aan Joseph āJoeā Blackmore. Hij versloeg toen Pablo Torres en Tijmen Graat. Voor Blackmore was het een wonderjaar, want hij won dat seizoen ook de Rondes van Rwanda, Taiwan en het Circuit des Ardennes. Tussen de grote jongens reed hij prompt naar een 4e plaats in de Brabantse Pijl (waar hij de sprint aantrok voor Dylan Teuns). Met ook nog een 5e plaats op het WK voor beloften leek Groot-BrittanniĆ« weer een wonderkind in huis te hebben.
Waar de carriĆØres van de andere winnaars van de Toekomstronde als een pijl de lucht in schoten (de ene al wat verder dan de andere), hapert de motor van Blackmore. 2025 was bij momenten heel goed (14e in de Amstel en de Waalse Pijl), bij momenten veelbelovend (6e in een zware vluchtersetappe in de Tour) en bij momenten onrustwekkend (na de Tour telde hij slechts 10 koersdagen). Met een DNF op het WK zette hij een punt achter het seizoen. Daar had hij wellicht meer van verwacht, zeker met de eindzege in de grootste rittenkoers in Rwanda op zijn eigen palmares.
Voorlopig is dat WK in Rwanda ook gewoon de laatste wedstrijd op de uitslagenlijst van Joe Blackmore. Ook op zijn sociale media is de productie stilgevallen. Hij plaatste aan het begin van het jaar nog een beeld van zijn nieuwe shirt bij NSN, maar verder bleef het stil rond de jonge Brit.
Laatste Lunch Ride
Mogelijk vertelt dat andere sociale mediakanaal van Blackmore meer. Als wielrenners niet op Instagram zitten, dan wel op Strava. Ook daar moeten we echter al terug tot 26 maart voor de laatste activiteit van Blackmore. Die dag reed hij in Andorra een ritje van 77 km. Veel wijzer worden we daar echter ook niet van. Dit jaar zit Blackmore op Strava slechts aan 3.000 km en amper iets meer dan 100 uur op de fiets.
Voor de officiƫle communicatie moeten we ons beroepen op een algemeen statement dat medio april naar buiten werd gebracht door het team. Op dat moment had Blackmore op een aantal voorlopige deelnemerslijsten gestaan, maar dat bleek tegen beter weten in. De Brit sukkelt enorm met zijn knie en de pijn blijft halsstarrig optreden. Daarom zou hij in het Verenigd Koninkrijk en Belgiƫ verder onderzoek moeten ondergaan.
Niet alleen Blackmore, ook zijn ploegmaat Stephen Williams is al lange tijd buiten strijd. De Britse winnaar van de Waalse Pijl in 2024 is nog altijd bezig aan een intensieve revalidatie nadat hij een peesblessure opliep ter hoogte van de dijspier. Hij zou inmiddels echter weer op de fiets zitten en werken aan zijn terugkeer. Wat dat betreft is er rond hem dus meer beweging dan rond zijn jongere Britse ploegmaat.
Stephen Williams
Knieproblemen zijn in het peloton natuurlijk schering en inslag. Soms slepen ze zelfs jarenlang aan, al zijn gevallen van een blessure die tot het einde van een carriĆØre leidt zeer zeldzaam. De bekendste knieblessure is wellicht die van Bernard Hinault in de Tour van 1980. In de gele trui verliet hij toen als een dief in de nacht de ronde van zijn land. Volgens de overlevering nam hij de achterdeur van de keuken in zijn hotel. Inmiddels zijn we 40 jaar verder en heeft ook de geneeskunde niet stilgestaan.
Inmiddels is Blackmore ook āoud nieuwsā. Zijn opvolger in de Toekomstronde was immers ene Paul Seixas en die doet in juli al een gooi naar de Tourzege. Binnen NSN heeft Alessandro Pinarello voorlopig de rol van jong talent overgenomen. Het team bengelt echter op de 18e plaats op de UCI-ranking en snakt ook naar de terugkeer van het Britse talent. Zo jong en al kniepijn: arme Joe.
